Pet Deaths - To the Top of the Hill and Roll... (2019)
mijn stem
1 stem
Verenigd Koninkrijk
Pop
Uitgebracht in eigen beheer
-
Wind Up Bird (6:55)
-
The Bats in Your Hair (2:56)
-
At the Bottom of the Hill (3:59)
-
I Never Saw It Coming (4:27)
-
If Only Bad Things Could Happen (4:22)
-
Lola or Lolita (3:02)
-
Did You Lose Your Silver Mind in Nevada (3:45)
-
I Can't Complain (4:55)
-
Meet Me at the Avalanche (4:34)
0
geplaatst: 4 maart 2020, 10:21 uur
Mix van indiefolk, droompop & heel klein beetje shoegaze. Op eerste gehoor gebeurt er relatief weinig uitgesprokens in de academische muzikale aanpak. Maar dan blijkt na enkele draaibeurten toch meer te zitten in de koele toonsoorten. Wel geschikt moment van de dag uitkiezen want erg vrolijk wordt het nergens.
Nog geen idee hoe je dit duo moet waarderen, wacht dus nog even tot na concert Op Grasnapolsky festival komend weekend. Dan wordt het vast duidelijker.
Nog geen idee hoe je dit duo moet waarderen, wacht dus nog even tot na concert Op Grasnapolsky festival komend weekend. Dan wordt het vast duidelijker.
0
geplaatst: 8 maart 2020, 13:32 uur
Pet Deaths op Grasnapolsky. Eerste gig in NL, recent supporting Elbow, wat direct goede referentie is.
Veel te rustige muziek voor een Festival in een oude fabriek, waar tijdens optreden iemand naast het podium heel ritmisch, iets in mekaar staat te hameren. En In het blokkenschema tussen electronische beats en energieke rock. Die omstandigheden doen geen recht aan de hele goede bedoelingen.
Op het podium staan ze met zn 5-en, maar de keuze is om zo beheerst en rustig mogelijk muziek te maken.
Grappig dat de zanger dan sfeer probeert te maken door delen van publiek apart te laten klappen, terwijl we nu juist in de aandachtige luistermodus stonden.
Dat alles is volkomen tegenstrijdigheid met de fraaie FolkPop die heel prettig is om op een rustige zondagmorgen te beluisteren. Stille wateren, donkere gronden dus. In de studio is het geluid verrijkt met allerlei instrumenten, waardoor er steeds fraaie klanken te ontdekken zijn.
Afgerond naar boven ****.
Veel te rustige muziek voor een Festival in een oude fabriek, waar tijdens optreden iemand naast het podium heel ritmisch, iets in mekaar staat te hameren. En In het blokkenschema tussen electronische beats en energieke rock. Die omstandigheden doen geen recht aan de hele goede bedoelingen.
Op het podium staan ze met zn 5-en, maar de keuze is om zo beheerst en rustig mogelijk muziek te maken.
Grappig dat de zanger dan sfeer probeert te maken door delen van publiek apart te laten klappen, terwijl we nu juist in de aandachtige luistermodus stonden.
Dat alles is volkomen tegenstrijdigheid met de fraaie FolkPop die heel prettig is om op een rustige zondagmorgen te beluisteren. Stille wateren, donkere gronden dus. In de studio is het geluid verrijkt met allerlei instrumenten, waardoor er steeds fraaie klanken te ontdekken zijn.
Afgerond naar boven ****.
* denotes required fields.
* denotes required fields.