menu

Protomartyr - Ultimate Success Today (2020)

mijn stem
3,87 (129)
129 stemmen

Verenigde Staten
Rock
Label: Domino

  1. Day Without End (3:16)
  2. Processed by the Boys (5:05)
  3. I Am You Now (3:12)
  4. The Aphorist (3:43)
  5. June 21 (4:36)
  6. Michigan Hammers (4:00)
  7. Tranquilizer (3:09)
  8. Modern Business Hymns (4:14)
  9. Bridge & Crown (4:22)
  10. Worm in Heaven (4:30)
totale tijdsduur: 40:07
zoeken in:
avatar van Mausie
4,5
geplaatst:
Psyched! Relatives in Descent was voor mij dè plaat van 2017. Benieuwd of ze die lijn door kunnen trekken.

avatar van kruder
5,0
geplaatst:
Kom maar op met die plaat, 1e single is alvast weer top........zinin.

avatar van blur8
3,0
geplaatst:
''Boys Boys Boys' is een kei van een singel.
Zeker als een saxofoon wordt ingezet als tegenhanger van de gierende PostPunk gitaren is duidelijk dat de mannen goed bezig zijn geweest. Dit zou wel eens de eerste echt belangrijke albumrelease kunnen worden, want tot nu toe is het een mat jaar.

avatar van dix
4,5
dix
geplaatst:
Prettige symbiose tussen hoes en titel

avatar van Maartenn
Maartenn (crew)
geplaatst:
Uitgesteld tot 17 juli


avatar van SirChenque
geplaatst:
Jammer, "Worm in Heaven" is best lauw nummer vind ik, dan is "Processed by Boys" vele malen dwarser.......

avatar van VladTheImpaler
4,5
geplaatst:
Worm in Heaven is wat mij betreft ook weer dik in orde hoor

avatar van coldwarkids
4,0
geplaatst:
Zo he, wat is Michigan Hammers toch een fijne track. Wat een drumpartij ook. Het beste van de drie uitgegeven songs.

Michigan Hammers

avatar van kruder
5,0
geplaatst:
Dit gaat er 1 voor de jaarlijstjes worden.

avatar van mr.oizo
4,0
geplaatst:
Erg benieuwd naar deze plaat, vorige twee waren super en de singles klinken te gek.

avatar van Juveniles
4,5
geplaatst:
vond Worm in Heaven als vooruitgeschoven single maar zo zo en middelmatig, op het album valt het nr als afsluiter perfect op zijn plaats.

avatar van kruder
5,0
geplaatst:
Waanzinnig goeie plaat weer.

avatar van Rvdz
4,0
geplaatst:
Ik interviewde Joe Casey over dit album en nog een hoop andere dingen: klik Het zal niemand die wel eens naar Protomartyr geluisterd heeft verbazen dat het een heerlijke interviewkandidaat was.

avatar van overmars89
4,5
geplaatst:
Voorheen was ik nooit echt fan van stevige rock. Een hoekje waar ik Protomartyr in eerste instantie wel onder schaarde. Het is ook een duwtje in een hoek waar ik de band veels te kort mee doe. Toen ik A Private Understanding voor het eerst hoorde was ik ongelofelijk impressed en geintrigeerd door de sfeerwisselingen binnen het nummer. Het verschil in bombast en rust. Het switchen van die elementen daar is Protomartyr echt meester in. Ze zijn veel minder lomp en meer verfijnd dan dat ik gewend was in rock. Hele stomme aanname natuurlijk.

Dit album is weer smullen geblazen. Elke luisterbeurt vallen me er weer meer dingen op, maar nu al is het een hoogtepunt van 2020.

avatar van Mausie
4,5
geplaatst:
overmars89 schreef:
Voorheen was ik nooit echt fan van stevige rock. Een hoekje waar ik Protomartyr in eerste instantie wel onder schaarde. Het is ook een duwtje in een hoek waar ik de band veels te kort mee doe. Toen ik A Private Understanding voor het eerst hoorde was ik ongelofelijk impressed en geintrigeerd door de sfeerwisselingen binnen het nummer. Het verschil in bombast en rust. Het switchen van die elementen daar is Protomartyr echt meester in. Ze zijn veel minder lomp en meer verfijnd dan dat ik gewend was in rock. Hele stomme aanname natuurlijk.

Dit album is weer smullen geblazen. Elke luisterbeurt vallen me er weer meer dingen op, maar nu al is het een hoogtepunt van 2020.


Kan je ook zeker de voorganger aanraden, heb ik op 5* staan. Waanzinnige rockplaat

Dus ook erg benieuwd naar deze opvolger, maar de lat ligt hoog. Ergens bevreesd dat het gaat tegenvallen, maar jouw verhaal en de hoge ratings en positieve recensies stemmen hoopvol.

avatar van erwinz
4,5
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Protomartyr - Ultimate Success Today - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Protomartyr - Ultimate Success Today
Protomartyr zet een indrukwekkende volgende stap op een vooral donker of zelfs duister album vol muzikaal en vocaal vuurwerk en songs die zich genadeloos opdringen

Protomartyr leverde de afgelopen jaren al twee geweldige albums af, maar Ultimate Succes Today is nog veel indrukwekkender. De band uit Detroit vermengt invloeden uit de postpunk, noiserock en indie-rock en combineert loodzware bassen met inventief drumwerk, prachtige gitaarmuren en een tegendraadse saxofoon. Het kleurt prachtig bij de zang van voorman Joe Casey, die zijn teksten met veel venijn en urgentie uitspuugt. Het komt allemaal samen in songs die je onmiddellijk bij de strot grijpen en vervolgens steeds mooier en imposanter worden. Wederom jaarlijstjesmateriaal van Protomartyr, dat is meer dan duidelijk.

De Amerikaanse band Protomartyr haalde ik een jaar of vijf geleden uit een aantal, met name Amerikaanse, jaarlijstjes, waarin The Agent Intellect, het derde album van de band uit Detroit, Michigan, terecht de hemel in werd geprezen.

Protomartyr maakte op The Agent Intellect muziek die absoluut viel te omschrijven als postpunk, maar waar dit genre in de tweede en derde postpunk golf steeds grootser en meeslepender, maar ook steeds toegankelijker werd, zat de muziek van Protomartyr dichter tegen de postpunk uit de late jaren 70 aan. The Agent Intellect was donker en dreigend, maar ook rauw en tegendraads, wat het album inderdaad jaarlijstjeswaardig maakte.

Vreemd genoeg heb ik het in 2017 verschenen Relatives In Descent ook pas opgepikt toen het aan het eind van het betreffende jaar in jaarlijstjes opdook, waar overigens niets op viel af te dingen, want het vierde album van de band uit Detroit was nog beter dan zijn voorganger. Ik laat het dit jaar voor de afwisseling maar eens niet op de jaarlijstjes aan komen. Dat het deze week verschenen Ultimate Success Today hier in gaat terecht komen lijkt me overigens zeker, want wat heeft Protomartyr weer een indrukwekkend album afgeleverd.

Direct in de openingstrack maakt de Amerikaanse band een onuitwisbare indruk met een aardedonkere track vol diepe bassen, stuwende drums en gitaarlijnen die steeds breder uitwaaien maar ook steeds steviger worden. Het zijn vaste ingrediënten binnen de postpunk, maar het klinkt bij Protomartyr net wat interessanter en dreigender. Wat tegendraadse saxofoon uithalen laten horen dat de band uit Detroit een stuk eigenzinniger is dan de meeste van haar soortgenoten. Dat hoor je ook nadrukkelijk in de zang. Voorman Joe Casey spuugt zijn teksten met veel venijn uit en doet dat, wanneer de gitaren aanzwellen, met steeds wat meer nadruk.

Hoe goed de band is hoor je goed in de tweede track waarin Protomartyr imponeert met een meedogenloze gitaarriff, die wordt gecombineerd met fantastisch drumwerk, een dit keer prachtig melodieus spelende saxofoon en met nog wat venijniger klinkende zang van Joe Casey. Het doet wel wat denken aan de muziek van The Clash of Big Audio Dynamite, maar het is ook onmiskenbaar Protomartyr.

Invloeden uit de postpunk spelen nog altijd een belangrijke rol in de muziek van de Amerikaanse band, maar vergeleken met de vorige albums hebben invloeden uit de noiserock en de indie-rock aan terrein gewonnen en kiest Protomartyr bovendien voor een wat ruimtelijker geluid. Het pakt allemaal fantastisch uit. Ultimate Success Today is een donker album waar de urgentie van af spat, maar het is ook een album vol muzikaal en vocaal vuurwerk en een album vol songs die aankomen als de spreekwoordelijke mokerslag.

De drummer en de gitarist van de band blijven maar salvo’s op je afvuren en zanger Joe Casy doet vrolijk mee met vocalen die inslaan als granaten. Het is de perfecte soundtrack voor deze donkere en onzekere tijden, al hoop ik toch dat de toekomst er beter uitziet dan Protomartyr op haar nieuwe album schetst. Met wat muzikaal doemdenken is echter niets mis, zeker niet als het wordt gecombineerd met zoveel muzikaal avontuur. Het is avontuur dat uiteindelijk nog omslaat in wat meer ingetogen en eveneens klanken, al worden de donkere wolken nooit helemaal verdreven. Prachtplaat, dat zal duidelijk zijn. Erwin Zijleman

4,5
geplaatst:
Zelfverzekerd album van Protomartyr die op deze worp het al te vaak in clichés blijven hangende post punk genre bij zijn nekvel grijpt en er zijn eigen, moderne insteek aan geeft. Tegenover hun vorige albums durven ze hier ook wat vaker uitwaaieren naar tragere nummers of momenten die het eerder van sfeerscheppende gitaar texturen moeten hebben dan van de frontale aanval. Wat niet wil zeggen dat er ook niet een aantal geslaagde bangers op staan, processed by the boys, tranquilizer en modern business hyms kunnen zich wat dat betreft ook meten met hun beste werk.

Vind dit hun beste werk en feitelijk het beste gitaarcentrisch album in een tijdje tout court. Verbaast me eigenlijk wat om hier een rating onder de 4 te zien. Relatives in Descent (hier blijkbaar populairder) vond ik ook zeer goed maar toch wat conservatiever en meer op veilig spelend.

avatar van Juveniles
4,5
geplaatst:
Morinfen schreef:
Verbaast me eigenlijk wat om hier een rating onder de 4 te zien. Relatives in Descent (hier blijkbaar populairder) vond ik ook zeer goed maar toch wat conservatiever en meer op veilig spelend.


Album is nog maar net uit, 51 stemmen tegen een veelvuldig aantal voor Relatives in Descent, dus dat kan nog veranderen. Grootste verschil tussen beide albums is dat Ultimate Success Today een stuk donkerder klinkt en menigeen deinst daar toch voor terug denk ik.
Dit is voor mij wel de grootste kracht van het album, het weet de tijdsgeest -toevallig of niet (ik meen dat ze het album voor corona tijdperk hebben geschreven) -ongekend treffend samen te vatten. Tel daarbij op de meer op de voorgrond aanwezige blaasinstrumenten, een wonderschone afsluiter en idd meer tragere nrs die de sfeer nog meer kracht bij zetten. Een klassieker in spe.
On top: de video bij single Processed by the Boys is geniaal.

avatar van Prime
4,0
geplaatst:
Mijn eerst indruk is op dit moment dat veel van de nummers iets meer tijd nodig hebben om op hun plaats te vallen, maar eenmaal gevallen dan is er niets of niemand die ze nog van hun plaats vandaan krijgt (denk ik). Zo was dit in ieder geval bij Relatives In Descent het geval. Na zo’n 30 luisterbeurten blijft dat album nog even genietbaar als altijd (mede dankzij het fantastische optreden in de Melkweg dat jaar).

Het keihard uit de hoek komen in combinatie met de rustigere en emotionele passages (en dat alles op sublieme wijze uitgevoerd) maakt Protomartyr voor mij één van de meest interessante bands van de afgelopen paar jaar.

En tijdens het luisteren van dat laatste nummer begon net ergens iemand uien te snijden, ik denk een huisgenoot ofzo, vet raar.

avatar van Mausie
4,5
geplaatst:
Rvdz schreef:
Ik interviewde Joe Casey over dit album en nog een hoop andere dingen: klik Het zal niemand die wel eens naar Protomartyr geluisterd heeft verbazen dat het een heerlijke interviewkandidaat was.


Wat een heerlijk interview, met deze man wil ik echt heel graag een biertje drinken.

Inmiddels ook het album beluisterd, wat klinkt het weer goed! Mooie doorontwikkeling van hun sound. De blazers zijn een goede toevoeging en overheersen niet. Mss wel de meest relevante rockband van de afgelopen jaren, met een constant hoog niveau. Ik krijg er geen genoeg van

geplaatst:
Toch bijzonder dat dit een van de weinige bands is die de situatie in Amerika van de afgelopen jaren perfect kan weergeven op hun albums. Fascinerend land, bedoel, alleen al het feit dat er in Detroit 30.000 huizen leeg staan. Hoe treurig het ook is, het komt de kunst ten goede.

avatar van Poepie34
4,5
geplaatst:
Heerlijk dit werkje van Protomartyr. Is wel even doorbijten, maar eenmaal in je hoofd is hij er moeilijk uit te krijgen. Stiekem komt af en toe The Birthday Party om de hoek kijken ten tijde van Junkyard, maar dat is een groot compliment.

avatar van Elbow
4,5
geplaatst:
Fantastisch album ! Na Porridge Radio dé platen van 2020. De sterkte van dit album is dat ze precies live is ingeblikt. Ook de afwisseling van woest naar ingehouden subtiel is prachtig en zorgt voor kippenvel.
Er staat geen enkel minder nummer op dit album. Ook de stem doet me ook aan de jonge Cave denken ten tijde van The Birthday Party.
Mijn favorieten zijn momenteel june 21 en Michigan Hammers.

avatar van Linius
Inmiddels ruim 6 jaar geleden noemde ik Under Color of Official Light op deze site ooit eens een goede rock plaat. Destijds nooit durven vermoeden dat Protomartyr zou uitgroeien tot een van m’n favoriete bands. Het type band dat a la Spoon gek genoeg nooit een groter publiek lijkt aan te spreken maar toch elke paar jaar een dijk van een album aflevert. Deze nieuwe sluit weer keurig aan in de rij van briljante albums die de mannen al hebben gemaakt. De combo Tranquilizer en Modern Business Hymnes springt er voor mij tot zover het meest uit. Ik kan ook zeker aanraden het album eens te ‘zien’. Elk nummer is inmiddels voorzien van een video welke ook netjes als playlist op het YouTube kanaal van de band is terug te vinden.

avatar van deric raven
4,5
De wankelende wereld staat op het punt van instorten, waarom er niet glimlachend een brok dynamiet onder plaatsen. Het korte lontje van voorganger Joe Casey is al bijna uitgebrand, het is eenvoudig wachten tot hij dat explosieve duwtje krijgt. Het zijn serieuze knapen, die mannen van Protomartyr. Bloedserieus zelfs.

Och wat zijn de andere postpunk bandjes romantische lieverdjes vergeleken met dit uit Detroit afkomstige duister rockende gezelschap. De diepgallige zang wordt zwaar onderschept door treurige blaasinstrumenten, die hun laatste adem als een nevelige jazzwolk over het geheel heen monteren.

De sterk improviserende Jemeel Moondoc gooit er de nodige dwarse altsax partijen doorheen, terwijl Izaak Mills onwaarschijnlijke noten uit zijn klarinet tevoorschijn haalt die het toch al niet misselijke Processed By The Boys dreigend van een klaagmuur aan mysterieuze galmende misthoorn achtige geluiden voorziet. Ook de indrukwekkende gestalte Fred Lonberg-Holm neemt plaats achter zijn cello om op Ultimate Success Today te imponeren.

Want daar hebben we het hier over; Ultimate Success Today, het vijfde plaatwerk van dit onheilspellende Protomartyr. Met hun derde album The Agent Intellect lieten ze mij al verschrikt maar voldaan kennis maken met hun ruwe variant op de postpunk. Een geluid die veel dieper terug gaat naar de kern van de innerlijke aangetaste ziel.

Zeker nu Joe Casey het gevecht met de niet af te remmen ouderdom aangaat, en hier zelfs bijna aan ten onder dreigt te gaan. Want zo staat hij op dit moment in het leven, met een in verval rakend lichaam wat zich vervreemd van zijn ik persoon, en het gestreden lege omhulsel verlammend achter laat. Het burn-out gevoel van een veertiger, die de balans van zijn bestaan opmaakt. Dat beklemmende uit zich in stress gerelativeerde fysieke kwalen met een psychische grondslag, versterkt door een realistisch onzeker toekomstbeeld.

Het is weer allemaal loeizwaar. Nadat de bas er subtiel een strakke basis heeft neergelegd, mogen de blazers er voorzichtig in Day Without End al hun sierlijke kunsten doorheen weven. Een mooie toevoeging, maar het zijn toch zeker wel die typerende lawaaierige gitaarsalvo’s die destructief te werk gaan. Ze zaaien onrust, een verdervende rottende sfeer die perfect aansluit bij de moordende gedachtenspinsels van de in wanhoop badende verhalende vocalist.

Hoe moeilijk en lastig kan je het jezelf maken, als de jaren als een herhalende vervelende trip down memory lane voorbij gaan, en een nieuwe zomer als een straf ervaren wordt. Het vluchtgedrag wordt geadoreerd in het verlangen naar rust in Tranquilizer, zichzelf bewust in quarantaine plaatsend in het ontmoedigende Modern Business Hymns. Zelfs de enigszins opbeurende dromerige zang van Nandi Rose in June 21 wordt hardhandig de kop ingedrukt door explosieve oorverdovende gitaaruithalen die het onmogelijke van de versterkers verlangen. Een mooie warme zonnige dag, dermate geschikt om je testament zorgvuldig samen te stellen.

Ondanks dat Joe Casey oververmoeid de pessimistische woorden eruit perst, is Ultimate Success Today een verademing om naar te luisteren. De diepgang en slopende omlijsting delft de reeds lang overleden ronkende stroeve doodgravers sound opnieuw op, om deze in vergaande staat van ontbinding tentoon te stellen naast de zalvende hoopvolle collega’s. De pijn van het uitkermende Ultimate Success Today laat onuitwisbare sporen achter. Alleen Worm in Heaven kan de opkomende zonnestralen verdragen op deze aardedonkere prachtige plaat.

Protomartyr - Ultimate Success Today | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

avatar van VladTheImpaler
4,5
De verhoging van 4* naar 4,5* zat er al wel aan te komen, maar is inmiddels meer dan dik verdiend. Protomartyr beschouwde ik ergens nog altijd een beetje als een buitenbeentje, maar inmiddels hebben ze toch al heel wat geweldige albums in de post-punk hoek uitgebracht, en met deze misschien wel hun beste so far.

Day Without End is als opener fantastisch. Langzaamaan wordt een geluidsmuur opgetrokken die je de donkere kamer van Protomartyr in trekt. Daarna knalt gelijk het geweldige - en misschien wel het beste nummer van het album - Processed By The Boys. De somberheid en woede zijn zowel in de teksten van 'zanger' Joe Casey als muzikaal te horen, en dat blijft het hele album door. Stiekem voorspeelde Casey het corona virus hier al.

'When the ending comes, is it gonna run
At us like a wild-eyed animal?
A foreign disease washed upon the beach'


De drie daaropvolgende nummers zijn misschien niet de hoogtepunten, maar alsnog zijn het sterke nummers en bewijst dat dit album van begin tot eind sterk in elkaar steekt. Met Michigan Hammers zijn we bij het volgende hoogtepunt. Ook deze klinkt net als Processed By The Boys lekker gejaagd , en hier vallen de nieuwe jazz invloeden goed op. Die jazz invloeden zijn door het hele album te horen, en geven de muziek een nog extra donker en mysterieus sfeertje mee, een zeer geslaagde toevoegging.

Tranquilizer laat nog een andere kracht van dit album/de band horen, namelijk de dynamiek in de nummers. Er wordt soepel geswitched tussen rustige donkere stukken en snoeiharde stukken. Nog een mooi voorbeeld zit aan het einde van Modern Business Hymns. Maar het mooiste voorbeeld van die dynamiek zit in mijn persoonlijke favoriet Bridge & Crown. Een rustig begin wordt ineens bruut verstoord door geweldige gitaarriff waarna de intensiteit steeds iets verder opgebouwd.

Worm in Heaven is de afsluiter die het album verdient en alles wat dit album geweldig maakt samenvat. Waar normaal gesproken Casey voornamelijk zaken van buiten in de wereld beschouwt en bekritiseerd, lijkt hij op dit album en het duidelijkst op dit album meer op persoonlijk vlak te reflecteren. En zoals we bij Protomartyr gewend is dat ook niet over de vrolijke kant van het leven.

'I am the worm in heaven
Remember me how I lived
I was frightened
Always frightened'


Vanaf nu zie ik Protomartyr niet meer als een buitenbeetje, maar als een topspeler onder de post-punk bands die een meester is in je laten genieten van zwartgalligheid.

avatar van dix
4,5
dix
Processed by the Boys ... echt zo'n nummer waardoor je je weer eens realiseert: Goeie riffs zijn NOOIT op

avatar van nico1616
4,5
Dit genre ligt normaal gezien buiten mijn straatje maar Worm in Heaven trok mijn aandacht een tijdje terug, zoals het morbide aspect van de boeken van Houellebecq me ook fascineert.
Beetje bij beetje ben ik mij aan het inwerken in dit album. Het is een hele kluif, al is het maar omdat Casey's woordenschat verder gaat dan mijn standaard Engels en de mythische en politieke verwijzingen niet behoren tot mijn parate kennis (gelukkig is er dan genius.com).
Ultimate Success Today is zo gelaagd dat je dingen blijft ontdekken en waar de muziek aanvankelijk ontoegankelijk lijkt, zit ze toch vol oorwurmen. Het cultuurpessimisme past uitstekend bij de huidige tijdsgeest. Geweldig album!

avatar van Cor
4,0
Cor
Donker en beklemmend, er komt van de wereld niet veel terecht en stiekem wordt hier gewoon (want opgenomen in 2019) een pandemie voorspelt. Actuele plaat dus, deze vijfde worp van de postpunkers van Protomartyr. Joe Casey 'grauwzingt' zich verbeten en aan het slot ietwat berustend door het muzikale universum van Protomartyr, dat weer wat wordt uitgebreid met mooie cello en/of blazersaccenten. De zware gitaarmuren zijn gebleven. De uitkomst is één van de betere rockplaten van 2020.

avatar van SirChenque
Ik woon al weer heel lang aan de andere kant van de wereld, maar als ik in NL op bezoek ben probeer ik altijd enkele concerten mee te pikken. Vorig jaar was ik o.a. in Vera - Groningen en daar is in de zaal te zien wélke bands de afgelopen jaren de beste concerten afleverden (in de poll "Concert van het Jaar"). Protomartyr won die contest in 2016 & 2017! Moet dus iets gemist hebben live, wil de band echt nog een keer in levende lijve aanschouwen...........favoriete nummer blijft Pontiac 87 van The Agent Intelligent voor mij........nieuwe plaat qua ik zeker verder beluisteren na alle positieve berichten alhier!

avatar van Mausie
4,5
SirChenque schreef:
favoriete nummer blijft Pontiac 87 van The Agent Intelligent voor mij


Dat nummer bevat een van de vetste riffs ooit zou ik zelfs willen zeggen Als album legt The Agent Intellect het voor mij wel af tegen Relatives in Descent en deze.

5,0
Nog een honderdtal daagjes te gaan van 2020 maar deze CD is topkandidaat om mijn favoriete CD van het bizarre jaar 2020 te worden!!!! Joe Casey en zijn band hebben een meesterwerk afgeleverd, iedere track zit er boenk op !!! DE BESTE CD in jaren!

Gast
geplaatst: vandaag om 16:11 uur

geplaatst: vandaag om 16:11 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.