Bob Mould - Blue Hearts (2020)

Een jaar na het sterke "Sunshine Rock" alweer een nieuwe van de oude Hüsker Dü-er. There's nobody in the same mould as Bob!

Ah fijn.. een nieuwe Bob Mould. Wat is dit een furieus album. Het knalt en rockt weer als vanouds bij de voormalige frontman van Hüsker Dü en Sugar (met uitzondeting van acoustische opener 'Heart On My Sleeve'). Een jaar na Sunshine Rock schrijft Bob z'n frustraties mbt het huidige wereldbeeld van zich af en dat resulteert in een energiek maatschappijkritisch album. Zeker één van zijn beste solo-albums en doet de Hüsker Dü tijden een beetje herleven. Eindjaarslijstje nateriaal.

Bob geeft gas! Meer Husker Du dan Sugar en dat bevalt me prima

Omsingeld door een overdosis reclame viel het nog niet mee om het nieuwe album van Bob Mould te onderscheiden maar toen de voormalige zanger/gitarist van Hüsker Dü en Sugar,na de akoestische opener Heart on my sleeve er eenmaal de vaart inzette kon er weer geademd worden en bleek Blue hearts de vijfde voltreffer in acht jaar tijd.
Een stuk harder, sneller en agressiever dan we de laatste jaren van Mould gewend waren, en hoewel soms de eenvormigheid wat op de loer ligt blijken er naarmate je de plaat draait toch weer flink wat mooie en sterke songs op de staan. Next generation, American Crisis, Forecast of rain, Siberian Butterfly en Password to my Soul zijn hier de nummers die er in eerste instantie wat uitspringen maar het is uiteindelijk de algehele 'Wake up Call' die de ware kracht van Blue hearts onthuld.
De tijd zal uiteindelijk leren hoe dit album zich verhoudt tot zijn andere (laatste) platen, maar het zou zo maar ééns kunnen dat Bob Mould met Blue Hearts aan zijn derde jeugd is begonnen.
Toch weer erg goed.

Copper Blue tijden herleven!

harder en meer punk dat we de laatste jaren van Bob Mould gewend waren. Je merkt dat hij zijn kwaadheid en bezorgdheid over de huidige stand van zaken gekanaliseerd heeft in prachtige songs. Denk latere Husker Dü of eerste Sugar plaat.

Lekker nijdige plaat van Bob Mould. De songs hebben kop en staart, zijn puntig en energiek en weten te bekoren. Mould heeft zo zijn eigen wereldvisie, en ziet dat lang niet alles goed gaat. Dat levert een pittig album op, met een behoorlijk punky karakter.

3,5 sterren

Prima plaat deze, idd meer Husker Du en dat stemt me tevreden.