Ik blijf een beetje op mijn honger zitten. Slecht is het allemaal niet, maar erg spannend of boeiend wordt het nauwelijks. De monotone zang helpt daarbij niet mee. Het doet me soms aan Cynic ('Traced in Air') denken, soms ook aan Voivod ('Nothingface'). HSN gooit er dan nog wat extra keyboardjes en bliepjes tegenaan, en dat pakt de ene keer beter ('The Devil's...') uit dan de andere (opener).
Ik blijf voor nu steken op een ruime zes.