John Zorn - Naked City (1990)

Hier heeft John Zorn toch wel een erg mooi plaatje afgeleverd. 4,5*

destijds vielen zowat mijn oren van mijn hoofd!!
Deze Cd blijft overeind, zelfs na al die jaar dat ik hem ken!
Waanzinng strak gespeeld, uitzinnige composities en een brok tomeloze (muzikale) energie!!! onwaarschijnlijk goeie CD!

Ik ben niet zo into Jazz/Avant-Garde, maar dit trek ik wel, 'n dikke 4*

Briljante plaat. Een plaat die me bij de eerste keer luisteren compleet overdonderde. het reunie -concert van een paar jaar geleden in Carré was bijna nog overweldigender. Zien is geloven: krasse knarren die de noise-miniatuurtjes van bladmuziek afspelen!

Geweldige plaat. Goeie avant jazz tracks en lekker korte uitspattingen. De uitspattingen in Grand Guignol vind ik stukken beter alleen dat klassieke gedeelte en dat ambient stuk vind ik minder. Vandaar deze plaat hoger. 5*

Ik heb deze ooit eens aan een vriend kado gedaan - op vinyl.

nu een vermogen waard, maar hij staat bij hem stof te vergaren. 't was niet aan 'm besteed ...

Het eerst Jazz / Avant Garde-album dat ik luister, ben toch beetje teleur gesteld, bij momenten is het rock/metal gehalte me wat teveel, ik verwachte iets experimenteels met erg veel Jazz-geluid zoals Bitches Brew. Deze Cd komt vooral sterk aan als 1 geheel door de combinatie van erg korte tracks en de iets wat langere, wat ik dan echt mis zijn va die 7-12min lange tracks die echt 1 prachtig geheel zijn. Aan de andere kant is elke track hier op dit album geslaagd, dit album kent toch een paar briljante uitschieters: Chinatown The Sicilian Clan, Inside Straight en Latin Quarter waren toch bijzonder goed zo op het eerste gehoor, de kortere tracks beschouw ik meer als opwarmers en passen nog best goed, Al bij al vind ik dit album nu goed voor zo'n 4* (waar geen echte stijging in zal komen vrees ik, daling dan ook weer niet), erg geslaagd album en ik ben alleen teleur gesteld in het feit dat het geen classic voor me zal zijn, maar een héél héél erg goed album is natuurlijk ook altijd leuk meegenomen.

Vreemd Eerst topplaat nu dit, nouja ik geef het nog 2 luisterbeurten, maar net nog gedaan en wat viel deze Cd ongelooflijk briljant tegen Echt te erg: 2* nog héél nipt voor paar aardige momenten Miss dat het nog stijgt maar voor nu niet.
Wat voor een onzin ik hier toch soms schrijf Ahja we zien nog. Voor nu 2*

Alleen die laatste track en nog 3 anderen vond ik echt top, leuk eenheidsgevoel maar bij vlaggen gewoon saai en te simpel.

Je bent in ieder geval goed bezig je horizon te verbreden. .

Inderdaad eazyfan, dat wilde ik een dezer dagen ook al opschrijven

Ah, héél nipt maak ik er nu een 2,5* van, overlaatste nog geluistert, morgen voor de laatste keer, je moet gewoon wat minder nadenken bij deze Cd en genieten van de paar erg goede momenten, de slechtere zijn toch snel voorbij, klinkt al bij al toch erg leuk zo: Jazz-muziek met af en toe wat rock en soms ook gewoon Score-muziek-achtig (Batman en James Bond Theme toch?) maar oké, al bij al aardige plaat met waarschijnlijk geen kans op verhoging voor nu. Eenheidsgevoel is ook wel leuk en die ene 55min zijn toch best vermakelijk, leuke Cd maar muziekaal deed het me bijzonder weinig, vooral de eerste keer vet maar na meerdere luisterbeurten verveelt deze plaat vind ik op paar tracks na, zoals ik al zei hou ik het (voor) nu zo, binnen paar weken nog eens volledig opnieuw onder handen nemen maar momenteel blijft dat hoge gemiddelde 1 mysterie voor me. Kan iemand echt gaan beargumenteren wat zo top is aan deze Cd? Vergelijk dit met eender wat ik al ken (alhoewel dat ook niet zoveel is natuurlijk), dit kan nog amper in de schaduw ervan staan vind ik.

Het compromis-loze karakter van dit album spreekt me aan. Het speelniveau is hoog, het spelplezier druipt er vanaf, het zit vol humor. Het is nooit de bedoeling van Zorn om met Naked City jazz te maken (luister de rest van de albums maar eens), hij wilde juist de grenzen van jazz doorbreken door er verschillende stijlen aan toe te voegen (vooral grindcore).
Als ik je top10 bekijk houd je vooral van hiphop en standaard jazz (hoewel je Miles en Coltrane amper standaard kan noemen natuurlijk), dan is dit wel wat andere koek.
Maar het geeft toch niks dat jij het niks vindt en andere mensen het fantastisch vinden? Dat hoef je toch niet te analyseren?

Misschien moet je eens iets van (Electric) Masada proberen; ook van Zorn, maar meer richting jazz (en klezmer).

Inderdaad ja.

Al die ontzettend korte nummers op deze plaat zijn juist enorm grappig (hoewel moeilijk aan te horen wie niet zo'n fan van herrie is). Het is alsof ze een compleet album in een halve minuut proberen te spelen en dat heeft een erg leuk resultaat.
De wat langere nummers zoals A Shot in the Dark zijn ook erg leuk uitgevoerd.

Zeer vreemd, was voor mij iets totaal nieuws, maar toch zeer goed. Kan ik zeker waarderen, vooral de leuke instrumentatie, en af en toe eens van die extreme uitspatingen. Ahoewel die uitspattingen er niet te vaak hoeven zijn. Maar toch, al bij al een zeer goed album die ik een 3.5* geef.

Vlug wat nummers geselecteerd op youtube, en dit klinkt wel erg geniaal. Pindakazer staat nu open.

Bizar, ecclectisch, trippy, chaotisch, waanzinnig, weird maar bovenal ook erg aangenaam. Dit ga ik de komende tijd nog een paar keer luisteren.

Een goede keus, bennerd. Welkom in de wereld van Zorn

Trouwens al gezegd dat ik de hoes briljant vindt. Vat de muziek perfect samen, ook in de inlay afbeeldingen.

Inderdaad heel avontuurlijk. Dit vliegt echt van begin naar einde. Gewoon van de éne stijl flop in de andere. Wit en grijs gaat goed samen maar zwart en wit nog een pak beter volgens dit album. Dat stukje Ornette Coleman is echt briljant. You will be shot!

Als grote fan van John Zorn ook eens zijn alombejubewelde Naked City gehoord en ik vind het ronduit een verschrikking & een zware taak om compleet uit te zitten. De sound had ik enerzijds verwacht maar de compositie, durf en orginaliteit zijn ver te zoeken. Boeit nergens, de eerste 0,5 in een hele lange tijd.

Helemaal vergeten deze ooit te waarderen.. zeer bizarre plaat, deed me gelijk besluiten niet verder naar Zorn op verkenning te gaan, maar heb hem toch vaak gedraaid destijds, slecht heb ik hem nooit gevonden, maar kompleet niet in mijn lijn.

dan mis je heel wat andere mooie dingen van john zorn

Wauw, wat blijft het beluisteren vandeze plaat toch een geweldige ervaring, werkelijk geniaal.
oja, orbit mag ik je aanraden toch nog het één en ander van John Zorn te beluisteren want hij heeft heel veel mooie dingen gemaakt.
En niet alles wat hij maakt klinkt als dit hoor, de man heeft(godzijdank) heel veel verschillende platen gemaakt.
The Big gundown om maar eens een juweeltje te noemen.

Poeh dit blijft een lastige kluif dit: niet omdat de muziek me shockeert (ben wel wat gewend) maar meer door de ongrijpbaarheid van de muziek.

Zorn is natuurlijk een gigantische veelpoot in de jazz en avant-garde. Het was die jazz en ook zijn joodse deel in zijn muziek die mij altijd het meest aangreep. Daarom konden alle Books of Angels vaak op hoge waarderingen rekenen, maar heb ik projecten als Naked City en Painkiller lang links laten liggen.

Nu na lange tijd toch weer eens deze plaat opgezet en helemaal slecht valt ie zeker niet. Het blijft gewoon een knotsgekke plaat waar Zorn van het ene genre de andere in rolt en ze moeiteloos weet te mixen. Ik hoor rock, punk, funk, fusion en jazz. En dat is precies wat deze plaat zo boeiend maakt: het vraagt steeds weer je aandacht. Sommige stukken laten me dan koud terwijl anderen me wel meteen pakken.

Daarbij moet gezegd worden: de muzikanten musiceren stuk voor stuk geweldig en dan vooral Bill Frisell. Ik blijf Zorns eigen toon op de altsax wat koel en afstandelijk vinden. Al met al: een gigantische meltkroes aan expressieve muziek. Is dit origineel? Ja. Is het boeiend? Ja. Zit het briljant in elkaar? Ook dat.

Luister ik er echt graag naar? Dat dan weer niet.

Door een bekende die op de hoogte is van mijn voorliefde voor Frank Zappa en groeiende belangstellign voor jazz aangeraden ook eens naar John Zorn te luisteren, met name deze Naked City zou me aan moeten staan. Ik begrijp de aanbeveling wel. Ik hoor hier veel overeenkomsten met de vaak zeer korte stukjes waarin Zappa effe helemaal los gaat en allerlei muzikale stijlen, versierd met allerlei weirde geluidjes, op ons los laat om vervolgens weer over te gaan tot de "orde" van de dag en het volgende nummer in te starten. Dit album lijkt wel de verzamelaar van al die compleet weirde shit van Zappa achter elkaar. Vind het meer vermakelijk dan goed en 3,5 vooral voor de originaliteit en de hoes die de lading perfect dekt. Dit is de logische soundtrack voor als je wordt neergeschoten.