MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Bell Witch & Aerial Ruin - Stygian Bough: Volume I (2020)

mijn stem
3,88 (16)
16 stemmen

Verenigde Staten
Metal
Label: Profound Lore

  1. The Bastard Wind (19:08)
  2. Heaven Torn Low I (The Passage) (12:54)
  3. Heaven Torn Low II (The Toll) (8:31)
  4. Prelude (4:23)
  5. The Unbodied Air (19:20)
totale tijdsduur: 1:04:16
zoeken in:
avatar van bonhovinyl
4,5
Wat een album! En wat een sound wordt er hier neergezet.
Bell Witch legde de lat enorm hoog met hun vorige album, maar deze release laat wederom zien dat de band (in samenwerking met andere artiesten) groeit en evolueert met dit album als gevolg. Kom maar op met deel 2!
Absoluut een kanshebber om hoog te eindigen op mijn eindlijstje!

avatar van Edwynn
3,5
Op The Mirror Reaper liet Bell Witch al merken een iets lichtere koers na te streven dan op Four Phantoms en Longing. De basakkoorden dreunden minder ruw door en melodie krijgt de overhand. Die lijn wordt ny door getrokken op Stygian Bough Volume I. Ook de gedragen zangpartijen keren weer terug.

Het is even fronsen geblazen bij het akoestische Heaven Torn Low I (The Passage) maar als opmaat voor het navolgende tweede deel is het weer uitermate sfeervol. Dat zal de invloed van Aerial Ruin wel zijn. Net als de uitgewerkte zangpartijen die soms in een soort polyfonisch spel lijken samen te werken zoals in het prachtige afsluitende The Unbodied Air.

Het is een dromerig geheel geworden. Een logisch vervolg op Mirror Reaper. De samenwerking met Aerial Ruin voegt wat singer-songwriteraspecten toe aan het totaalgeluid waardoor de namen Warning en 40 Watt Sun steeds vaker door mijn hoofd zijn gaan spoken. In die zin heeft Bell Witch wel wat aan eigenzinnigheid en heftigheid ingeleverd ofschoon het wel heel sterk in elkaar steekt.

avatar van AOVV
Rake observatie, Edwynn. Laat ik de voorgangers van Bell Witch ook nog maar eens opsnorren.

The Bastard Wind is het prijsnummer, wat mij betreft; lang uitgesponnen, maar elke seconde begeesterend.

avatar van namsaap
4,0
Wat een machtig album is dit! Het akoestische spel van Aerial Ruin in combinatie met de zware doom van Bell Witch werkt bijzonder goed. Het contrast van deze elementen werkt versterkend. De zware bassriffs van Bell Witch klinken bijkans nog verpletterender na het lichte spel en de zang van Erik Moggridge. Andersom maken de lichte passages eveneens meer indruk.

avatar van crosskip
Edwynn schreef:
De samenwerking met Aerial Ruin voegt wat singer-songwriteraspecten toe aan het totaalgeluid waardoor de namen Warning en 40 Watt Sun steeds vaker door mijn hoofd zijn gaan spoken.

Drie keer raden wie er volgend jaar in Nijmegen als support staat geprogrammeerd in Doornroosje! Mooi excuus om deze plaat nog eens fatsoenlijk te beluisteren, al komen ze dus binnenkort met deel II.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 07:51 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 07:51 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.