Elly & Rikkert - Jarenlang (1988)
mijn stem
3 stemmen
Nederland
Folk
Label: Horizon
-
Al die Jaren (3:50)
-
Trein Naar Amsterdam (4:06)
-
Gewoon Wie Je Bent (3:36)
-
Het Mooiste Lied (3:38)
-
Kleine Ballerina (3:50)
-
Hoog Catherine (3:29)
-
O Mijn Liefste (2:33)
-
Domding Domding (2:51)
-
Rozen Uit het Asfalt (3:18)
-
Tot de Cirkel Sluit (4:57)
-
Ik Weet Nog Goed (4:12)
-
Stelt Er Niemand Vragen Meer (3:27)
-
Afscheid (2:07)
-
Jarenlang (2:18)
2
geplaatst: 26 februari 2020, 17:20 uur
Na jaren vast contract bij EMI maakte het duo een uitstapje naar het kleine label Horizon van Disky BV.
Opmerkelijk 'gewoon' album van het hippe duo, dat zo rond 1976 de overstap maakte naar het christelijk geloof. Hun hele repertoire werd in de jaren daarna bepaald door getuigen van dat geloof. Ondanks de optredens bij de EO bleven ze toch ook eigenzinnig hun eigen weg gaan. Tot een kerk traden ze niet toe en ook voor de EO waren ze niet eenvoudig te vangen.
Wellicht groeide de nieuwe achterban met hen mee en vonden ze de vrijheid terug wat maatschappijkritischer voor de dag te komen. En dichterlijker, maar dan in observaties van het dagelijks leven. Portretten van mensen en hun gevoelens. Daarmee ruilden ze een stukje mystiek verlangen, dat hun eerdere albums zo kenmerkte, in voor meer nuchterheid. 'Het hart op de tong'.
Dit album werd in Volendam opgenomen in de studio van Arnold Mühren en ze worden terzijde gestaan door o.a. Hans Vermeulen en zijn zanggroep met Dianne Marchal, Ruth Jacott en Jody Pijper.
Het zijn mooie kleine liedjes over het algemeen, al spreken niet alle teksten me aan, waarin hier en daar verwezen wordt naar Boven, maar niet zo expliciet als pakweg tien jaar eerder.
Rozen Uit het Asfalt rockt lekker en Tot de Cirkel Sluit is een vertaling van Joni Mitchell's The Circle Game.
Een aardig album, bij hun terugkeer naar EMI maakten ze het meer akoestische Koorddanser (1991) dat ik een stukje beter vind.
Bijzonder stel. Inmiddels bezig met een afscheidstournee, die op 21 juni dit jaar gaat eindigen in Amsterdam.
Opmerkelijk 'gewoon' album van het hippe duo, dat zo rond 1976 de overstap maakte naar het christelijk geloof. Hun hele repertoire werd in de jaren daarna bepaald door getuigen van dat geloof. Ondanks de optredens bij de EO bleven ze toch ook eigenzinnig hun eigen weg gaan. Tot een kerk traden ze niet toe en ook voor de EO waren ze niet eenvoudig te vangen.
Wellicht groeide de nieuwe achterban met hen mee en vonden ze de vrijheid terug wat maatschappijkritischer voor de dag te komen. En dichterlijker, maar dan in observaties van het dagelijks leven. Portretten van mensen en hun gevoelens. Daarmee ruilden ze een stukje mystiek verlangen, dat hun eerdere albums zo kenmerkte, in voor meer nuchterheid. 'Het hart op de tong'.
Dit album werd in Volendam opgenomen in de studio van Arnold Mühren en ze worden terzijde gestaan door o.a. Hans Vermeulen en zijn zanggroep met Dianne Marchal, Ruth Jacott en Jody Pijper.
Het zijn mooie kleine liedjes over het algemeen, al spreken niet alle teksten me aan, waarin hier en daar verwezen wordt naar Boven, maar niet zo expliciet als pakweg tien jaar eerder.
Rozen Uit het Asfalt rockt lekker en Tot de Cirkel Sluit is een vertaling van Joni Mitchell's The Circle Game.
Een aardig album, bij hun terugkeer naar EMI maakten ze het meer akoestische Koorddanser (1991) dat ik een stukje beter vind.
Bijzonder stel. Inmiddels bezig met een afscheidstournee, die op 21 juni dit jaar gaat eindigen in Amsterdam.
* denotes required fields.
* denotes required fields.