Nicumo - Inertia (2020)

Mooie melancholische melodieuze metal uit Finland (hoe kan het ook anders... ). Doet denken aan Amorphis, maar dan net iets minder krachtig. Maar ook Katatonia komt in gedachten, maar dan net iets minder zwaar en melancholisch. En tenslotte schiet Soen in enkele nummers door m'n hoofd.

Kortom: aanrader voor liefhebbers van melodieuze (prog)metal met een melancholische inslag

Deze finse band heeft al meerdere albums gemaakt, maar dit is mijn eerste kennismaking. Three Pyres is de ideale opener; een sfeervolle, sterke track met uitstekende zangpartijen, afwisselend melodieus en bruut. Daarna wordt het helaas al snel minder, met name juist door de zang. Die is veel te dik aangezet, op het melodramatische af. Bepaalde tracks zijn dan nog wel oké, maar het materiaal kan zich niet echt onderscheiden. Vooral de tweede helft van het album is niet zo best. Jammer, want sporadisch laat de band een aangenaam geluid horen dat een beetje tussen genregenoten als Poets Of The Fall en Soen in ligt.