Soms krijg ik wel eens een tip in mijn pm box (wie niet?). Vaak zijn ze afkomstig van users die mijn smaak goed kunnen inschatten en die ik blind kan vertrouwen met hun tips die dan in de meeste gevallen ook goed uitpakken.
Vandaag was er eentje afkomstig van user philtuper. Een echte verrassing dus.
Zelf noemde hij het een verrassend album door de psychedelische fuzz gitaren en 'rare basloopjes'. Okay, dacht ik toen maar 'melodramatische zang die deed denken aan Daughn Gibson (o ja, daar kwam ik de naam philtuper tegen) en Scott Walker' deden de interesse flink groeien.
Voeg daarbij de biografie van de beste man (Johnny Arcessi) en je kunt wel stellen dat dit album iets bijzonders moest zijn. Geboren in 1917 en overleden in 1983, oorspronkelijk crooner in a big band.
Arcessi hervond zichzelf dus op latere leeftijd d.m.v. het uitbrengen van dit album en liet zich begeleiden door een band met psychedelische inslag.
Hierdoor is het resultaat inderdaad vergelijkbaar met het werk van Scott Walker wat mij betreft en kunnen we gerust stellen dat we hier te maken hebben met een verloren pareltje.
Je moet tegen de zang kunnen maar voor iemand die groot liefhebber is van Scott Walker, Antony en uit de voeten kan met een band als Pavlov's Dog is dat een niet al te groot probleem.
Een beetje vreemd, maar wel lekker.