Black Crown Initiate - Violent Portraits of Doomed Escape (2020)

Death comes in reverse is reeds te streamen. Deze progressive death metal spreekt mij wel aan.

Sun Of War, Holy Silence en Death Comes in Reverse op YT. Misschien es checken, maar man, wat is er veel om te checken...

Prachtige plaat die vanwege zij progressieve karakter wel even moet inwerken.

Fans van de geweldige twee laatste releases van Borknagar ( Winter Thrice uit 2016 en True North
uit 2019) doen er goed aan om deze ook eens te checken. Cleane en harsh vocals wisselen, net als de rustige en brute stukken, elkaar in rap tempo af. Wat een plaat!

Dit is het eerste album dat ik van deze band hoor, maar het bevalt me wel. De progressieve en experimentele stukken liggen voor mij niet zo gemakkelijk in het gehoor als de standaard death-metal grunt en rifs, maar het is zeker interessant wat hier allemaal te horen is. Mooie artwork ook.

Toch wel behoorlijk indrukwekkend bij de eerste luisterbeurt, dit album. Het nummer Holy Silence kwam enkele dagen geleden reeds langs in het bekende kennismakingstopic, en viel me als los nummer al mee, maar binnen de context van het hele album valt ie helemaal op zijn plek. En vooral: er staan nog betere nummers op.

Lekker progressieve death metal met veel aandacht voor de compositie, en - vooral - een sterk evenwicht tussen rustpunten (met prachtige cleane vocalen) en heftiger passages. Er gebeurt van alles tijdens deze 50 minuten, en het brengt ook wel wat emoties teweeg, wat nog een pluspunt is.

Heftige plaat is dit, zeg. Bepaald geen luchtige kost, vooral door de productie. Klinkt daarentegen wel lekker. Vrij zware progressieve death metal waar vooral grunts er hard in hakken. Als ze hard gaan, dan gaan ze verdomme ook hard, getuige 'Sun of War'. Hierboven genoemde link met Borknagar hoor je soms inderdaad wel terug in de cleane zang, maar waar die band prog met black en folk mengt, is het hier toch echt vooral death wat de scepter zwaait. Over het algemeen toch net wat minder mijn ding.

Ik heb wel wat enige moeite met de vergelijking met Borknagar. Ik vind dit vooral veel meer variatie hebben en minder een duidelijke lijn. De zanglijnen zijn veel minder melodieus dan die van Borknagar. Ik ben nu bezig met het schrijven van een recensie en heb de plaat al zeker 8 of 9 keer geluisterd, maar het vergelijk met Borknagar is nooit bij mij nooit opgekomen. Zoals The_CrY ook al aangeeft, geen folk of black metal.

Ja, geen probleem. Naar het einde toe zit er toch best veel melodie in deze plaat. Geen folk dat is waar maar bij de laatste twee van Borknagar kwam bij mij de black metal link niet op. Ik zal er eens beter op letten.
Echter blijf ik reteënthousiast over dit album.

Ja, deze blijft overeind! Hoe meer je 'm beluistert, hoe meer opvalt dat er aardig wat variatie inzit. De cleane vocalen (die me wat aan Between the Buried and Me doen denken) vallen ook erg in de smaak. Ik blijft dus bij mijn positief oordeel van eind augustus.

4 sterren

Fascinerend album dat zich langzaam maar zeker steeds hardnekkiger nestelt in het gehoor. De wisseling tussen clean en grunts bevalt erg goed en levert enkele aangename rustpunten op. Waardoor ze ook bikkelhard tot uiting komen. Muzikaal heeft het even wat tijd nodig gehad om binnen te komen. Maar het progressieve karakter en variatie binnen de nummers blijven goed boeien.

Bellow springt er voor mij wel bovenuit. Tussen al het geweld weet dat korte nummer een prachtige zen sfeer neer te zetten.

Indrukwekkende progressieve death metal, overweldigend en meedogenloos bruut. Wat een ritmesectie heeft deze band, geweldig. Tussen al het botte geweld valt ook de nodige melodie te ontwaren, zowel qua zang als qua instrumentatie. Dit komt de variatie ten goede en zorgt ervoor dat het album geen uitputtende luisterervaring wordt. Het unaniem sterke songmateriaal is hierdoor mooi in balans.

james_cameron
Black Crown Initiate – Violent Portraits Of Doomed Escape – Progwereld

Eerlijkheidshalve is het geen album die ik (eigenlijk nooit meer) heb gedraaid daarna. Toch blijft het een goed album. Moeilijk, maar goed.

Goed is dit zeker; ik zou het eerder avontuurlijk en afwisselend noemen, maar wellicht komt dat door ons progressieve referentiekader en zal de "gemiddelde" / ongeoefende (prog)metal luisteraar dit moeilijk vinden.

Dank nog dat je me hierop wees legian; onvoorstelbaar dat dit langs me heen was gegaan...
(zit voor mij in dezelfde categorie als BTBAM, Rivers Of Nihil en Mastodon: niet toevalligerwijze alledrie geeindigd in m'n Top-10 van vorig jaar)

Holy shit, die drums.

Ondertussen zijn we twee jaar verder en geniet ik eigenlijk nog meer van dit album dat toen. In de tussentijd heb ik redelijk wat nieuwe releases gehoord in het 'bikkelharde donkere metalhoekje' waar de band zich ook in vestigd. Maar toch blijft deze er nog steeds bovenuit steken. Fantastisch plaat waar ik nog steeds van blijf genieten.