Afsky - Ofte Jeg Drømmer Mig Død (2020)

Precies waar ik al een beetje bang voor was, 'Afsky' ligt met zijn tweede plaat eigenlijk in het verlengde van hun debuut uit 2018, waar ik niet al te huiverig over was. Wat mij meeviel, en waar ik ook deels opgelucht door was is dat 'Luk' wat melodischer aan het werk is gegaan, wat meer durft te werken met stiltes en dit ook heerlijk op pakt. Daardoor zijn de eerste twee songs van deze plaat echt goed, zoals ik het graag mag horen in de black metal. De mix is prima, en de sfeer is duister, meer depressiever dat zijn voorganger waardoor de plaat dieper en beter binnenkomt.

Toch kent ook deze plaat bij vlagen de lengteduur wat soms lang kan aanvoelen, dit omdat hij na de twee begin songs er weer vol in gaat. Zijn zang is overigens ook erg goed, en dat maakt de eenmansband 'Afsky' een prima schoolvoorbeeld in de black metal scene, toch weet ik niet of 'Luk' de kracht heeft om een soloproject verder te laten slagen. Want dan klinkt zijn sound toch echt niet goed genoeg, wat andere eenmansbandjes vaak wel mee dragen.