The Lucy Show - ...Undone (1985)

The Lucy Show kwam met dit pure new wave album toen de oprechte new wave/postpunk gedachte(do it yourself) eigenlijk al behoorlijk was vercommercialiseerd en zodoende op zijn retour. Niettemin is dit een geweldig goed album. Er staan naar mijn smaak geen slechte nummers op. Stuk voor stuk goede composities. En gelukkig heeft de tijd uitgewezen dat de new wave gedachte eigenlijk gewoon altijd is gebleven en op het moment zelfs een opleving doormaakt. Mooi zo!

Heerlijke wave met een pop sausje. Onlangs deze LP (schandalig dat het niet op cd verkrijgbaar is) op de kop getikt en al met al geen verkeerde aankoop! Met name kant A heeft de sterkste composities met de gebruikelijke synth- en basgitaarlijnen en er is zelfs ruimte in een aantal nummers voor een viool. Ephemeral (This is no Heaven), Come back to the living (!) en Wipe Out springen er voor mij uit.

In november komt hij dan eindelijk uit op cd bij Words on Music.

Nou ja... het is een wellicht maar een klein schelpje op het grote newwavepostpunk strand, maar het glimt opvallend mooi in het doffe zand. The Lucy Show maakt fijne, oorspronkelijke postpunk. Nagenoeg is ook dit gezelschap, een beetje in de traditie van die andere geweldige postpunkband The Sound, onbekend gebleven bij het "grote publiek" en hoewel het geluid misschien wat minder strijdlustig overkomt, de band mag net als The Sound eigenlijk niet ontbreken in je newwavepostpunk verzameling.

Eigenlijk een vergeten meesterwerkje vind ik. Ik heb het album net nog eens gedraaid en er staan geen slechte composities op. Het is een sterk debuut van een band die wat meer erkenning en aandacht had verdiend. Interessant voor de liefhebbers is wellicht het verzamelalbum 'Remembrances' uit 2011 met o.a. demo's van deze plaat en niet eerder uitgebrachte liedjes.