Conway the Machine & Big Ghost Ltd - No One Mourns the Wicked (2020)

Beste Conway-album

Hype!

aerobag, jordidj1 letten jullie een beetje op?

Silky & Smooth heeft gelijk beste Conway album. Weet niet wie die art heeft gemaakt maar die is ziek.

ene Jelle Smid

Wow echt? Nice, Silky & Smooth!

Wow wtf dope man!! Big up. Ik ga dit album morgen zeker checken.

Yep, deze Jelle Smid . Thanks allemaal!

Jelle Smid? Die ken ik niet Silky & Smooth Dope piece bro!

Verre van het beste Conway album imo. Wel beter dan Lulu, maar dat zegt weinig. Hier en daar weer een nieuwe draai aan zijn stijl, maar het blijven negen van de tien keer dezelfde herhalende rijmschema's met woorden die hij ook vaker gebruikt.

Zeker niet beter dan Pray 4 Paris en het komt niet in de buurt van Reject 2, GOAT en E.I.F. 1. Het gemiddelde op RYM ligt momenteel een heel punt lager en dat vind ik ook een betere weergave van hoe goed dit album is.

oh dat ben jij? goed bezig man!

Ik moet het helaas hiermee eensch zijn na een eerste luisterbeurt. Dopeste hoes ooit though.

Shit, was is Shark Guts ruk zeg. Irritante beat, waardeloze lyrics. Verder best een goed album.

Vond ik eerst ook, nu wel tof. Alleen erg jammer dat dit toch 10% van het album inneemt.

Ik blijf toch wel achter mijn eerder opmerking dat dit het beste Conway-album is. Voor mij is dit hetzelfde verhaal als bij 'uknowhatimsayin¿' van Danny Brown; het album waar je op zit te wachten bij een artiest.

Toen ik dit album voor het eerst hoorde was ik ook niet meteen overtuigd. Een album van 20 minuten inclusief een intro, interlude en Shark Guts. Een kleine 15 minuten pure rap waarvan ik maar 2 tracks direct geweldig vond. Niet perse een score voor iemands beste album. Na de tweede luisterbeurt besefte ik wel dat dit de Conway is waar ik op wachtte.

Over Conway heb ik al veel vaker gezegd dat hij veel te veel released. Hij heeft alles al twee keer op dezelfde manier verteld, dus het verrassingselement moet uit een andere hoek komen. Die hoek is Big Ghost Ltd in dit geval. Hij brengt leven in Conway. De producties zijn net wat rijker dan de beats waar Conway doorgaans over rapt en dat vind ik persoonlijk een verademing.

S.D.L.N.
Dat vind ik echt een gruwelijke track.
Album/EP als geheel doet me niet veel, net als de laatste paar releases. Ik pik m'n favoriete tracks er elke keer wel uit. Als ie die elke anderhalf/twee jaar zou verzamelen op 1 plaat, dropte ie classics op een rij.

Fijn gedaan, proficiat!

Ik ondersteun bovenstaande. Zieke hoes, maar zeker niet zijn beste plaat. Onderhoudend schijfje, komt echter niet in de buurt van de EIF-serie.

Ja, toch wel weer een dik album. Conway klinkt hongerig en komt hier prima uit de voeten. Ook de grimey productie van Big Ghost Ltd vind ik beter passen dan bijvoorbeeld een Alchemist. Al met al toch ook wel weer een heel kort projectje. Benieuwd of Conway dit jaar nog met een volwaardige commerciele release op de proppen komt .

Fantastisch album.

Fake Love prachtig heartfelt bezield.

Conway is voor mij nu net zo goed als Benny.

Tana Talk 3 is een classic lijkt me anders redelijk spot on.

Verder het stuk waar je een brick uit z'n plastic wipt uitsmeert laat drogen en weer verpakt ook wel leuk gevonden.

Daarnaast smaakt de omineuze omlijsting mij ook wel.

Geinig nummertje.

Back when all the rappers was gettin' verses from me
I showed a lot of niggas love, gave niggas verses for free
Same niggas I ride for put the work in for you for free
When niggas wouldn't do the same, and that shit is hurtful to me

Mooi stuk man. Je voelt hem echt hier in zijn delivery. Heeft dit echt geleefd. Altijd pijnlijk als gasten dit doen. Kan ik me wel iets bij voorstellen.

Grimey op zijn best.

Toen dit project verscheen gaf Conway the Machine alle eer aan producer Big Ghost over hoe goed het klinkt. Hij zei zelfs dat hij dit puur als een Big Ghost plaat ziet en hij er voor de rest niet veel mee te maken heeft.

Op No One Mourns the Wicked horen we net zoals een aantal jaren hiervoor op Griselda Ghost topproducties van Big Ghost. Deze EP (of album?) klinkt over de gehele lijn duister en vuil en Conway pleegt moord op iedere track.

Over Shark Guts valt wel iets te zeggen natuurlijk. Dit begint met een strofe dat opgenomen is met een stemvervormer en in het midden van die strofe klopt hij zichzelf op de borst en verkondigd hij dat elk project van Griselda dat tot dat punt uitgekomen was classics zijn. De beat is echter wederom subliem!
El Camino klinkt goed op Fake Love. Flee Lord had ik niet gemist op Sicarios.

S.D.L.N. is mijn favoriet.

Tot slot mijn complimenten uiteraard aan Silky & Smooth. Héél vette cover, Jelle! Hetzelfde valt te zeggen over je werk voor de opvolger en de plaat van Big Ghost & Ransom.
Deze cover vind ik ietsje toffer dan die van de opvolger. Hetzelfde geldt voor de muziek van beide platen.

Dikke 4*.