Holy Wave - Interloper (2020)

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Holy Wave - Interloper - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Holy Wave - Interloper
De Amerikaanse band Holy Wave heeft een psychedelisch album gemaakt waarbij het heerlijk wegdromen is, maar vergeet ook vooral niet te luisteren naar alle mooie accenten en invloeden

Interloper van de Amerikaanse band Holy Wave is een album dat snel in het hokje neo-psychedelica zal worden geduwd, maar het zoekt de grenzen van het genre nadrukkelijk op. Dromerige psychedelica wordt verrijkt met zeer uiteenlopende invloeden uit zowel de Britse als de Amerikaanse muziekgeschiedenis, van 80s pop tot dreampop. Het levert een album op dat je makkelijk meevoert naar dromenland, maar het is ook een album dat vrijwel continu de fantasie prikkelt met verrassende wendingen en briljante vondsten. Het ene moment zit je midden in de hoogtijdagen van de psychedelische rock uit de jaren 60, het volgende moment weer in midden het heden. Buitengewoon fascinerend album.

Holy Wave is een band uit Austin, Texas, die met Interloper haar vierde album heeft afgeleverd. De band is de afgelopen jaren in meerdere hokjes geduwd, variërend van (neo-)psychedelica tot indie-rock of zelfs garage punk. Van dat laatste hoor ik niets terug op Interloper, overigens mijn eerste kennismaking met de muziek van de band.

Als ik luister naar het vierde album van de Amerikaanse band hoor ik vooral (neo-)psychedelica en het is psychedelica van bedwelmende soort. Toch is Holy Wave niet het zoveelste bandje dat oude psychedelische wijn in nieuwe zakken serveert. De band varieert tussen zweverige songs die zich langzaam voortslepen en wat puntigere uptempo songs en verstopt uiteenlopende invloeden in deze songs.

Zo doet openingstrack Schmetterling dankzij het weidse geluid en de stuwende ritmes wel wat denken aan de kosmische soul van Curtis Mayfield, maar Holy Wave verwerkt ook met enige regelmaat invloeden uit de jaren 80 in haar muziek of schuift voorzichtig op richting 90s dreampop.

De muziek van de band uit Austin leunt in de meeste tracks zwaar op de synths, waarvoor antieke Vox orgels en de al even antieke mini-Moog van stal zijn gehaald. Vergeleken met de meeste andere bands in het hokje neo-psychedelica, klinkt de muziek van Holy Wave net wat oorspronkelijker en hierdoor minder gekunsteld. Verder beschikt de band uit Austin, Texas, over een aantal hele sterke wapens.

Het mooie en deels met antieke synths gemaakte geluid heb ik al genoemd, maar het is ook een geluid vol mooie details, waarvan vooral het vaak subtiele gitaarwerk opvalt. Verder is de band zeer bedreven in het creëren van een lome sfeer, waarin afwisselend zeer melodieuze lagen of juist atmosferische lagen opduiken. De lome en dromerige klanken worden gecombineerd met zal even lome en dromerige zang, die perfect past bij de muziek op het album, maar die deze ook versterkt.

Interloper klinkt vaak prachtig authentiek, maar Holy Wave heeft ook absoluut eigentijdse accenten verstopt in haar muziek, waardoor het nieuwe album van de band zeker geen retro album is. Het klinkt allemaal bijzonder aangenaam, maar Interloper is ook een album vol aansprekende popsongs. Interloper is een album dat zich makkelijk opdringt met al die dromerige klanken, maar het is ook een album dat door de vele lagen en subtiele toevoegingen interessant blijft.

Holy Wave is een Amerikaanse band, een Texaanse band zelfs, maar Interloper klinkt me vaak Brits in de oren. Het is een album waarvoor bijvoorbeeld Spiritualized zich in haar beste dagen niet zou hebben geschaamd, maar ook wanneer Holy Wave wat opschuift richting 80s pop of rock, komt vooral Brits vergelijkingsmateriaal aan de oppervlakte, al hoor ik ook wel Amerikaanse shoegaze, dreampop en neo-psychedelica.

Het is knap dat steeds weer net wat andere invloeden worden toegevoegd aan het psychedelische geluid op het album, waardoor je niet alleen lekker wegdroomt bij de lome klanken, maar ook geen noot wilt missen. Interloper is zoals gezegd mijn eerste kennismaking met de muziek van Holy Wave, maar het is er een die naar veel meer smaakt. Heel veel aandacht krijgt het album niet in Nederland, maar als er momenteel een psychedelisch album is dat onze aandacht verdient is het Interloper wel. Erwin Zijleman

Heel fijn plaatje dit! Ik had het idee dat deze band iets meer donkere muziek maakte (op zich niks mee), maar op deze plaat klinkt het vaak lekker lichtvoetig. Heeft de afgelopen weken toch al redelijk wat zendtijd bij mij afgedwongen.

Dit album vorig jaar gemist, maar omdat een vriend Schmetterling afspeelde op zijn playlist, kwam ik toevallig in aanraking met hun muziek deze week. Fijne zomerplaat, een heerlijke mix van jaren 60 psychedelica, westcoastpop, shoegaze en een snufje jaren 80 post punk.