Jónsi - Shiver (2020)

De opvolger van Go. Wat een prachtplaat was dat en het bijbehorende optreden in Paradiso helemaal.

Ik keek dus wel uit naar Shiver. Vooruit: de bijdrage van Elizabeth Fraser was wat summier, dat had veel groter mogen zijn, maar verder is Cannibal wel een mooi nummer. Ook Exhale en Swill vond ik niet verkeerd.

Maar wat velen met de nieuwe Sufjan hebben, heb ik nu juist met de nieuwe Jónsi: ik vind het soms wat geforceerd, chaotisch en ik mis de schoonheid die ik in Go hoorde.

Het komt hard en agressief over en ik vind de elektronische beukmomenten zoals in bijvoorbeeld Kórall helemaal niet veel toevoegen.

Ook het nummer met Robyn overtuigt mij totaal niet. Het is allemaal een beetje Björk ten tijde van Volta.

De twee afsluitende nummers zijn dromerig, maar weten me vooralsnog niet echt te ontroeren, iets dat Jonsí meestal toch wel lukt met dit soort werkjes.

Gek genoeg vind ik de singles losstaand prettiger dan nu op een album waar het nogal van dik hout zaagt men planken is geworden. Dan vind ik die nummers ook ineens wat vermoeiend worden.

Jonsí lijkt zich met Shiver wat verder te willen verwijderen van zijn werk met Sigur Rós of dat met zijn partner Alex. Dat mag, is misschien goed ook. Maar waar ik Go gelijk in mijn hart sloot, daar voel ik nu nog een kille afstand tot Shiver. Misschien komt het in een later stadium nog goed. Voorlopig blijf ik voor de experimentele elektronische kantjes momenteel wel even bij de nieuwe Sufjan welke mij beter weet te pakken.

Hopelijk heeft dit album tijd nodig en ontvouwt het alsnog zijn kracht en schoonheid. In dat geval kom ik hier zeker op terug. Want net als bij de laatste Sufjan: ergens ook wel lekker dat het wat wringt. Het daagt uit zal ik maar zeggen

Ben best wel fan van Sigur Ros,voor al zijn eerdere albums,de laatste van hem vond ik alles behalve mooi...ook dit album kan mij echt niet bekoren,het lijkt af en toe wel of t in een fabriekshal is op genomen... niet echt m'n ding