menu

Silverbacks - Fad (2020)

mijn stem
3,50 (18)
18 stemmen

Ierland
Rock
Label: Central Tones

  1. Dunkirk (3:08)
  2. Pink Tide (2:47)
  3. Drink It Down (2:23)
  4. Fad '95 (3:03)
  5. Dud (0:33)
  6. Klub Silberrücken (3:31)
  7. Travel Lodge Punk (1:11)
  8. Just in the Band (4:07)
  9. Grinning at the Lid (3:07)
  10. Muted Gold (4:24)
  11. Up the Nurses (2:25)
  12. Madra Uisce (1:20)
  13. Last Orders (3:26)
totale tijdsduur: 35:25
zoeken in:
avatar van erwinz
4,0
geplaatst:
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Silverbacks - Fad - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Silverbacks - Fad
Geen idee wat er in het water zit in Dublin, maar de Ierse hoofdstad levert met Silverbacks nog maar eens een onweerstaanbaar lekker en stronteigenwijs gitaarbandje af

Luister naar de eerste noten van Fad van Silverbacks en je waant je in het geboortejaar van de Britse postpunk. Je blijft daar vervolgens maar even hangen, want het debuut van Silverbacks schiet alle kanten op. Soms is het net zo aanstekelijk als Franz Ferdinand of zelfs The Strokes, maar Silverbacks kiest ook nadrukkelijk voor ruwe randjes en het experiment. Het schuurt dicht tegen stadgenoten Fontaines D.C. en The Murder Capital aan, maar het klinkt allemaal weer net wat anders. Soms onweerstaanbaar lekker en reuze aanstekelijk, soms stekelig en tegendraads, maar altijd fris en urgent. Weer een leuk bandje uit Dublin.

Wanneer het gaat om leuke nieuwe gitaarbands wordt de strijd tussen Engeland en Ierland de afgelopen jaren met glans gewonnen door de Ieren. Met een nieuw album van Fontaines D.C. op komst hebben de Ieren ook dit jaar verreweg de beste papieren, maar Dublin heeft nog meer jonge gitaarbands achter de hand. Vorig jaar waren er het baanbrekende album van Girl Band en het prima album van The Murder Capital en deze week is er het debuut van de eveneens uit Dublin afkomstige band Silverbacks.

Op Fad laat Silverbacks horen dat het deels in dezelfde vijver vist als Fontaines D.C en The Murder Capital. Het debuut van de Ierse band laat immers een duidelijke voorliefde horen voor de postpunk zoals die aan het eind van de jaren 70 in het Verenigd Koninkrijk werd gemaakt. En net als haar stadgenoten kiest Silverbacks niet voor grootse en meeslepende postpunk die (mogelijk ooit weer) stadions kan vullen, maar voor rauwe en stekelige songs vol venijn.

Het album opent direct heerlijk met een springerig ritme en een al even springerig gitaarloopje, dat wordt gecombineerd met lekker nonchalante zang. Het neemt je aan de ene kant mee terug naar de hoogtijdagen van de eerste postpunk golf, maar Silverbacks klinkt ook zeker eigentijds. Bovendien beperkt de Ierse band zich zeker niet tot de vaste kaders en gebaande paden van de postpunk.

Openingstrack Dunkirk kiest na een postpunk start voor flink wat experiment, waarbij uitstapjes richting indiepop, indierock, noiserock, 70s New Wave (hier en daar hoor je flink wat van Television), lo-fi en psychedelica niet uit de weg worden gegaan. Het houdt de muziek van Silverbacks spannend en sprankelend. Fad heeft ook nog eens de ruwe energie en spontaniteit van een stel jonge honden, maar spelen kunnen ze absoluut.

De basloopjes klinken heerlijk donker, de drums zijn even doeltreffend als speels en met name het gitaarwerk schiet alle kanten op, maar weet steeds weer te verleiden met onweerstaanbare loopjes en riffs, die steeds weer genres overstijgen. Ook de zang vind ik dik in orde, zeker wanneer je gewend bent aan de bijna gesproken teksten. De songs van de band zijn absoluut aanstekelijk te noemen en zijn hier en daar niet vies van een vleugje Franz Ferdinand of zelfs The Strokes, maar het blijft toch ook allemaal heerlijk eigenwijs en prikkelend. Als er opeens dromerige vrouwenvocalen opduiken in de muziek van Silverbacks, schuift de band zomaar op richting Belle & Sebastian of toch de Pixies, totdat de zanger de band weer terug sleurt naar de postpunk.

In 35 minuten jaagt de Ierse band er maar liefst dertien tracks doorheen, waartussen een drietal intermezzo’s. Het zijn niet allemaal instant klassiekers, maar het debuut van Silverbacks bevat absoluut een bovengemiddeld aantal geweldige songs. Met name wanneer de band vol kiest voor de postpunk is de overredingskracht van de Ieren groot, maar aan de andere kant zijn het juist de uitstapjes buiten het genre die de band bestaansrecht geven en als de band even U2 naar de kroon steekt, klinkt de muziek van laatstgenoemden opeens wel erg gezapig. Volgende week weten we hoe Fad van Silverbacks zicht verhoudt tot het nieuwe album van Fontaines D.C., maar dat de Britten ook dit jaar weer een flinke nederlaag lijden is wel zeker. Erwin Zijleman

avatar van WoNa
3,5
Ook mijn recensie bevat de woorden water en Dublin, evenals dat Silverbacks dicht aanschuurt tegen de ook uit de Ierse hoofdstad afkomstige bands The Murder Capital en Fontaines D.C. en daarboven op de termen alternatieve rock met punky edges. We zijn het eens met elkaar. Tel daar de praatachtige zang bovenop en we kunnen spreken van een stroming in Dublin.

Toch is er voldoende dat Silverbacks onderscheid. Het meest opvallende is als bassiste Emma Hanlon de zang overneemt van gitarist Daniel O'Kelly. Ineens zit er meer licht en ruimte in de band, want Hanlon zingt op een dromerige wijze, in tegenstelling tot de wat nasaal en verveeld klinkende O'Kelly. Zijn stem past overigens prima bij de songs, dus geen klachten over zijn klankkleur overigens.

Ook met de variatie en daardoor de dynamiek zit het goed op het album. Geen moment heb ik de neiging om iets anders te gaan doen. Sterker, ik denk er serieus aan om het album aan te schaffen en zo beter te gaan leren kennen. Het is een verdieping die deze plaat verdient. Daarmee schaart Silverbacks zich ook in het bovenstaande rijtje.

Wat mij in het geheel niet stoort en dat is wel eens anders, is dat veel nummers allerlei herinneringen ophalen aan eerdere bands en nummers. Dat kan soms uiterst irritant worden, met name als er in mijn oren te weinig of geen eigenheid in een plaat lijkt te zitten. Daar is bij Fad geen enkele sprake van. Gewoon een prima, alternatief rock plaatje met een punky edge en vol lekkere nummers.

Voor nu een voorzichtige score, maar ik sluit niet uit dat die omhoog gaat in de komende tijd. Eerst eens wat meer luisteren of die verdieping er gaat komen.

Het bovenstaande is een bewerking van een Engelstalige post op WoNoBloG.

avatar van deric raven
4,0
Met een schoolse ongedwongen manier van spelen weet de zoveelste postpunk sensatie uit Dublin zichzelf aangenaam te presenteren. Ze noemen zichzelf Silverbacks en staan garant voor een flinke portie aan aanstekelijke catchy popdeuntjes met een hoog melodieus indiepop gehalte. Gelukkig stoppen ze genoeg eigenzinnigheid in het geluid, waardoor ze zich niet teveel op het uitgehouwen muzikale pad van de hardwerkende voorgangers bevinden.

Er wordt met regelmaat schaamteloos uitgeweken naar de stevige gitaarrock die in de jaren negentig vanuit de Verenigde Staten de wereld domineerde. Ook aan de psychedelica die daar bij de punk in de jaren zeventig insluipt wordt gememoreerd. Silverbacks geeft hiermee een vernieuwende draai aan het heersende geluid, waarbij er met gemak zelfs geflirt wordt met dancebeats.

Als dan ook bassist Emma Hanlon een deuntje mag zingen in Klub Silberrücken, wat een Duitse vrije vertaling van de bandnaam is, zorgt ook eventjes dat zelfverzekerde nostalgische nineties gevoel. Toen werden ook vrouwelijk bassisten naar voren geschoven om sporadisch de zangpartijen te verzorgen. Toch valt het hier positief goed op, zeker omdat Daniel O’Kelly, de echte zanger van de band, al snel met haar duelleert, en er die emotionele diepgang weet toe te voegen om Emma’s droomzang te verdringen.

Je krijgt de indruk dat de drummer zich heerlijk uitleeft op flinke zoutzakken, zo lomp en energiek weet hij de basis van Dunkirk te presenteren. De dempende bas krijgt al direct ondersteuning door smerige herhalende lawaaierige gitaarriffs met daar overheen de iets wat verhalende vocalen van O’Kelly. Het levert gelijk al een groot spanningsveld af, waar doorheen zijn tweelingbroer zorgt voor passende zweverige oldschool akkoorden. Er wordt beheerst gespeeld met haastige dansbare ritmes en helder betoverend klankspel van sfeervolle gitarist Kilian O’Kelly.

Dunkirk is het verdwaasde verslag van een middeljarige man die krampachtig probeert om op een historische gevoelige plaats een luxe vakantiepark op te starten. De waanzin in deze tegen de overspannenheid aanlopende fictieve figuur vormt de muzikale leidraad op Fad. Het zijn zenuwachtige prachtjuweeltjes die zich vanuit het onvoorspelbare brein van Daniel navolging krijgen in gewaagde nonchalante vreemde dwarse kronkelingen.

Ze zoeken hiermee de onderkant van de postpunk movement op, waardoor er tevens ruimte is voor subtiele noise uitspattingen en de ruwe punkers vechters mentaliteit. Dit komt zeer sterk naar voren in het heerlijke overstuurde Just In The Band. Met deze single wisten ze al eerder de aandacht op zich te richten.

Doordat ze de kracht halen om verder juist bijna nergens opgefokt te klinken, is dit een heerlijke uitzondering op deze regel. Het verdere gebrek aan schreeuwerige uitingen levert wel de beperking op dat ze over de gehele linie keihard aan de slag moeten om met goed uitgewerkte tracks te overtuigen. Dat ze hier moeiteloos in slagen getuigd genoeg van de kwaliteiten van deze jonge Ieren.

Gelukkig wordt er in Dublin genoeg inspiratie losgewrikt om zelf creatief aan de slag te gaan, zonder te nadrukkelijk uit te wijken naar succesvolle plaatsgenoten. De stad leeft en bloeit meer dan ooit, en heeft op dit moment zoveel te bieden dat ze met gemak kan concurreren met de Britse scene. Sterker nog, langzaamaan die toppositie overneemt.

Silverbacks - Fad | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Gast
geplaatst: vandaag om 03:49 uur

geplaatst: vandaag om 03:49 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.