Andrew Hill - Compulsion!!!!! (1966)
mijn stem
34 stemmen
Verenigde Staten
Jazz
Label: Blue Note
-
Compulsion (14:14)
-
Legacy (5:48)
-
Premomition (10:29)
-
Limbo (10:17)
3
geplaatst: 3 juni 2021, 08:46 uur
Ik las ergens dat Andrew Hill op dit album zijn piano als percussie-instrument wilde inzetten, en dat hoor je wel: hij lijkt eerder op de toetsen te rammen en te slaan bij momenten, dan ze te bespelen. Dat geeft zijn solo's trouwens nog wat extra intensiteit.
En soleren kan ie hier, daar heeft hij wel voor gezorgd als componist. Zo schittert hij op Legacy, een track die gekenmerkt wordt doordat er geen blazers te horen zijn! Ook het schitterende basspel van Cecil McBee valt me daarin op, trouwens.
De composities van Hill zijn op zijn minst intrigerend te noemen, hij weet mij als luisteraar steeds naar het puntje van mijn stoel te bewegen. Hubbard horen we op trompet vooral de lange opener trekken, op Premonition zorgt saxofonist Gilmore samen met Hill voor een flinke dosis griezelig vertier in het tussenstuk.
Verder is ook de Afrikaanse percussie een troef, die fungeert als een soort broeierige drijvende kracht op de achtergrond, een metronoom die door blijft gaan, no matter what. Past ook helemaal binnen het concept, en vooral in de opener en de afsluiter komt dit element sterk naar voren.
Na Point of Departure is dit mijn tweede Hill, en hopelijk kunnen er nog heel wat volgen, want ik ben nog lang niet uitgeluisterd!
4 sterren
En soleren kan ie hier, daar heeft hij wel voor gezorgd als componist. Zo schittert hij op Legacy, een track die gekenmerkt wordt doordat er geen blazers te horen zijn! Ook het schitterende basspel van Cecil McBee valt me daarin op, trouwens.
De composities van Hill zijn op zijn minst intrigerend te noemen, hij weet mij als luisteraar steeds naar het puntje van mijn stoel te bewegen. Hubbard horen we op trompet vooral de lange opener trekken, op Premonition zorgt saxofonist Gilmore samen met Hill voor een flinke dosis griezelig vertier in het tussenstuk.
Verder is ook de Afrikaanse percussie een troef, die fungeert als een soort broeierige drijvende kracht op de achtergrond, een metronoom die door blijft gaan, no matter what. Past ook helemaal binnen het concept, en vooral in de opener en de afsluiter komt dit element sterk naar voren.
Na Point of Departure is dit mijn tweede Hill, en hopelijk kunnen er nog heel wat volgen, want ik ben nog lang niet uitgeluisterd!
4 sterren
* denotes required fields.
* denotes required fields.