Richard Thompson - The Old Kit Bag (2003)

Aleen Outside of the Inside maakt dit album al 4,5 sterren waard.

Prachtig album van Richard Thompson, deze man blijft maar goede platen maken met de urgentie van een jonge hond. Dat bewijst zijn nieuwe schijfje Sweet warrior ook weer.

Inderdaad, dit is van een tijdloze schoonheid.

****

In eerste instantie vond ik dit album wat minder toen ik het leende en ik heb slechts een stuk of vier nummers op mijn computer gezet. Dat wil zeggen dat ik albums waar ik zeker van ben meestal koop om op de cd speler te draaien en albums waarvan ik niet helemaal zeker ben eerst een tijdje op de computer laat staan. Dit was er zo eentje. Alhoewel Thompson bij mij eigenlijk geen kwaad kan doen is zijn oeuvre zo uitgebreid dat alleen de hoogtepunten voor mij genoeg zijn: Rumor and sigh, Mirror blue, Mock Tudor en iets van zijn jaren 80 werk. De jaren 70 (met Linda) heb ik nooit beluisterd.

Ik zou deze toch maar kopen Bertus als ik jou was, er staan zeker 8 hele aansprekende tracks op namelijk. Naast het door mij al aangehaalde Outside of the Inside, zijn Gethsemane, She Said It Was Destiny, I've Got No Right to Have It All, Happy Days and Auld Lang Syne, Word Unspoken, Sight Unseen, One door Opens en I'll Tag Along zeer de moeite waard. Het vergt echter wel enige intensieve beluistering.

Wederom puik werk van deze onvermoeibare troubadoer.
"Gethsemane" is voor mij het hoogtepunt.

Hele mooie plaat. Mooi verhaal en wat zit de muziek toch goed in elkaar. Ga meer luisteren van deze man.

.....die veel te weinig internationale erkenning krijgt!

Dat is met veel (hele) goede muziek. Het is niet mainstream, de massa loopt liever achter eenheidsworst muziek aan, waardoor de echte muzikanten het met minder moeten doen. Een discussie die weleens ontstaat op werk/ sportclub noem maar op bewijst dat de meeste niet van echte muziek houden (het blijft een mening hoor, maar toch) Gelukkig kom je de echte liefhebber regelmatig tegen.

Words Unspoken, Sight Unseen

Met dit album zette Richard Thompson een dike streep door het Rock 'n roll cliché "hope I die before I get old". Wat een geweldig album bracht Richard Thompson hiermee in "zijn nadagen" uit. Het vlammende gitaarspel op 'Gethsemane' en "A love you can't survive" en de schitterende folk ballads "One door Opens" en "Word Unspoken, Sight Unseen": hoogtepunten uit een album zonder dieptepunten, uit zowiezo een carriere op een consequent artistiek ijzingwekkend hoog niveau.

Ik vind 'm niet helemaal evenwichtig, maar nummers als One Door Opens en Word Unspoken, Sight Unseen zijn prachtig; een A Love You Can't Survive gaat haast door merg en been. Op Outside of the Inside flirt Thompson met zigeunermuziek zoals niemand anders dat kan. Thompson stelt wat dat betreft nooit teleur. Op iedere plaat staan wel nummers waarvan een muzikant enkel kan dromen dat hij er ook maar eentje van zou kunnen schrijven... In zijn gehele bestaan.

Vanavond weer eens voorbij laten komen, na veel te lang geleden iets van de beste man gehoord te hebben. Volkomen onterecht, Tony!! Allejezus, wat is dit toch een rasmuzikant. In de basis is dit folkmuziek, die regelmatig genre-overstijgend wordt opgezweept door een lekker scheurende, haast heavy gitaar en dito begeleiding. Gethsemane zette in en wow, ik werd even compleet de plaat ingezogen om er niet meer uit te kunnen ontsnappen. De ene topper na de ander denderde voorbij, ook de ballads zijn zonder uitzondering spannend en rijk. En nu, een uur later kan ik niet anders dan verhogen naar de volle mep en de belofte aan mezelf de CD's van Richard Thompson te blijven draaien en koesteren.

Weer zo'n artiest in mijn cd collectie die ik eigenlijk veel te weinig draai. Mooi plaatje nochtans !
Naast deze plaat heb ik nog Rumor and sigh ( ook goed hoor). Tja toch nog eens snuffelen in mijn platenzaak voor nog meer materiaal van deze man.

Op maar liefst 14 albums en zo ook op deze bespeelde Danny Thompson (geen familie van Richard) de contrabas. Op 23 september 2025 overleed hij op 86 jarige leeftijd. Richard zal hem missen.

Op The Old Kit Bag neemt Richard Thompson de meeste instrumenten voor zijn rekening. Naast gitaar de accordeon, dulcimer, mandoline en harmonium.
Drummer Michael Jerome verzorgt naast drums ook de percussie.
Hij en zangeres Judith Owen doen ook de achtergrond vocalen.

een album dat opgenomen werd met een vrij kleine basis bezetting met alle ruimte voor het geweldige, onnavolgbare gitaarspel van Richard Thompson. zijn meestal donkere, soms cryptische, wrange teksten laten zich niet altijd makkelijk doorgronden.

heb een voorkeur voor de ballads "A Love You Can't Survive" dat langzaam naar een climax toewerkt, het folky "One Door Opens" met prachtige accenten van zijn spel op dulcimer en met name het melancholische met een schrijnende tekst en fraai accordeon spel voorziene "Happy Days and Auld Lang Syne", wat mij betreft het enige 5 sterren nummer.

de 3 up-tempo nummers aan het begin van het album zijn stuk voor stuk memorabel, zoals ook het stevig rockende "Pearly Jim", "Word Unspoken, Sight Unseen" en het met mandoline spel opgesierde "Outside of the Inside" zijn nummers die beklijven.

het ingetogen "First Breath" ontbreekt het aan een goede melodie en de slow blues "I've Got No Right to Have It All" behoren niet tot zijn beste nummers.

een goede middenmoter binnen zijn omvangrijke oeuvre. vandaar 4 sterren.

Album werd geproduceerd door John Chelew
Recorded at Capitol Studio "B", Hollywood, California
All songs written by Richard Thompson