801 - 801 Live (1976)

Toen Roxy Music in 1976 besloot een adempauze te nemen richtte Phil Manzanera samen met onder andere Brian Eno een soort gelegenheidsband op onder de naam '801'.

Toen ik voor het eerst hoorde over het album ‘801 Live’ van de band 801, geleid door Phil Manzanera, was ik behoorlijk nieuwsgierig. Dit album, live opgenomen in 1976, beloofde een bijzondere ervaring te zijn. En inderdaad stelde het niet teleur. Vanaf de eerste klanken van "Lagrima", een instrumentaal nummer, wist ik dat dit geen doorsnee live album zou zijn. De gitaar van Manzanera is erg fraai, je mee slepend op een reis door een muzikaal landschap dat even divers als boeiend is.(7)

Vervolgens stuitte ik op "TNK (Tomorrow Never Knows)". Deze cover van The Beatles is ronduit prachtig. De manier waarop 801 het heeft getransformeerd, is een bewijs van hun vermogen om te innoveren en te herinterpreteren. (8,5)
.
"East of Asteroid", het derde nummer, is een achtbaan van emoties. Het begint met een rustige opbouw, maar al snel vind je jezelf in een wervelwind van geluiden die zowel beangstigend als opwindend zijn. Het is alsof de band je hand neemt en zegt: "Maak je geen zorgen, we gaan samen door deze storm." (7)

Het vierde nummer, "Rongwrong", was aanvankelijk een verrassing voor me. De abrupte verandering in stijl en tempo vergeleken met de vorige nummers liet me even verward achter. Maar na een paar keer luisteren, begon ik de sterkte ervan te waarderen. Het is een bewijs van de veelzijdigheid van de band en hun vermogen om je constant op je hoede te houden. (7,5)

"Sombre Reptiles", het vijfde nummer, voelde als een moment van rust na de storm. De kalme, bijna meditatieve melodieën boden een welkome adempauze en lieten me reflecteren op de reis tot dusver. (7)

Diamond Head is een beetje een spelbreker. Een nummer dat de sfeer van het album wat doorbreekt. Het is een traag meeslepend numme en mist een beetje een ziel. (6,5)
Het album gaat daarna verder met "Miss Shapiro" en "You Really Got Me", twee nummers die bewijzen dat 801 niet bang is om te experimenteren. "Miss Shapiro" combineert spitsvondige teksten met complexe muzikale arrangementen (7), terwijl "You Really Got Me", een cover van The Kinks, wordt gepresenteerd met een energie die je meteen uit je stoel doet springen en mee wilt dansen. (7,5)

Tenslotte Third Uncle dat begint met een aardige baslijn die al snel wordt opgepikt en uitmondt in een prettig up tempo nummer dat erg aanstekelijk is. Een boeiende afsluiter. (7,5)

‘801 Live’ is een ervaring die laat zien hoe live muziek kan veranderen en een nieuwe betekenis kan krijgen. Phil Manzanera en zijn band hebben iets moois gecreëerd, een momentopname van creativiteit en muzikale durf. Het is een album dat niet alleen gehoord, maar ook gevoeld moet worden. En ik ben blij dat ik de kans heb gekregen om deze reis te maken.

Waardering: 7,3