menu

Lianne La Havas - Lianne La Havas (2020)

mijn stem
3,62 (52)
52 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Soul / Pop
Label: Warner Bros.

  1. Bittersweet (Full Length) (4:52)
  2. Read My Mind (4:48)
  3. Green Papaya (4:05)
  4. Can't Fight (3:10)
  5. Paper Thin (4:58)
  6. Out of Your Mind [Interlude] (1:04)
  7. Weird Fishes (5:54)
  8. Please Don't Make Me Cry (5:14)
  9. Seven Times (3:30)
  10. Courage (3:38)
  11. Sour Flower (6:47)
  12. Bittersweet (3:56)
totale tijdsduur: 51:56
zoeken in:
avatar van Minneapolis
geplaatst:
Na het horen van Bittersweet en Paper Thin (met klanken haast zo zwoel als Al Green's Simply beautiful) heb ik hier veel zin in.
En ik ben benieuwd naar har studio versie van Radiohead cover Weird Fishes (hier een live versie).

avatar van musicfriek
4,0
geplaatst:
Gisteren kwam de video van Paper Thin online en prachtig, smooth nummertje idd zeg.

avatar van Grizzly Bear
geplaatst:
en nu ook haar versie van Weird Fishes! Als je Radiohead covert, doe het dan zo.

Haar eerste album vond ik fijn, haar tweede iets te glad, maar wat ik tot nu to heb gehoord klinkt erg goed, zin in!

avatar van herman
geplaatst:
Bittersweet is geweldig, maar de rest valt mij niet mee eerlijk gezegd.

avatar van Zwaagje
4,0
geplaatst:
toch wel nieuwsgierig

avatar van Marteen
4,0
geplaatst:
Fijn zomers album, smooth en de stem van Lianne komt er prachtig uit. Hoogtepuntjes Bittersweet, Paper Thin, Weird Fishes (geweldige cover) en Sour Flower. Ik snap alleen niet waarom Bittersweet er twee keer opstaat in bijna identieke versies, scheelt maar een klein minuutje.

avatar van Minneapolis
geplaatst:
Het zijn voor mij ook nummers die al langer te horen waren die er uit springen. Hopelijk komen daar nog meer bij, maar met Bittersweet, Paper thin en Weird Fishes was het wel direct raak.

avatar van mattman
4,5
geplaatst:
Please Don’t Make Me Cry. Kijk, met nummers als deze pak je me helemaal in.

Vond haar vorige plaat niet veel, maar dit is zo ongelofelijk mooi en zwoel allemaal. Derde keer goede keer.

avatar van arjannospam
3,5
geplaatst:
Nu live een listening party op YouTube van het nieuwe album samen met Lianne

avatar van shimahero
4,0
geplaatst:
Gevolgd op YouTube. Het was mooi

avatar van Zwaagje
4,0
geplaatst:
Bijzondere plaat; sfeervol maar ook verrassend in ritme en muzikale wendingen. Soms jazzy in benadering. Dwingt me wel om de oren te blijven spitsen; wat hoor ik nou eigenlijk? Ik moet het nog wel op me laten inwerken voor ik er een oordeel over kan geven. Het zit op het randje van mijn muzikale smaak.

avatar van vinylbeleving
3,5
geplaatst:
Minneapolis schreef:
Het zijn voor mij ook nummers die al langer te horen waren die er uit springen. Hopelijk komen daar nog meer bij, maar met Bittersweet, Paper thin en Weird Fishes was het wel direct raak.


Ik heb precies hetzelfde. Al beviel Can't Fight ook meteen heel goed. Nog niet alles blijft hangen, maar als geheel is dit wel een fraaie zomerse plaat geworden. Niet wereldschokkend of vernieuwend, gewoon mooi.

avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Lianne La Havas - Lianne La Havas - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Lianne La Havas - Lianne La Havas
Lianne La Havas verleidt wederom met lome, zwoele en zonnige klanken en met haar geweldige stem, maar ze laat dit ook meer van zichzelf zien

Het derde album van Lianne La Havas heeft geen titel mee gekregen en wordt een breakup album genoemd. Dat hoor je ten dele in de teksten, maar in muzikaal en vocaal opzicht is ook het nieuwe album van de Britse singer-songwriter weer loom, warmbloedig, zonnig en aangenaam. In de openingstrack lijkt het nog even zwaar geproduceerd, maar langzaam maar zeker hoor je steeds meer van Lianne La Havas, die niet alleen een geweldige zangeres is, maar ook een getalenteerde muzikante en een uitstekend songwriter. Haar nieuwe album is de perfecte soundtrack voor een mooie zomeravond, maar ook een album dat verder uitpluizen verdient.

De Britse singer-songwriter Lianne La Havas neemt tot nu toe de tijd voor haar albums. Ze debuteerde acht jaar geleden met het warm onthaalde Is Your Love Big Enough? en is na Blood uit 2015 deze week pas toe aan haar derde album.

Ik moet eerlijk toegeven dat, hoewel ik zeer gecharmeerd was van de eerste twee albums van de Britse singer-songwriter, ik eigenlijk nooit meer luister naar de muziek van Lianne La Havas, waardoor haar derde album voelt als een hernieuwde kennismaking.

Het derde album van Lianne La Havas heeft geen titel mee gekregen, wat bijdraagt aan het gevoel van een nieuwe start. Toch ligt het nieuwe album van Lianne La Havas voor een belangrijk deel in het verlengde van zijn twee voorgangers. De Britse singer-songwriter gaat ook op haar nieuwe titelloze album vooral aan de haal met invloeden uit de soul, pop en R&B en opereert hiermee in hetzelfde straatje als landgenoten Corinne Bailey Rae en Joss Stone, waarvan overigens de laatste jaren maar heel weinig is vernomen.

Op het eerste gehoor is er misschien niet veel nieuws onder de zon, maar dat betekent ook dat Lianne La Havas makkelijk verleidt met heerlijk lome en zonnige klanken, die worden gedragen door haar prachtige en heerlijk soulvolle stem. Het wederom door Matt Hales (in het verleden bekend als Aqualung) geproduceerde nieuwe album voelt direct vanaf de eerste noten aan als het spreekwoordelijke warme bad en nodigt nadrukkelijk uit tot luieren op een warme zomerdag.

De zwoele en lome klanken liggen niet alleen bijzonder lekker in het gehoor maar worden ook fraai gecombineerd met de prachtige stem van Lianne La Havas, die vergeleken met de meeste jonge soulzangeressen van het moment ook prachtig zwoel en ingetogen kan zingen. Het nieuwe album van de Britse singer-songwriter is in essentie een breakup-album, maar de songs op het album blijven zeker niet steken in verdriet. Een aantal tracks op het album kijkt terug op de liefde die inmiddels achter Lianne La Havas ligt, maar nieuwe liefde ligt nadrukkelijk op de loer.

Het derde album van de muzikante uit Londen opent met een nogal zwaar aangezette productie, die uitstekend zou passen bij Joss Stone, maar ik voor Lianne La Havas net wat ze zwaar vind. Het wordt al snel aangepast in de volgende songs, waarin meer ruimte is voor het folky en jazzy gitaarspel dat we kennen van haar vorige albums en waarin het geluid net wat lichtvoetiger is.

Je hoort dan dat Lianne La Havas geen 13 in een dozijn zangeres is, maar een getalenteerd muzikante en zangeres, die interessante eigen keuzes durft te maken, waaronder het coveren van Radiohead’s Weird Fishes. Het album klinkt zoals gezegd loom, zonnig en aangenaam, maar in muzikaal en vocaal opzicht steekt het allemaal razend knap in elkaar, zeker wanneer jazzy accenten worden toegevoegd aan de muziek en ook de productie van Matt Hales verdient een pluim.

Zoals eerder gezegd was ik ook te spreken over de eerste twee albums van Lianne La Havas, maar waren het ook albums die betrekkelijk snel vervlogen. De tijd zal leren of dat dit keer anders is, maar vooralsnog heb ik goede hoop. Het derde album van Lianne La Havas laat immers nog wat meer een eigen geluid horen en bevat bovendien flink wat songs die al snel veel meer doen dan vermaken. Erwin Zijleman

avatar van yorkethom
4,0
geplaatst:
Third time's the charm.

En mijn God, wat heeft deze dame charme. En een stem. En een lijst heerlijke droomsongs. Je hoort dat de puzzelstukjes nu echt op zijn plek vallen op deze derde. Dat het tot 2020 moest duren dat ze die plaat maakte die ze altijd in haar had.

Can't Fight op 11, een fles porto open, achterover leunen en de zon de bal laten binnenkoppen. Het leven kan toch mooi zijn.

avatar van Zwaagje
4,0
geplaatst:
Lianne La Havas ★★★★☆ - digitalekrant.volkskrant.nl
Voor wat het waard is natuurlijk. Ik kan me er wel in vinden en ik heb wat meer ontdekt over de achtergrond van de muziek en met name de teksten. Ik ben in eerste instantie van de muziek, maar de teksten zijn op dit album een knappe aanvulling; liefde(sverdriet). Ik ga er een volgende keer eens goed naar luisteren

geplaatst:
Mijn eerste reactie was waarom wil iemand met een "bad hair day" nou zo op zijn albumhoes staan - maar goed you can't judge an album (book) by looking at the cover. Ben het album gaan draaien mede door recensies en ondanks dat de twee voorgaande albums NMD waren - alhoewel ik R&B/Soul niet schuw.

Bevestiging: door haar manier van zingen, af en toe van die lange uithalen, waardoor gij luisteraar zult weten dat "er wordt geleden", de ronduit matige productie - Soul Flower klinkt als een brei die door een Wavin-pijp van 69 mm kan - haak ik af. Er is genoeg interessanter spul binnen dit genre, ook bij newbies, om hier nog meer tijd aan te verspillen.

Het kabbelt voort, doet geen kwaad, behalve die uithalen af en toe, maar draai dit tijdens een nachtelijke autorit en ik vrees dat een van beide spatborden de vangrail een kusje gaat geven.

avatar van Koenr
3,5
geplaatst:
Mjuman schreef:
Mijn eerste reactie was waarom wil iemand met een "bad hair day" nou zo op zijn albumhoes staan

Ik krijg anders spontaan vlinders in m'n buik van die hoes. Prachtige vrouw, prachtige foto - niks mis met een warrige bos krullen.

avatar van Johnny Marr
4,5
geplaatst:
Koenr schreef:
(quote)

Ik krijg anders spontaan vlinders in m'n buik van die hoes. Prachtige vrouw, prachtige foto - niks mis met een warrige bos krullen.



En deze plaat ook, echt Wonderschoon. Bloed- en bloedjemooi. Wel geen autoplaatje, zeker niet 's nachts, daar moet ik Mjuman gelijk in geven. Gewoon lekker op de bank chillen met deze op de achtergrond.

avatar van Choconas
4,5
geplaatst:
Schitterend album inderdaad, ook in een goede zetel met een koptelefoon op. Niks geen matige productie, dit is Lianne La Havas in haar puurste vorm en zo hoor ik haar het liefste. Dit album gaat de komende tijd bij mij overuren maken, ik voel het aan mijn water!

geplaatst:
Kijk maar uit in deze (benauwde) tijden heb je je water hard nodig en niets voor niets zegt men You don't miss your water, till your well runs dry, echte soul.

Drie albums lang heb ik het met Lianne geprobeerd, maar de klik bleef immer uit. Het is geen Soul (with a capital "S"), beetje fletse r&b, imo. En ik vind de productie gewoon k*, maar da's mijn mening.

Genoeg (nu)soul die wel auto-fähig is; hier zat bij de ruimerikken bijv Shapeshifers, D-Influence, Leela James en Betty Lavette en verschillende daarvan sla ik hoger aan dan deze Lianne. Max zou ik het aardig noemen, maar echt niet van het niveau van een India Arie, Erykah Badu.

Ik zou eerder mijn zakcenten investeren in Jorja Smith of FKA Twigs al gaan die wel over meerdere genres heen. En kijk voor de grap eens wat "a bad hair day" betekent

avatar van Choconas
4,5
geplaatst:
Dat is allemaal leuk en aardig, maar Lianna La Havas zou haar muziek zelf nooit afficheren als soul. Het is misschien ook wel al te gemakkelijk haar in die hoek te plaatsen vanwege haar huidskleur. Zelf hoor ik een uitgebreid palet aan invloeden, waaronder folk, r&b, Braziliaanse pop, jazz, rock en soul. La Havas verwerkt dit alles in fraaie liedjes die behoorlijk ingenieus in elkaar zitten en heel puur en eigen klinken. Maar dat is dan weer mijn mening, natuurlijk.

Overigens beschik ik niet over een automobiel, maar ik kan je wel vertellen dat ik mijn nachtelijke treinrit met Lianne als zeer aangenaam heb ervaren. Verder weet ik niet of het nu zo interessant is om deze muziek te vergelijken met die van andere artiesten, maar Erykah Badu en Jorja Smith heb ik ook erg hoog zitten, terwijl India.Arie en FKA Twigs mij nog immer niet voor zich hebben kunnen winnen. Ach ja, het kan verkeren. Ik heb voorlopig wel even genoeg aan Lianne!

geplaatst:
Choconas schreef:
Dat is allemaal leuk en aardig, maar Lianna La Havas zou haar muziek zelf nooit afficheren als soul. Het is misschien ook wel al te gemakkelijk haar in die hoek te plaatsen vanwege haar huidskleur. Zelf hoor ik een uitgebreid palet aan invloeden, waaronder folk, r&b, Braziliaanse pop, jazz, rock en soul. La Havas verwerkt dit alles in fraaie liedjes die behoorlijk ingenieus in elkaar zitten en heel puur en eigen klinken. Maar dat is dan weer mijn mening, natuurlijk.


Was mijn eerste idee - ik vind het geluidstechnisch niet zo fijn om te horen, en da's wel een issue bij herhaalde beluistering. Bij Jools vond ik haar wel indruk maken. Het kan ook gewoon zijn, dat ik bij eerste beluistering op zoek was naar een iets ander geluid en daarin werd teleurgesteld. Bij de meer recent debuterende artiestes - zoals Fatima, Seinabo Sey en Jorja Smith - vond ik dat meer. Maar ik ben ook niet zo weg van Corinne Bailey Rae en Paloma Faith.

avatar van Choconas
4,5
geplaatst:
Mjuman schreef:
Bij Jools vond ik haar wel indruk maken. Het kan ook gewoon zijn, dat ik bij eerste beluistering op zoek was naar een iets ander geluid en daarin werd teleurgesteld.

Dat laatste lijkt me inderdaad heel goed voorstelbaar. Ik heb me een keer flink vergist toen ik een kaaskoekje aanzag voor een vanillekoekje; de kaaskoekjes heb ik daarna heel lang links laten liggen. Maar als je haar bij Jools wél indrukwekkend vond, is er wellicht toch nog hoop. Ben benieuwd of je de NPR Tiny Desks wel eens gezien hebt, zowel die van vijf jaar terug als de recente sessie vanuit huis (met Paper Thin en Bittersweet van dit album):

NPR Music Tiny Desk Concert 2015
Tiny Desk (Home) Concert 2020

geplaatst:
Choconas schreef:
(quote)

Dat laatste lijkt me inderdaad heel goed voorstelbaar. Ik heb me een keer flink vergist toen ik een kaaskoekje aanzag voor een vanillekoekje; de kaaskoekjes heb ik daarna heel lang links laten liggen. Maar als je haar bij Jools wél indrukwekkend vond, is er wellicht toch nog hoop. Ben benieuwd of je de NPR Tiny Desks wel eens gezien hebt, zowel die van vijf jaar terug als de recente sessie vanuit huis (met Paper Thin en Bittersweet van dit album):

NPR Music Tiny Desk Concert 2015
Tiny Desk (Home) Concert 2020


Ik ga er het weekend even voor zitten - moet zeggen dat de muziek van die eerste link wel fijn is. Nou nog even de link connectie tussen mijn WD (mediaplayer met YouTube) en mijn hifi-set fiksen en dan kan ik echt luisteren.

avatar van mattman
4,5
geplaatst:
Het is alsof deze plaat voor mij gemaakt is.

Ik ga het zeggen: voor mij de mooiste plaat van het jaar tot nu toe. En dan met ‘mooi’ in letterlijke zin.

avatar van Minneapolis
geplaatst:
Bij mij zijn de overige nummers (na die 4 die al wat eerder te horen waren) inmiddels ook geland. Op een paar nummers zingt ze wat tegendraads, en die nummers kostten me iets meer tijd. Maar dat een plaat kan groeien ipv direct voorspelbaar te klinken is juist een positief gegeven.
De vorige deed me veel minder dan haar debuut, maar deze doet het weer erg goed. De sfeer is wel anders. Nog dromeriger, en erg samenhangend.

avatar van AOVV
3,5
Mooi album van Lianne La Havas, wellicht de ideale plaat om relaxed in de hangmat te liggen, met een koel biertje in de buurt. De Radiohead-cover Weird Fishes is erg fraai gedaan; Lianne La Havas draagt het nummer met haar stem en ook de instrumentatie is - zoals op nagenoeg elk nummr - interessant.

Het enige waar ik soms wat moeite mee heb, is de manier waarop ze vocaal wat uithaalt. Gelukkig merk ik dit slechts sporadisch op, en kan ik gewoon lekker genieten van dit album.

3,5 sterren

Gast
geplaatst: vandaag om 07:55 uur

geplaatst: vandaag om 07:55 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.