Kuroi Jukai - Kuroi Jukai (2015)

Ultra-korte grindcore tracks, waarvan de je de twee langste (V en XIII) ook nog eens kan skippen (heb ze zelf wel met enig plezier wel uitgeluisterd), want die bestaan enkel uit wat elektronisch geronk - kom je toch nog mooi boven de 5 minuten uit! Toch vind ik deze zeer de moeite, want het ragt, beukt, brult en doet dat het een lieve lust is, met meer dan voldoende instrumentbeheersing van dit Canadese gezelschap dat inmiddels opgedoekt is (alhoewel, Discogs geeft aan: The band's current fate and status remain unknown.

Ik tip en passant B.Robertson en bennerd even.

4,5*.

Altijd goed om mij bij dit soort releases te tippen. Eerste zoekresultaat is dat titel/bandnaam een boek van Seichō Matsumoto is en dat het onderwerp een zelfmoordbos is. Hier een geslaagde combinatie van powerviolence en harsh noise. Komt vaker voor dat de langste track voor het laatste bewaard wordt.

Alleen is die langste track niet echt een nummer, net als V.

@bandcamp. Een korte bio staat er nog op Discogs. Bandnaam betekent letterlijk "The Black Sea of Trees", kennelijk.

Kuroi Jukai - Seichō Matsumoto (1960) - BoekMeter.nl - in de Engelse vertaling Black Sea of Trees.

Ja, is nogal een fenomeen, dat bos. Zijn ook een aantal films over gemaakt.