Steve Von Till - No Wilderness Deep Enough (2020)

Best een mooie plaat van Steve Von Till, vooral bekend van Neurosis (maar ondertussen heeft hij toch ook al een resem solo-platen uitgebracht), waar hij, slechts spaarzaam begeleid door repetitieve, wat ambient aandoende soundscapes, zijn diepe stemgeluid door de ether laat galmen. Hij klinkt mistroostig, ellendig, als met een bezwaard gemoed.

De opener maakt meteen het meeste indruk, en dat is niet voor niets, want voor de variatie moet je dit album zeker niet opleggen; het lijkt allemaal wat veel op elkaar, het wordt op een gegeven moment best saai, eerlijk gezegd. Wel wordt er een mooie sfeer neergezet, waardoor deze plaat een dubbeltje op zijn kant is. Laat ik, als contrast voor dit album, maar de positivo uithangen.

3,5 sterren

Gaaf om Steve von Till zonder begeleiding van gitaar te horen. Mooie dromerige en rijke ambientsoundscapes met de doordringende stem van Von Till is een erg goede combinatie. De plaat was oorspronkelijk als instrumentale plaat bedoeld, pas in de studio heeft de producer (Randall Dunn) Steve aangespoord om over de soundscapes te zingen. Hij maakte de plaat grotendeels op een laptop in Noord-Duitsland, toen hij 's nachts niet kon slapen en daarom maar muziek ging creëren. In dit interview op MetalStorm wordt er zeer uitgebreid ingegaan over het maken van deze plaat en andere onderwerpen. Een aanrader om te lezen.

Ik heb een GROOT zwak voor dit soort muziek. Het wordt nergens heel bijzonder, maar minder dan een 4.5 kan ik hier gewoon niet voor kwijt. Wat een prachtige stem heeft deze man, bloed- en bloedjemooi... Dat is alles wat ik er over kan zeggen. Jaarlijstjesmateriaal.