Charli XCX - how i'm feeling now (2020)

Dat zijn de aanbevelingen.

Het eerste nummer vind ik tof, bij 'Forever' wordt het me alweer te poppy.
Toch doorgezet en dat wordt beloond met 'Claws', fijne clip ook.
'7 Years' boeit vervolgens maar deels, 'Detonate' ook.

De rest ga ik ook nog wel es checken, maar nu even niet.
Nu ga ik even 'Pink Diamond' opnieuw luisteren en dan 'Claws' en even die clip liken.

-edit- 'Enemy' en 'I Finally...' ook goed te doen (de eerste iets beter en weer een fijne clip).
'c2.0' moet even op gang komen, maar is dan ook fijn.
Het heeft soms niet zoveel om 't lijf misschien, maar dat Charli zelf ook niet.
To be continued.

Volgens mij wordt dit een moderne klassieker en ik denk dat dit ook één van de beste electropop albums is die ooit gemaakt is. Charli XCX legde de lat erg hoog, en is erg vernieuwend in het genre. Dit album is een mijlpaal in het genre, al beweegt er wel wat meer (maar dan vooral underground). Ik hoop dat de radio dit snel zullen oppikken, want ze lopen decennia achter en scheppen echt een compleet verkeerd beeld van de huidige muziekindustrie. En bovendien in tegenstelling tot de meeste popplaten boeit elk nummer. Heel simpel, elk nummer boeit en is erg goed.

Dit is één van de eerste commercieel geslaagde hyperpop albums, een genre dat door het PC Music label en A.G. Cook werd gepionierd, maar uiteraard ook vooral door Charli XCX zelf. Het is een soort elektropop van de toekomst (of van nu, maar de rest zit nog vast in de jaren '2000 of begin jaren '2010). Spotify heeft ook al een interessante hyperpoplijst die andere artiesten binnen dit genre in de spotlights zet. Sowieso zijn het wel echt goede jaren van de pop. Ik denk niet dat er ooit een betere tijd voor "pop" was als nu. Ik kan me echt niet van de indruk ontdoen dat bepaalde artiesten waarmee ik opgroeide belachelijk worden gemaakt nu.

Zeer sterke plaat, doe zo voort. Maar na albums zoals ik deze, ben ik er vrij zeker van dat er geen gebrek aan inspiratie is bij artiesten, maar eerder bij de luisteraars in combinatie met mainstream media en kanalen die volledig vastgeroest zijn.

Hierboven is al wat gezegd over de quarantaine-sound van deze plaat, en dat klopt helemaal wat mij betreft. Normaal gesproken is de hyperpop van Charli lekker exuberant en out-going, maar los van de opener en de laatste twee nummers heeft veel van wat je hier hoort een zekere onderkoelde manie, het soort dat je krijgt als je wel naar buiten wil, maar het niet mag. De (seks)feestjes waarover wordt gezongen zijn allemaal via de zoom of met de partner die in je huis rondwandelt.

Charli kan net zo goed over feesten, seks als intieme gevoelens zingen en dat hoor je hier perfect terug. Niet elk nummer zit (nog) op het niveau waar ik op hoop, maar man man man wat zijn nummers als Detonate, Forever en C2.0 fijn voor de horen.

Jammer dat haar opvolger het tegenovergestelde is en voor mij overslaat in kitsch en overdaad.

Toch met een halfje verhoogd. Erg lekkere en eigenzinnige electropop/hyperpop