Caribou - Andorra (2007)

Tsss, dezelfde hoes als Milk of the Human Kindness

Melody Day is wel een lekker zomers nummertje

Ik heb de hoes aangepast. Ik vond het al vreemd dat hij hetzelfde was als Milk of the Human Kindness.

Het album klinkt minder electronisch, maar meer met instrumenten.

Nu in de luisterpaal van 3voor12.

zeer zomers. Ik las ergens (oor?) dat het omschreven werd als iets dat zowel liefhebbers van four tet als van sufjan stevens aan kan spreken. kan ik me best in vinden.
Dan Snaith doet in ieder geval ontzettend z'n best om een moderne tribute aan brian wilson te brengen. Hij kan dan met Panda Bear de battle aan om de wilson-wissel-trofee...

door een lovende recensie deze maar eens gaan beluisteren.

Dit ligt lekker in het gehoor. zeker vaker luisteren om een eerlijke beoordeling te geven

Wat het éénmansorkest van Dan Snaith tot nu toe maakte (zowel onder de naam Manitoba als Caribou) kon me eerlijk gezegd niet zo boeien. Naar aanleiding van enkele lovende resencies ben ik toch maar eens naar zijn nieuwe album gaan luisteren. Geen slecht plan achteraf, wat Andorra is een zeer aangename verrassing.

Op dit album horen we een zomers en sprookjesachtig geluid, waarop Caribou het geluid van de summer of love (die van 1967, niet die van 1987) plus de hoogtijdagen van de psychedelica en de beach boys weet te verpakken naar een hedendaags (electronisch) jasje. De koortjes, belletjes en tamboerijnen vliegen je om de oren en worden afgewisseld door smaakvolle electronica en verpakt in puike songs die je de matige zomer van 2007 even doen vergeten. 4*.

Die videoclip vind ik erg leuk en ik zal dit album zeker een kans geven. Verzorgt die Dan Snaith zowel de instrumentatie als de vocalen?

Ja, Dan Snaith doet alles helemaal alleen op dit album.

Niobe heb ik ontdekt via de augustus charts van James Holden en dat is een fijn nummer moet ik zeggen.

Die charts zijn al wat ouder, volgens mij. Maar hij tipt vaak wel interessante dingen inderdaad.

Ik heb dit album een tijdje geleden een paar keer beluisterd en vandaag nog maar eens. Het zou wel 's een blijvertje kunnen worden...

Ik vind het wel knap hoe hij electronica en 'Elephant 6'-achtige 60's psychedelica samen weet te brengen. Het levert een mooie trip op, in ieder geval.

Leuk om te kijken: The Making Of.

Erg leuk inderdaad! Bedankt voor de link.

Melody Day is erg verslavend:D

Verhoogd naar 5 sterren en een 3e plaats in mijn top10.
Een cd waarin psychedelische jaren-60 pop, krautrock en techno/electro verenigd worden. Vaak wordt er (met de nodige pretentie) over het vermengen van verschillende genres gesproken, maar dit hoeft natuurlijk niet te betekenen dat het per definitie goede muziek is. Wat hier gebeurt is niet alleen het mengen van genres, maar (veel belangrijker) ook het vermengen van gevoelens. Deze cd is warm, hypnotiserend, melancholisch, chaotisch, onheilspellend en opzwepend.
Sterker nog: wat hier gebeurt lijkt wel op iets nieuws, iets goeds!

Ken je Four Tet al, Luc? Dat moet je toch ook zeker bekoren dan! Zit wel in hetzelfde straatje. Ik zou eerst naar de albums Rounds en Pause luisteren.

Ik ken hem al, maar nog geen hele albums. Ik ga eens beginnen met Rounds
Wel grappig dat ik zelf ook al aan Four Tet moest denken. Die drums in Melody Day deden me denken aan A Joy.

De eerste 2 nummer zijn echt een groot feest, de rest ben ik nog niet zo over uit. Genoeg voor een 3,5* iig. Ik hoop echt dat er voor mij wat meer achter zit, daarom ben ik de plaat nu intensief aan het luisteren (voor de 4e keer). Wel leuk dat ik een top10 plaat van iemand heb toegevoegd ;]

Moet jij weer de credits opeisen?

Precies waar ik ook meteen aan moest denken.

'Andorra' is een prima plaat; mooie soundscapes, zomers gevoel en vooral de plaat waarop 'Melody day' en 'Desiree' staan. Want wat zijn dat toch prachtig, dromerige, zomerse melodieen..

My Bloody Valentine meets Belle And Sebastian, of zoiets, shoegaze-hippieshit. Gammele, charmante liedjes met veel gekkigheid die boeien en in de kop blijven hangen. Raar plaatje, fijn plaatje....

Lekker zomers plaatje. Destijds met name gekocht vanwege 'Melody day'. Bleek de rest van het album ook erg genietbaar was. Lekkere mix van electronica, psychedelica en een vleugje shoegaze. Knap eenmansproject.

Deze week heeft deze plaat vaak opgestaan. Wat is het heerlijk om met een nummer als Melody Day door de stad te fietsen als het lekker weer is. Ik word er helemaal vrolijk van. Een uitstekend allegaartje van een album. 4*

Geniaal geproduceerd. De liedjes zelf zijn niet sterk genoeg om een groot aantal luisterbeurten te overleven, maar het feit dat ie de liedjes dan nog zó goed weet te produceren dat alles eenzelfde gevoel krijgt, en de electronica zó psychedelisch over weet te laten komen... Dan hebben we toch met een genie te maken

Heel erg juist. Muziek als een stuiterbal. Straf eenmansproject.

Hoei!
Wat een heerlijke vrolijke enigszins chaotische muziek. Die eerste twee nummers zijn prachtig en inderdaad charmant. Leuk

Op de Border Community-blog werd ooit eens verwezen naar de grappige overeenkomst in het akkoordenschema tussen Niobe en deze trancetrack:
YouTube - binary finary-1998

Heerlijk albumpje, met duidelijke Beach Boys-invloeden. Pychedelische, folky 'sprookjesgeluiden' op een electronische manier gebracht.

Toch is dit minder dan Panda Bear, omdat dat nog net wat vreemder, trippender en specialer klinkt in mijn oren.

hmm hier moet ik op t eerste gehoor toch wat aan wennen, na een redelijk geniaal optreden op de Affaire.
Daar kreeg ik 2/3 gitaristen, soms 2 drums, fluit en folkzang voor mijn kiezen. Climaxen namen soms noiserock/postrock achtige proporties aan. Heel intens en de twin drum stukken knalden er echt goed in.

Schakelen we terug naar dit album, hoor ik lieve folk waar de ritmische invloeden meer op de achtergrond zitten en van noise explosies al helemaal geen sprake is. Nog steeds mooi hoor en lekker dromerig, maar het maakt simpelweg minder indruk.
Kan ook een kwestie van wennen zijn.