Four Tet - Sixteen Oceans (2020)

Hebben we nu eindelijk de goede hoes?

Het lijkt er wel op, een stuk fraaier ook deze en typisch Four Tet.

Inderdaad ook bij Boomkat Four Tet - Boomkat wordt deze hoes weergegeven, met samples van alle nummers. Duidelijk herkenbaar als Four Tet, iets vlotter dan de vorige release, met weer bekende hop-skip-jump beats (stop/start), glitches etc, afgewisseld met lyrische down-tempo stukken.

Ik vond de vorige hoes leuker.

Hoeveel albums heb jij obv de hoes gekocht?
Als je Four Tet opzoekt op Boomkat zie je dat deze beduidend beter bij de andere hoezen, in de serie past - a.h.w. een organisch geheel vormt.

Puur op de hoes niet. Maar als ik in mijn lijst van 4,5* en 5* albums kijk, koop ik liever degenen die een mooie hoes hebbben dan anderen. Zeker op LP vind ik dat echt wat toevoegen.

En eens met je opmerking hoor, dit past beter in de serie (ik vind hem mooier dan de New Energy-hoes).
Wellicht moeten we het gewoon zien als inspiratie en Kanye West er mee aan de haal laten gaan voor een deluxe-editie van Yeezus

Inmiddels ook volledig te beluisteren op Tidal en daar ben ik ook mee begonnen. Opvallend dat op een paar tracks het type geluid wortd gehanteerd dat Pantha du Prince al gebruikte op Black Noise (Right by Your Side) en het album met het Bell Laboratory. Overigens is Dominik Eulberg op Dominik Eulberg - Mannigfaltig (2019) er ook niet vies van.

Voor wat het waard is zou ik zou het organisch willen noemen. Om de Duitse link even door te trekken: dit album is "a mixed bag of goodies" a.k.a. Colorado (van Haribo) en het toeval wil dat ik daarvan - inmiddels ben ik gestopt met snoepen op instigatie van mijn tandarts - bepaalde snoepjes er altijd uit at en andere ongemoeid liet. Zo is het ook met dit album, waardoor de dubbel-lp (ca 32,- incl verzending) er zeer waarschijnlijk niet gaat komen.

In het verlengde van New Energy, maar wat mij betreft nog diverser en rijker. Opnieuw een prachtige balans tussen wat meer club-gerichte tracks en een, zoals Mjuman het hierboven beschrijft, organische geluid. In tijden niet zo'n mooi album gehoord als deze. Favoriete tracks: School, Love Salad, Insect Near Piha Beach, Green en 4T Recordings.

Weer een bijzonder product van de befaamde producer Four Tet. Ik vind eigenlijk het hele album erg mooi, maar toch mis ik iets bij dit album. Ik kan er nog moelijk mijn vinger op leggen, maar ik denk dat het te maken heeft met de flow van het album. Misschien dat ik me nog bedenk met nog een aantal luisterbeurten.

deze voel ik wel een beetje, teveel beats aan het begin van de plaat en teveel ambient aan het einde van de plaat. had wellicht beter verdeeld kunnen worden

Ik heb altijd een een haat/liefde verhouding gehad met Kieran Hebden. Heb hem pas echt goed leren kennen in 2010 met zijn album 'There Is Love in You'. Daarvoor kende ik hem vooral van wat remixes.
Ofwel vind ik zijn nummers geniaal ofwel gewoon saai, geforceerd. Dit album neigt meer naar het tweede. Hij probeert wel, maar ik vindt het maar een samenraapsel van probeersels.

Dit gevoel heb ik ook wel een beetje. Met een betere verdeling had het misschien meer als een geheel gevoelt.

Neemt niet weg dat de muziek zelf wel allemaal erg fijn klinkt, al kan ik nog niet echte uitschieters ontdekken.

Album art dekt goed de lading. Sfeervolle plaat die dicht bij de natuur staat. Ideaal voor een boswandeling met de lentezon. De meer uptempo tracks zijn favoriet tot nu toe, maar op zo’n ambient track als 4T Recordings is het wel lekker wegdromen.

De Britse eenmanszaak Four Tet (Kieran Hebden) heeft een nieuw album en dat heet 'Sixteen Oceans'. Ik ben een kind van de (zonovergoten, sepiakleurige) jaren 80 en dus denk ik bij het woord 'oceaan' nog steeds aan de heerlijke documentaires over de diepe zeeën van ontdekkingsreiziger Jacques-Yves Cousteau en zijn schip 'Calypso' (zie ook het album 'Waiting for Cousteau' van Jean Michel Jarre). En warempel, met 'Sixteen Oceans' slaagt Four Tet erin om mij een heel album lang onder te dompelen in een jongensachtige roadtrip doorheen kleuren, continenten en melancholie. Zachte nostalgie die op een modern sausje van beats & glitches wordt gepresenteerd. Voor mij werkt het! Tip voor deze Corona-tijden: 'Sixteen Oceans' is uitermate geschikt voor consumptie tijdens je dagelijkse quarantaine-wandeling doorheen het bos. Kwisvraag daarbij: welke vogeltjes zingen in het bos en welke vogeltjes staan op plaat. Topplaat 4*.

Ik wil graag 4* sterren geven, omdat er echt veel fijne nummers op deze plaat staan en ik erg lekker ga op de 'nature vibes'. Maar vanaf track 8 krijg ik zoveel ambient fillers voorgeschoteld die mij niks doen, dat ik toch op 3,5* uitkom. Een plaat moet toch over de hele linie sterk zijn om voor een hogere rating in aanmerking te komen. Favoriete tracks zijn in ieder geval de uptempo tracks zoals Baby, Love Salad en Insect Near Piha Beach.

Redelijk herkenbaar - zou 'em nog eens in de herdraai moeten doen,maar het feit dat ik dit niet zo gek veel draai is eigenlijk al een teken aan de wand. Four Tet haalt soms een heel hoog niveau (een track als Pyramid), maar komt dan soms ook met tranentrekkende producten.

Misschien dit eens proberen Dominik Eulberg - Mannigfaltig (2019). Met een uitdrukking als "Ambient fillers" ben je natuurlijk wel aan het lonken naar een gele kaart. In ambient wordt regelmatig gewerkt met loops om repetitieve patronen te creëren - dat lijkt me dat het ultieme fillen

Wellicht was mijn woordkeuze niet helemaal goed gekozen. Ik bedoelde meer ambient tracks die als fillers voelen. Want bijvoorbeeld 4T Recordings en Green kan ik wel goed smaken. Maar al die snippets en de laatste twee tracks vind ik erg nietszeggend, krijg er geen gevoel bij.

Kom er nog wel op terug. A propos ambient William Basinski is een meester in het gebruik van loops en door minimale verschuivingen toch een bepaalde sfeer of sfeerwisseling te creëren. Bij hemis het dan veeleer een 'shift' en bij Four Tet kan het dan werken als een vorm van sfeeromslag. Biosphere is ook een meester in het opbouwen van (onheilspellende/dreigende) sferen.

Sinds There Is Love In You (een briljante plaat, maar erg binnen de lijnen) waardeer ik Four Tet om zijn complete eigenzinnigheid. Ook al heeft hij sindsdien nooit meer een echt goed album gemaakt (Morning / Evening vond ik zelfs ronduit slecht), ze hebben allemaal een eigen karakter en staan compleet los van enige trend of hype.

Over Sixteen Oceans: dit is een album vol Jean-Michel Jarre, Steve Roach en Ray Lynch. En Tangerine Dream, Global Communication en The Orb zijn ook nooit ver weg. Het is denk ik niet helemaal toeval dat de muziek waarnaar dit album lijkt te verwijzen minimaal 35 jaar oud is, Sixteen Oceans lijkt gewoon op een eerbetoon. Ik vind het een erg fijne sfeer hebben, maar origineel is het al 35 jaar niet meer en het blijft zeer consequent op de achtergrond hangen. Desondanks is het wel mijn favoriete Four Tet-release sinds Pink (2012).

Ongelofelijk hoe lang deze man relevant weet te blijven in dit genre, ook nu weer een sterke plaat afgeleverd.

Ik moet eigenlijk gewoon aan een hele dikke zegel acid denken bij deze hoes hehe

Toch maar een poging gewaagd aan Four Tet. Na There is Love in You heb ik de artiest links laten liggen want die plaat kon mij minder bekoren dan de meesten. Tot mijn verrassing en vreugde vind ik dit wel weer tof.

Something in the Sadness en Love Salad zijn opwindend en eigenlijk zijn alle uptempo nummers dik in orde. Die afwisseling met rustige tracks vind ik juist een sterk punt en met name Green is een pareltje. Daarna gaat het album als een nachtkaars uit, maar dat geeft niet want inmiddels ben ik vredig ingedommeld op een bedje van mos.

Ik heb nog wat extra luisterbeurten nodig, denk ik.
Romatics is bij de eerste luisterbeurt wel erg mooi.
Het verschil met de andere albums ligt bij op dit moment dat de nummers minder 'iconisch' klinken i.v.m. There is love in you en New Energies. Maar misschien komt dit nog.