Kjellvander Tonbruket - Doom Country (2020)

kjellvander is een bezig baasje, getipt door de plaatboef. Best lekker plaatje. Doom country zou ook een mooie genre omschrijving zijn

Prima plaat van Christian Kjellvander en experimentele rock/jazz groep Tonbruket.

Toeval/jam lijkt het devies te zijn hier. De band jamde in de studio van Kjellvander en nam de progressie op, daaruit vloeide Doom Country.

Een donker, onbestemde plaat die bijvoorbeels het compleet tegenovergestelde doet dan de laatste plaat van zijn (ex) vrouw met Here Be Wolves. Toch liggen beide gek genoeg niet ver van elkaar.

De sfeer hier is inplaatst van een verstilde winterplaat met dwarrelende sneeuwvlokjes meer een donker, mistig.. vochtig bos.. waar de vennetjes en moerassen listig tussen liggen en het gevaar van alle kanten zou kunnen komen. Onbestemd en dreigend, naargeestig af en toe. Donker.

Wat ik Kjellvander wel eens zou willen vragen is wat zijn fascinatie met paarden nou precies is. Hij gebruikt 'horses' veelvoudig in zijn werk, dan wel letterlijk dan wel als beeldspraak voor iets anders. (".. Held like a horse, in reins.." om maar iets te noemen).

Hij is bezig met hetzelfde gezelschap om een vervolg op te nemen, iets wat ik alleen maar toejuich.

Dit klinkt interessant! Meteen maar 'ns in mijn updates gezwierd.

'Normal Behaviour in a Cutting Garden' zou trouwens moeten zijn wat Mark Kozelek nu opneemt.. vergelijkbaar met het Sun Kil Moon werk net na Benji..

Maar het zou ook zo van de hand van Nick Cave kunnen komen, al denk ik dat het van zijn hand nog donkerder zou klinken.

Christian Kjellvander is geen onbekende naam bij Written in Music. Deze Zweedse singer songwriter heeft zijn oorsprong in de alt country en folk scene. Na samen met de lo-fi rockers van Loosegoats vanaf 1995 een handvol aan albums uitgebracht te hebben, start hij samen met zijn broer Gustaf in 2000 een nieuw project op, Songs of Soil genaamd. De band heeft een kort bestaan, en na het enige wapenfeit The Painted Trees of Ghostwood gaat Christian Kjellvander definitief alleen verder.

Het duurt eventjes, maar begin 2011 wordt zijn vierde soloplaat The Rough And Rynge ook in Nederland opgepikt. De instrumentatie is al donkerder, maar de vocalen doen nog wat dromerig aan. Met nog meer warmte en illustratieve strijkers zoekt hij de toegankelijke hoek op, al blijft de aandacht van het doorleefde platteland op de voorgrond staan. Het beklemmende The Pitcher gaat nog een stap verder, en onthult nog sterker de mystieke kant van de zanger.

Ondertussen wordt deze Scandinavische bard in het thuisland op handen gedragen, en zet hij de kwalitatief hoogstaande productie voort met de herfstplaat A Village: Natural Light. Opvolger Wild Hxmans laat een indrukwekkende omschakeling in het geluid horen. De sfeer is diepzwart duister en de voordracht bezwerend angstig. Christian Kjellvander lijkt zijn definitieve vorm gevonden te hebben, en zoekt aansluiting bij de melancholische grootheden die de aarde bevolken, maar dan komt plotseling het Tonbruket jazzkwartet op zijn pad…

Deze sfeermakers weten dezelfde dreigende kilte neer te zetten met instrumenten die voornamelijk in de country gegrond zijn. Met piano, contrabas, pedal steel gitaar, viool en heftige explosieve psychedelica zetten ze een soort van duivel uitdrijvende basis neer, die perfect aansluit bij de steeds dieper klinkende vocalen van Christian Kjellvander.

De zanger sluit zich in de zomer van 2019 twee dagen lang van de buitenwereld af om schetsmatig te werk te gaan. Met kant en klaar songs, en verder wat teksten en flarden akkoorden nodigt hij eind augustus de muzikanten van Tonbruket bij hem thuis uit, om nogmaals twee dagen lang intensief te werken aan wat zich uiteindelijk zal ontwikkelen tot Doom Country. Welke voor het gemak onder de naam van Kjellvandertonbruket nu het licht zal zien.

Het trieste Yacht In The Fog handelt over een schimmige boottocht tussen vader en zoon. Deze ontmoeting zet zich voort in alles verhullende dichte mist. Tonbruket zet al hun muzikale kwaliteiten in om de rol van het spookschip uit de dragen. De trage bas van Dan Berglund vormt de basis als stroef voortbewegende golven, die zich verraderlijk om het gezelschap ontfermen. De gedragen treurige voordracht van de spreker plaatst zich in de desperate jazzuithoek, waar vanuit de drums van Andreas Werliin al kletterend het water laten weerspiegelen in het dovende avondlicht. In de rol van dolende geesten neemt de klaagzang het uiteindelijk over, om in stilte weg te sterven.

De hoofdrol in Tidal Wave is ondanks de prachtige zang van Christian Kjellvander toch echt weggelegd voor Martin Hederos. Hij laat zijn viool huilen en neemt de positie van het bezongen grafschrift over van de vocalist, die zich in eeuwige rust hierbij neer lijkt te leggen. Het gemis, de eenzaamheid en het vrijlaten staat centraal in het tranendal Loneliest Woman In The World. Een neerslachtig vermoeid klinkende Christian Kjellvander laat het sentiment de vrije loop gaan, met alleen die repeterende instrumentatie die hem hierin vergezelt. Stevig slaan de gitaarakkoorden van Johan Lindström ongecontroleerd om zich heen, om er een tikkeltje chaos in te stoppen.

De tracks blijken alle drie voorstudies te zijn geweest voor het magistrale Normal Behaviour In A Cutting Garden – Parts I, II, III. Sterk verhalend zoekt Christian Kjellvander de rand van het duistere bestaan op in het epische muziekstuk welke ruim twintig minuten lang weet te intrigeren. Een nachtelijke autorit met aan de bestuurderskant het onbedwongen verlangen en op de bijzitterskant de verstikkende wanhoop. De ingehouden stilte in deze lugubere roadsong wordt ruw verstoord door de gedachtegang van de spreker die steeds harder een uitweg zoekt om zich maniakaal te ontplooien. Het is namelijk onduidelijk of de verteller zijn fantasieën over de liftster de vrije loop laat, of dat er daadwerkelijk sprake is van een gepassioneerde liefdesrelatie. En dat maakt het ook zo indrukwekkend en duister. Dit alles omlijst met het klagen van slepende instrumenten die er strak doorheen zagen als getuigende moordwerktuigen.

Kjellvandertonbruket is een droom van een samenwerking die op Doom Country toewerkt naar een verdwaasd nachtmerrieachtig einde, waarbij nogmaals benadrukt wordt dat de plaat al smekend verlangt naar een vervolg. Nu de lente voorlopig nog op zich laat wachten en men noodgedwongen de tijd binnenshuis doorbrengt, is er meer dan genoeg uren beschikbaar voor deze indrukwekkende soundtrack der onvoorspelbaarheid.

Kjellvandertonbruket ‎– Doom Country | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Na het beluisteren van Christian Kjellvander - About Love and Loving Again (2020) kwam ik ook dit album tegen. Potverdorie die had ik gemist. Nog soberder dan zijn solowerk en met die prachtige donkere stem en slowsongs moet ik toch erg aan Nick Cave denken. Voor het eerst, terwijl ik Christian toch al een tijdje volg. Prachtig.

Jeuj! Het kan niet op! Nog zo'n prachtplaat van/met Christian Kjellvander.

Wat een mooie ontdekking op de zaterdagavond. Kende deze gast niet maar ga zijn oeuvre maar eens doorspitten

Mij gebeurde hetzelfde als Broem: hoewel ik een fan ben van Christian, heb ik dit album ook gemist.

Fraai album, dat ik echter vanwege de sombere en soms angstaanjagende sfeer niet zomaar zal draaien. Moet bij het epische Normal Behaviour in a Cutting Garden - zowel qua concept als qua uitvoering - vaak denken aan The Murder Mystery van The Velvet Underground, en ook wel aan Berlin van Lou Reed.

Tja, zou ik af moeten gaan op het genre Rock/roots, was dit ongetwijfeld aan mijn oren voorbijgegaan. Een kompis van me had met al eens op Christian Kjellvander geattendeerd, maar onze smaken lopen niet altijd parallel en bij een eerste vluchtige beluistering was deze Kjellvander toch te veel kampvuurkoffiemuziek veur miene smek.

Edoch, niet alleen de weg van Kjellvander leidt hierheen, ook die van Tonbruket - met daarin Dan Berglund, bekend van o.m. Esbjörn Svensson en Rymden - heel fijn concert tijdens Transition (april 2019); dat trio bestaat voor 2/3 uit het oude EST, met Bugge Wesseltoft aan de piano.

En vanuit die invalshoek ben ik dit gaan beluisteren en ik vind het een fijne plaat. Af en toe doet ie denken aan bepaald werk van Daniel Lanois, Robbie Robertson (de Bayou lijkt nooit ver weg), maar ook aan Jan Bang, Erik Honoré, Eivind Aarset, Samuel Rohrer - Dark Star Safari (2019)

Eerlijk gezegd zou ik het mooi vinden als degenen die into Kjellvander zijn, eens hun grenzen verleggen en bijv enige aandacht besteden aan de door mij genoemde ensembles/albums. Beloof ik als tegenprestatie de window of my mind open te zetten voor ander werk van Christian Kjellvander.

Net als enig ander heb ik dit album in eerste instantie gemist...
Zou denk ik wel buiten mijn album top 10 (van 2020) zijn gevallen, maar dit is toch wel erreg mooie muziek! Ik denk ook nog eens een groeiplaat.

Doet minder met mij dan About Love and Loving Again. Nog steeds meeslepend en melancholish maar raakt mij net wat minder.

Gisteren zonder ooit iets van hem gehoord te hebben naar optreden geweest. Romantisch, donker, alternatief, bezwerend, beklemmend, ontroerend….deze woorden komen allemaal voorbij tijdens 1 optreden van ruim een uur. Wat materiaal gescoord zoals dit album en vandaag beluisterd nadat ik er eerst het een en ander over had gelezen. Ik had het veel experimenteler verwacht eerlijk gezegd. Het duistere, ongemakkelijke en trage is er, maar wat is het ook warm en hypnotiserend. Eigenlijk lijkt er niet eens zoveel te gebeuren, maar je wordt het muzikale moeras ingezogen en wordt geraakt door de verhalen die verteld/gezongen worden. Inderdaad; een soort muzikaal luisterboek.
Een cijfer toekennen doe ik niet na 1 dag, maar een hoge score zit er absoluut in.

Mooi omschreven en idd een gaaf concert. En dat voor ongeveer 25 man. Rijk zal ie er niet van worden. Ook ik heb zo ongeveer z’n complete discografie op vinyl gekocht. Lekker hoor.

Na een paar dagen luisteren een weloverwogen score. Lui onderuit, niks doen, geluid (via Earphones) behoorlijk op niveau en met een (sterke) alcoholische versnapering bij de hand; dan komt ie geweldig tot z’n recht. Genieten met de hoofdletter ‘G’.