Eurovision: A Tribute to the Artists and Songs 2020 (2020)

Het is ineens even afwachten of dit album uiteindelijk ook echt te koop gaat zijn. Als dat zo is dan kan het van de site af.

Wat een sneu jaar voor het Songfestival dat eindelijk in ons land zou gaan plaatsvinden.

Als de gemeenteraad toestemt is het volgend jaar alsnog in Rotterdam (nu nog niet zeker) en laten we hopen dat het virus niet nog een keer roet in het eten gaat gooien.

De EBU is zich aan het beraden op een show zonder competitie-element met deze nummers, nummers die in 2021 niet meer mee mogen doen. Voor wat betreft deelname van de artiesten is dat een ander verhaal: dat bepalen de omroepen van elk land apart.

Jeangu Macrooy zal Nederland vertegenwoordigen, maar niet met Grow.

Landen die er tot nu toe goed voorstonden waren: Bulgarije, IJsland en Litouwen. We zullen het nooit weten wie als winnaar uit de bus zou komen. Dit is het eerste jaar sinds de eerste keer in 1956 dat het Songfestival gecanceld is (en misschien dit album ook nog).

Later dan gepland, maar op 8 mei komt de cd gewoon uit: Eurovision Song Contest - shop.eurovision.tv

En dat is nu dus 15 mei geworden en ze hebben het artwork aangepast en er een tribute van gemaakt. Netjes gedaan zo lijkt me.

Geen festival dit jaar, maar gelukkig hebben we de muziek nog. Helemaal geen slecht jaar, dat 2020. De eerste vijf tracks van dit album vind ik echt verrukkelijk (en het begin CD 2 van Ierland t/m Litouwen is trouwens ook grandioos), maar het vertekent de boel wel. Uiteraard staan er ook zwakkere broeders tussen, maar liedjes waarvoor een heel land zich collectief kapot zou moeten schamen zijn schaars. Een onderhoudend album en zeker een voldoende waard, maar meer dan dat zit er bij mij eigenlijk nooit in voor zo'n uiteenlopend compilatiealbum.

Favorieten dit jaar: Géén Nederland en België (met Jeangu heb ik weinig, met Hooverphonic *gaap* nog veel minder). Wel de hippe, frisse en bizar catchy songs van IJsland en Litouwen, de powerballads van Albanië en Slovenië, de iets gedateerde poprock uit Ierland, dance uit Duitsland, killer popsongs uit Armenië en Australië en last but not least de meeslepende pianoballad uit Italië.

Hooverphonic zou met een kansrijk nummer optreden, veel beter dan waar ze het jaar erop mee op gingen treden. Dat nummer is ook op hun toen nieuwe album verschenen en sloegen ze Release Me over.