Deze australische metalband maakt zich er op dit album niet makkelijk vanaf. De min of meer standaard metalcore van de vorige platen heeft hier plaats gemaakt voor een ratjetoe aan stijlen, van Disturbed-achtige stampers (Hellbringer) tot Linkin park-achtige nu-metal (Timebomb). Het is allemaal nogal schizofreen en een beetje too much, al heeft het album zeker zijn momenten, zoals het heerlijk vette Force Of Life. De boel start nogal stroef met twee geforceerd klinkende intro's, maar gaandeweg wint het album aan kracht, om dan toch wel behoorlijk overtuigend te eindigen.