Joachim Witt - Rübezahls Rückkehr (2020)

Joachim Witt was erg blij met Joachim Witt - Rübezahl (2018) - MusicMeter.nl en heeft samen met Chris Harms van Lord of the Lost - MusicMeter.nl gelijk doorgepakt en het resultaat is dit uitstekende vervolgalbum.

Gelijk vanaf opener Geist an das Licht grijpt Joachim je bruut bij de keel met het zwaarste en meest heavy nummer dat hij tot op heden heeft afgeleverd. Tekstueel is het een aanklacht tegen een chronisch gebrek aan zelfreflectie en tolerantie in de huidige tijd. De bijbehorende video is op zijn zachts provocerend te noemen en deed in Duitsland weer eens wat stof opwaaien.

In het tweede nummer Kopfschwul gaat Witt stevig verder en ook tekstueel maait hij hier weer flink om zich heen door op humoristische wijze verwachtingspatronen op te schudden.

Na de twee knallende openers komt met Die Rückkehr een beschouwende ballade die extra mooi is door de krachtige zang, pianowerk en een smaakvolle cello. Samen met de tweede ballade Ich Bin Immer Noch Hier zijn dit voor mij de smaakvolste momenten van de plaat. Het zijn nummers die laten horen hoe relevant en doorleeft Joachim Witt nog altijd kan klinken en hoe mooi levenservaring en muziek kunnen samenvloeien.

De bovengenoemde nummers zijn voor mij de uitschieters, maar de rest is ook behoorlijk sterk. Steinzeit doet aan zijn oude hit Goldener Reiter denken alleen dan veel steviger en bombastischer. Wo Blüht der Mohn is ook weer heerlijk heavy en afsluitende Windstille is weer een fijne ballad zoals ik hem graag hoor van Witt.

De enige reden voor mij om aan dit album niet de maximale score te geven is het nummer Zora dat behoorlijk afwijkt van de rest en daarom enig afbreuk doet aan een verder uitstekend album.

Joachim Witt maakt op zijn oude dag zijn beste platen en het is te hopen dat hij dit jaar nog live te zien is in Duitsland omdat zijn tour al twee keer is uitgesteld door bekende omstandigheden.

Niet zo goed als Rübezahl deel 1 maar wel een uitstekend vervolg met een aantal tijdloze klassiekers!