Hail Spirit Noir - Eden in Reverse (2020)
mijn stem
8 stemmen
1
geplaatst: 13 juli 2020, 13:03 uur
Een heel bijzondere plaat. Via Lars Nedland van Borknagar ben ik bij deze plaat gekomen, hij zingt mee op Crossroads. Wat een heerlijke strot heeft Nedland toch, ook op deze plaat. Gelijk is Crossroads ook het meest pakkende nummer, maar ik doe daarmee de originaliteit en de progressiviteit van deze band elders op de cd ernstig te kort. Het is een mix van... ja, wat eigenlijk? Katatonia, Kraftwerk, weet ik veel. In mijn ogen ontzettend origineel, ik kan er alleen nog geen vat op krijgen. Toch gaat dit van start met een dikke 4 punten.
0
geplaatst: 29 juli 2020, 11:42 uur
Half puntje erbij. Wat een plaat. Intrigerend van voor naar achter, hoewel het laatste nummer iets teveel van het goede is. Die voorkomt waarschijnlijk het laatste zetje naar de 5 punten. Liefhebbers van donkere syntrock moeten dit echt eens checken.
1
geplaatst: 20 augustus 2020, 15:42 uur
Dit is een geslaagde koerswijziging van Hail Spirit Noir. Eden in Reverse klinkt ontzettend Scandinavisch voor een Griekse band. Daar waar de eerste drie platen een combinatie van old school progrock, blackmetal en avant-garde metal waren met referentiepunten als Sigh en Oranssi Pazuzu, komen bij deze plaat namen als Opeth, Enslaved, Borknagar, Solefald en Arcturus naar boven. Het is ook geen wonder dat Lars Nedland van Borknagar en Solefald een gastbijdrage heeft op deze plaat. Het klinkt alsof Crossroads voor zijn stem geschreven is.
Daar waar de band altijd behoorlijk van de hak op de tak kon gaan, is Eden in Reverse een plaat die heel gefocust is en zich op één soort sound richt. De blackmetalinvloeden zijn bijna helemaal weg, en de progrock/metal neemt de hoofdrol. De zang is ook grotendeels clean met prachtige rustgevende harmonieën. Toch is de band nog in deze relatieve ingetogenheid nog steeds eigenzinnig bezig, met passages die heerlijk uitwaaieren met sci-fisynthesizers.
Daar waar de band altijd behoorlijk van de hak op de tak kon gaan, is Eden in Reverse een plaat die heel gefocust is en zich op één soort sound richt. De blackmetalinvloeden zijn bijna helemaal weg, en de progrock/metal neemt de hoofdrol. De zang is ook grotendeels clean met prachtige rustgevende harmonieën. Toch is de band nog in deze relatieve ingetogenheid nog steeds eigenzinnig bezig, met passages die heerlijk uitwaaieren met sci-fisynthesizers.
0
geplaatst: 22 augustus 2020, 01:01 uur
Don Cappuccino schreef:
Dit is een geslaagde koerswijziging van Hail Spirit Noir. Eden in Reverse klinkt ontzettend Scandinavisch voor een Griekse band. Daar waar de eerste drie platen een combinatie van old school progrock, blackmetal en avant-garde metal waren met referentiepunten als Sigh en Oranssi Pazuzu, komen bij deze plaat namen als Opeth, Enslaved, Borknagar, Solefald en Arcturus naar boven. Het is ook geen wonder dat Lars Nedland van Borknagar en Solefald een gastbijdrage heeft op deze plaat. Het klinkt alsof Crossroads voor zijn stem geschreven is.
Daar waar de band altijd behoorlijk van de hak op de tak kon gaan, is Eden in Reverse een plaat die heel gefocust is en zich op één soort sound richt. De blackmetalinvloeden zijn bijna helemaal weg, en de progrock/metal neemt de hoofdrol. De zang is ook grotendeels clean met prachtige rustgevende harmonieën. Toch is de band nog in deze relatieve ingetogenheid nog steeds eigenzinnig bezig, met passages die heerlijk uitwaaieren met sci-fisynthesizers.
Dit is een geslaagde koerswijziging van Hail Spirit Noir. Eden in Reverse klinkt ontzettend Scandinavisch voor een Griekse band. Daar waar de eerste drie platen een combinatie van old school progrock, blackmetal en avant-garde metal waren met referentiepunten als Sigh en Oranssi Pazuzu, komen bij deze plaat namen als Opeth, Enslaved, Borknagar, Solefald en Arcturus naar boven. Het is ook geen wonder dat Lars Nedland van Borknagar en Solefald een gastbijdrage heeft op deze plaat. Het klinkt alsof Crossroads voor zijn stem geschreven is.
Daar waar de band altijd behoorlijk van de hak op de tak kon gaan, is Eden in Reverse een plaat die heel gefocust is en zich op één soort sound richt. De blackmetalinvloeden zijn bijna helemaal weg, en de progrock/metal neemt de hoofdrol. De zang is ook grotendeels clean met prachtige rustgevende harmonieën. Toch is de band nog in deze relatieve ingetogenheid nog steeds eigenzinnig bezig, met passages die heerlijk uitwaaieren met sci-fisynthesizers.
Opeth? In dit album?
0
geplaatst: 22 augustus 2020, 11:14 uur
Ik hoor vooral Opeth-invloeden in het gitaarwerk, bijvoorbeeld in Alien Lip Reading en The First Ape on New Earth. Die eerste riff van The First Ape... had ook op Deliverance van Opeth kunnen staan.
0
geplaatst: 22 augustus 2020, 13:46 uur
Ja dat hoor ik er ook wel in. Het is geen kopie maar Alien Lip reading past zeker op Opeth's Deliverance, deels dan toch.
0
geplaatst: 29 augustus 2020, 16:52 uur
Bijzonder album van deze voor mij onbekende band. Aparte, eigen sound die lastig in een hokje te plaatsen is, maar dat hoeft ook helemaal niet; het klinkt gewoon lekker en blijft me na een paar luisterbeurten steeds boeien en verlangen naar een volgende sessie om alles te doorgronden...
0
geplaatst: 28 september 2022, 19:42 uur
Ik blijf een beetje op mijn honger zitten. Slecht is het allemaal niet, maar erg spannend of boeiend wordt het nauwelijks. De monotone zang helpt daarbij niet mee. Het doet me soms aan Cynic ('Traced in Air') denken, soms ook aan Voivod ('Nothingface'). HSN gooit er dan nog wat extra keyboardjes en bliepjes tegenaan, en dat pakt de ene keer beter ('The Devil's...') uit dan de andere (opener).
Ik blijf voor nu steken op een ruime zes.
Ik blijf voor nu steken op een ruime zes.
* denotes required fields.
* denotes required fields.