Neptunian Maximalism - Éons (2020)
mijn stem
17 stemmen
België
Jazz / Metal
Label: I, Voidhanger
-
To the Earth: Daiitoku-Myōō No ŌDAIKO 大威徳明王 鼓童 - L'Impact de Théia Durant l’Éon Hadéen (6:13)
-
To the Earth: NGANGA - Grand Guérisseur Magique de L’ère Probocène (8:35)
-
To the Earth: LAMASTHU - Ensemenceuse du Reigne Fongique Primordial & Infanticides des Singes du Néogène (3:59)
-
To the Earth: PTAH SOKAR OSIRIS - Rituel de l’Ouverture de la Bouche Dans l’Éon Archéen (9:16)
-
To the Earth: MAGICKÁ DŽUNGL'A - Carboniferous (2:20)
-
To the Earth: ENŪMA ELIŠ - la Mondialisation Ou la Création du Monde: Éon Protérozoïque (7:10)
-
To the Moon: ZÂR - Empowering the Phurba / Éon Phanérozoïque (7:05)
-
To the Moon: VAJRABHAIRAVA Part I - the Summoning (Nasatanada Zazas!) (6:03)
-
To the Moon: VAJRABHAIRAVA Part II - the Rising (2:04)
-
To the Moon: VAJRABHAIRAVA Part III - the Great Wars of Quaternary Era Against Ego (8:35)
-
To the Moon: IADANAMADA! - Homo-sensibilis Se Prosternant sous la Lumière Cryptique de Proboscidea-sapiens (5:37)
-
To the Moon: Ol SONUF VAORESAJI! - la Sixième Extinction de Masse: Le Génocide Anthropocène (12:32)
-
To the Sun: EÔS - Avènement de l’Éon Evaísthitozoïque Probocène Flamboyant (18:32)
-
To the Sun: HEKA HOU SIA - les Animaux Pensent-ils Comme on Pense Qu’ils Pensent? (6:20)
-
To the Sun: HELIOZOAPOLIS - les Criosphinx Sacrés d’Amon-Rê, Protecteurs du Cogito Ergo Sum Animal (15:24)
-
To the Sun: KHONSOU SOKARIS - We Are, We Were and We Will Have Been (8:36)
1
geplaatst: 29 juni 2020, 18:05 uur
Metal meets Jazz meets Drone meets Oosterse invloeden.
Don Cappuccino, ken je deze al?
Komen ook nog eens uit België, Johnny Marr
Don Cappuccino, ken je deze al?
Komen ook nog eens uit België, Johnny Marr
0
geplaatst: 29 juni 2020, 18:38 uur
aerobag schreef:
Metal meets Jazz meets Drone meets Oosterse invloeden.
Don Cappuccino, ken je deze al?
Metal meets Jazz meets Drone meets Oosterse invloeden.
Don Cappuccino, ken je deze al?
Ik heb dit album recentelijk in een CSL-sessie vermeld. Inmiddels ook helemaal beluisterd, maar er gebeurt te veel om er nu iets nuttigs over te zeggen. Intrigerend is het zeker, ook gaaf hoe de plaat geleidelijk aan steeds abstracter wordt met meer drone en sitar.
Beluister de volledige plaat: Éons
12
geplaatst: 29 juni 2020, 20:35 uur
OOIT ga ik hem vinden, die ene metalplaat die jij niet kent... OOIT
Ik voel me nu net zo'n backpacker, die een ellendige lange reis naar een afgelegen, ruig en onbewoond eiland aflegt, om vervolgens doodleuk in een boom gekerfd zien staan: DON WAS HERE
Ik voel me nu net zo'n backpacker, die een ellendige lange reis naar een afgelegen, ruig en onbewoond eiland aflegt, om vervolgens doodleuk in een boom gekerfd zien staan: DON WAS HERE
0
geplaatst: 30 juni 2020, 19:16 uur
Na een tweede luisterbeurt kan ik zeggen dat Éons een ontzettend veelbelovend en intrigerend debuut is van een eigenzinnig Belgisch gezelschap. Een twee uur durend drieluik dat drie verschillende kanten van de Neptunian Maximalism-sound laat horen. Deel één (To the Earth) is het meest ''catchy'' gedeelte, waarbij de baritonsax als het ware metalriffs speelt à la de band Zu en de dubbele drums donderen en grooven. Op deel twee (To the Moon) gaat het meer los en krijgen we een ongrijpbaar en duister geluid te horen dat invloeden heeft van doommetal, maar ook freejazz. In deel drie (To the Sun) gaat de band echt zweven en gaan ze volledig drone met Oosterse invloeden, bijvoorbeeld met een prominente sitar.
Tijdens de gehele speelduur vermaak ik me absoluut en de sfeerzetting is waanzinnig sterk, maar er blijft helemaal niks hangen. Ik vind dat zelfs bij een experimentele release als deze dat ik melodielijnen moet kunnen neuriën nadat ik er naar heb geluisterd. Dat lukt me niet bij deze. Neptunian Maximalism legt heel erg de nadruk op ''sfeer'' en is niet bezig met herkenbare motieven of een songstructuur. Bij het dronegedeelte snap ik dat wel, maar vooral het eerste deel had vele malen sterker kunnen overkomen als er meer duidelijke contouren waren geweest en wat scherper spel van de musici. Toch is dit onder de streep een uitstekende release en zal ik deze zeker nog wel meer gaan luisteren, maar dan beschouw ik ze als drie losse albums.
Tijdens de gehele speelduur vermaak ik me absoluut en de sfeerzetting is waanzinnig sterk, maar er blijft helemaal niks hangen. Ik vind dat zelfs bij een experimentele release als deze dat ik melodielijnen moet kunnen neuriën nadat ik er naar heb geluisterd. Dat lukt me niet bij deze. Neptunian Maximalism legt heel erg de nadruk op ''sfeer'' en is niet bezig met herkenbare motieven of een songstructuur. Bij het dronegedeelte snap ik dat wel, maar vooral het eerste deel had vele malen sterker kunnen overkomen als er meer duidelijke contouren waren geweest en wat scherper spel van de musici. Toch is dit onder de streep een uitstekende release en zal ik deze zeker nog wel meer gaan luisteren, maar dan beschouw ik ze als drie losse albums.
0
geplaatst: 5 september 2020, 11:17 uur
Er bestaat een dunne grens tussen lawaai en muziek. Ben er alleen zelf nog niet helemaal achter aan welke kant dit album geplaatst kan worden. Wat ik echter wel weet is dat bepaalde tracks te lang zijn.
0
geplaatst: 28 februari 2023, 20:42 uur
Op Complexity Fest ìn Haarlem waren de Belgen van Neptunian Maximalism afgelopen zaterdag zo goed dat ik deze release ben gaan luisteren. Helaas werd het al snel een saaie beleving. Het duurde me te lang en variatie miste ik enorm. Live dus leuk voor een uur, maar daarna geen klik meer.
0
geplaatst: 1 maart 2023, 11:36 uur
aerobag schreef:
OOIT ga ik hem vinden, die ene metalplaat die jij niet kent... OOIT
Ik voel me nu net zo'n backpacker, die een ellendige lange reis naar een afgelegen, ruig en onbewoond eiland aflegt, om vervolgens doodleuk in een boom gekerfd zien staan: DON WAS HERE
OOIT ga ik hem vinden, die ene metalplaat die jij niet kent... OOIT
Ik voel me nu net zo'n backpacker, die een ellendige lange reis naar een afgelegen, ruig en onbewoond eiland aflegt, om vervolgens doodleuk in een boom gekerfd zien staan: DON WAS HERE
Hahahaha
0
geplaatst: 21 december 2023, 01:45 uur
Don Cappuccino schreef:
Tijdens de gehele speelduur vermaak ik me absoluut en de sfeerzetting is waanzinnig sterk, maar er blijft helemaal niks hangen. Ik vind dat zelfs bij een experimentele release als deze dat ik melodielijnen moet kunnen neuriën nadat ik er naar heb geluisterd. Dat lukt me niet bij deze. Neptunian Maximalism legt heel erg de nadruk op ''sfeer'' en is niet bezig met herkenbare motieven of een songstructuur.
Tijdens de gehele speelduur vermaak ik me absoluut en de sfeerzetting is waanzinnig sterk, maar er blijft helemaal niks hangen. Ik vind dat zelfs bij een experimentele release als deze dat ik melodielijnen moet kunnen neuriën nadat ik er naar heb geluisterd. Dat lukt me niet bij deze. Neptunian Maximalism legt heel erg de nadruk op ''sfeer'' en is niet bezig met herkenbare motieven of een songstructuur.
Eens, alleen voor mij is dat totaal geen probleem. Leidend voor mij is het gevoel tijdens en direct na beluistering. Of ik ook nog maar een maat kan herinneren laat staan herhalen in mijn hoofd is bijzaak. Heerlijke plaat. Die bassaxofoon en die percussie gecombineerd met die psychedelische en oosterse sausjes. Jum jum.
* denotes required fields.
* denotes required fields.