menu

The Apartments - In and Out of the Light (2020)

mijn stem
3,83 (27)
27 stemmen

Australiƫ
Pop / Rock
Label: Talitres

  1. Pocketful of Sunshine (4:32)
  2. Write Your Way Out of Town (3:30)
  3. Where You Used to Be (4:32)
  4. What's Beauty to Do (3:26)
  5. Butterfly Kiss (5:05)
  6. We Talked Through Till Dawn (4:27)
  7. I Don't Give a Fuck About You Anymore (3:27)
  8. The Fading Light (6:40)
totale tijdsduur: 35:39
zoeken in:
avatar van Poles Apart
4,0
In and Out of the Light | The Apartments.

The Apartments highly anticipated seventh studio album, “In and Out of the Light”, follows a cast of characters who, in the aftermath of loss or simply the changes that turn up in everyone’s lives, have been looking for some other way to live—and found it.

A hypnotic, unforgettable set of songs, In and Out of the Light came together in a new way for The Apartments. Recording began in Sydney, at the end of winter, 2019. Working a few hours a day, one or two days a week, the album was finished in the summer, the final mix being completed the day before coronavirus lockdown hit Australia in 2020.

The songs took shape impressionistically across the recording days, with details of melodies, fragments of lyrics and hooks determining the form—a departure from the band’s usual way of the songs being built up from a bedrock of bass and drums.

Peter Milton Walsh and bass player Eliot Fish worked with producer Tim Kevin in his Marrickville studio in Sydney, while French Apartments, Natasha Penot and Antoine Chaperon, recorded their parts in various studios in France and English drummer Nick Allum worked in London.

In and Out of the Light features Chris Abrahams from The Necks on piano. The track, We Talked Through Till Dawn, was recorded live in one take with Peter singing while Chris played piano—the same way in which they had recorded an Apartments fan favourite, She Sings to Forget You.

With exquisite instrumentation, gorgeous harmonies and Peter Milton Walsh’s impressionistic storytelling, The Apartments have an album to get lost in—for a day, for a week, for a lifetime.

avatar van Broem
4,0
Goed nieuws. Ben razend nieuwsgierig. Fantastische band.

'Deze post is kort en bondig want verstuurd via mijn smartphone '

Broem schreef:
Goed nieuws. Ben razend nieuwsgierig. Fantastische band.

'Deze post is kort en bondig want verstuurd via mijn smartphone '


Voor de streamisti onder ons - nudge, nudge, wink, wink - digitaliter te downloaden voor 9,- Voor de vinylisti: de grote zwarte schijf wordt aangeboden voor 20,- bij jpc.de (geen verzendkosten naar NL). Verschil van twee biertjes bij lokale Brewpub - guess what?

avatar van Premonition
4,0
Je gaat voor de download dus? €11 voor twee biertjes is zelfs voor Utrechtse begrippen prijzig.
Ben heel benieuwd naar dit album, Pocketful of Sunshine klinkt voor hun doen zelfs redelijk opgewekt.

Premonition schreef:
Je gaat voor de download dus? €11 voor twee biertjes is zelfs voor Utrechtse begrippen prijzig.
Ben heel benieuwd naar dit album, Pocketful of Sunshine klinkt voor hun doen zelfs redelijk opgewekt.


Dat biercafé, in de buurt, heeft altijd 24 bieren op fust van kleine, onafhankelijke brouwers, in vaatjes van 30 l. Daar zitten ook bieren bij als een Imperial Stout met koffie- en/of chocolade-accenten (van 10%) en da's echt wel lekker drinken.

Denk dat ik wel voor de lp ga, en als het album dan op op Tidal belandt, stream ik het vandaar. D'r zijn best wel lp's hier die een tijdje geseald blijven.

avatar van Broem
4,0
Lp staat in bestelling. Single van dit album klinkt verrukkelijk. Wel jammer dat het artwork zo simpel is afgedaan. Cover van The Apartments - No Song, No Spell, No Madrigal (2015) is een van mijn favorieten en zit met regelmaat in mijn lp cover wand (uh visuele versnapering van mijn toilet met mooie lp hoezen zeg maar)

Broem schreef:
Lp staat in bestelling. Single van dit album klinkt verrukkelijk. Wel jammer dat het artwork zo simpel is afgedaan. Cover van The Apartments - No Song, No Spell, No Madrigal (2015) is een van mijn favorieten en zit met regelmaat in mijn lp cover wand (uh visuele versnapering van mijn toilet met mooie lp hoezen zeg maar)


Tja, what's on a mans mind ... kan me nog van vruuger herinneren dat ik ooit 'ns ergens de vrolijk vierkante meter bezocht en er lag een stapel moppenboekjes van Max Tailleur - die ook de moppenlijn van (damals) PTT insprak. Waar een mens op afgaat blijft persoonlijk, maar ik zie me nou niet direct de dubbel-lp van Dead Can Dance - Toward the Within (1994) inlijsten om die aldaar op te hangen.

Eens kijken of er nog wat armslag in de aangehaalde broekriem (vakantie) zit

avatar van Broem
4,0
Mjuman schreef:
Waar een mens op afgaat blijft persoonlijk, maar ik zie me nou niet direct de dubbel-lp van Dead Can Dance - Toward the Within (1994) inlijsten om die aldaar op te hangen.

Eens kijken of er nog wat armslag in de aangehaalde broekriem (vakantie) zit


Wellicht een topic met albumhoezen die de peristaltische bewegingen van onze darmen stimuleert. Iets in de trant van “wat eten we vandaag niet meer”

avatar van Lura
4,5
Op Bandcamp is eventueel het album ook te bestellen en is de fraaie openingstrack te beluisteren : In and Out of the Light | The Apartments - theapartments.bandcamp.com

avatar van Broem
4,0
Lura schreef:
Op Bandcamp is eventueel het album ook te bestellen en is de fraaie openingstrack te beluisteren : In and Out of the Light | The Apartments - theapartments.bandcamp.com


Fantastisch nummer van een gave band. Vinyl staat in bestelling en benieuwd naar het hele album.

avatar van Lura
4,5
Helaas nog twee weken wachten, Broem

avatar van deric raven
Lura schreef:
Helaas nog twee weken wachten, Broem


Jij ook Lura

avatar van Lura
4,5
Ik denk dat ik wel al aan zou kunnen komen, deric raven, heb de afgelopen jaren zo nu en dan contact gehad met Peter Milton Walsh, maar deze ga ik gewoon aanschaffen.

avatar van erwinz
4,5
recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: The Apartments - In And Out Of The Light - dekrentenuitdepop.blogspot.com

The Apartments - In And Out Of The Light
De Australische band The Apartments keert na een stilte van vijf jaar terug met een stemmig album, dat de aankomende herfst en winter op ongekend fraaie wijze inkleurt

De Australische band The Apartments maakte vijf jaar geleden met No Song, No Spell, No Madrigal een van mijn favoriete albums aller tijden. De lat lag dus hoog, maar ook met het deze week verschenen In And Out Of The Light had de band rond Peter Milton Walsh me weer onmiddellijk te pakken. Het nieuwe album van de band sluit naadloos aan op zijn voorganger. Ook dit keer wordt de muziek van de band gedomineerd door stemmige klanken, zijn de melodieën wonderschoon en is er de zo karakteristieke stem van Peter Milton Walsh. Het is donkere muziek die het vooral goed doet als de zon onder is en die, net als zijn voorganger, op moet gaan duiken in de jaarlijstjes.

Ruim vijf jaar geleden verscheen No Song, No Spell, No Madrigal van de Australische band The Apartments. Het was misschien wel het mooiste album van het betreffende jaar en omdat het album in Nederland pas in 2016 officieel werd uitgebracht zette ik No Song, No Spell, No Madrigal ook nog eens in mijn jaarlijstje over 2016. De afgelopen vijf jaar was het, buiten de reissue van het al even fraaie Fête Foraine uit 1996, stil rond The Apartments, maar gelukkig is de band rond Peter Milton Walsh terug met een nieuw album.

Deze Peter Milton Walsh maakte aan het eind van de jaren 70 kort deel uit van de legendarische Australische band The Go-Betweens, maar hij verschilde uiteindelijk teveel van Robert Forster en Grant McLennan, de twee voormannen van de band, en ging zijn eigen weg. Met The Apartments maakte hij in de jaren 80 en 90 een aantal uitstekende albums, waarna het helaas lang stil was rond de band. Deze stilte werd definitief doorbroken met het prachtige No Song, No Spell, No Madrigal en nu is er In And Out Of The Light, dat ondanks de stilte van vijf jaar naadloos voortborduurt op zijn voorganger.

De leden van de band wonen in Australië, Frankrijk en Engeland en in plaats van de wereld over te reizen bleef iedereen thuis en werden de verschillende onderdelen later samengevoegd. Het is in de coronatijd een heel normale werkwijze, maar In And Out Of The Light werd net voor het uitbreken van de corona pandemie afgerond.

Iedereen die No Song, No Spell, No Madrigal vijf jaar geleden koesterde, zal ook smullen van No Song, No Spell, No Madrigal. De band van Peter Milton Walsh maakt ook dit keer buitengewoon sfeervolle muziek en tekent ook op In And Out Of The Light voor hemeltergend mooie melodieën. De instrumentatie is ook dit keer wonderschoon en vaak wat broeierig en dromerig van aard.

Zeker wanneer fraaie bijdragen van strijkers en blazers worden toegevoegd en een regen- of onweersbui losbarst, maakt The Apartments muziek van de nacht, maar de band houdt het tempo niet altijd laag en tekent ook voor veelkleurig gitaarspel en stemmige pianoklanken. De prachtige klanken op het album passen uitstekend bij de karakteristieke stem van Peter Milton Walsh, die ook dit keer indringende verhalen vertelt en de muziek van The Apartments voorziet van een ziel. Het is een ruwe ziel die prachtig wordt gecontrasteerd met de dromerige vrouwenstem van Natasha Penot.

Ook In And Out Of The Light zal weer worden vergeleken met de muziek van onder andere American Music Club, Spain en Tindersticks, maar ik vind zelf de Schotse band The Blue Nile het meest treffende vergelijkingsmateriaal, al klinkt The Apartments inmiddels vooral als zichzelf.

No Song, No Spell, No Madrigal is de afgelopen vijf jaar tot ongekende hoogten gestegen en heeft zich geschaard onder mijn favoriete albums aller tijden, maar ook In And Out Of The Light heb ik weer onmiddellijk omarmd. Het is een album om je eindeloos mee op te sluiten, dat de avond keer op keer prachtig inkleurt en dat laat horen dat je nooit genoeg songs van The Apartments kunt hebben.

Fans van de band weten al lang hoe mooi de muziek van de band van Peter Milton Walsh is, maar In And Out Of The Light verdient het om in veel bredere kring te worden opgepikt en verdient een plekje in de jaarlijstjes. Enig minpunt: met 35 minuten is het album wat kort, maar zet het nog een keer op en de bezwerende kracht is alleen maar groter. Erwin Zijleman

avatar van rebjuh
4,0
Onverwacht, nog nooit van gehoord. Cool album.

avatar van Poles Apart
4,0
rebjuh schreef:
Onverwacht, nog nooit van gehoord. Cool album.

Vorige albums zeker ook eens checken, vooral met de herfst en winter op komst, komen ze nog beter tot hun recht.

avatar van rebjuh
4,0
Poles Apart schreef:
(quote)

Vorige albums zeker ook eens checken, vooral met de herfst en winter op komst, komen ze nog beter tot hun recht.

Ga ik zeker doen, al wat in mijn opgeslagen albums gezet. Thanks! Oh en wat hou ik daarvan, donkere dagen i.c.m. muziek.

Dit is absoluut geen album voor een zonnige zaterdagochtend/-middag - had 'em aangeslingerd op Tidal en heb dat vast moet stellen. Meer voor later op de avond, glaasje erbij en zo.

avatar van Broem
4,0
Toch maar op een zonnige zondagmiddag op d’n draaitafel gelegd Kan erg genieten van dat sonore stemgeluid van zanger Peter Milton Walsh. Zijn persoonlijke en muzikale geschiedenis is bijzonder en hierboven in eerdere posts prima terug te lezen. Man weet de juiste snaar te raken zonder dat het droeftoeteren in optima forma wordt. Nog niet de impact die voorganger No Song, no spell, no madrigal op mij had maar dat hoeft ook niet. Dat was destijds de eerste kennismaking en dit album staat op de schouders van z’n voorganger. Melancholie ten top (op deze zonnige zondagmiddag...met ‘n wijntje...dat dan weer wel)

avatar van blur8
4,5
Deze zwartgallige melancholie, in herfsttooi wordt per draaibeurt fraaier.
Inderdaad is waardering behoorlijk afhankelijk van het tijdstip van beluistering.

avatar van dix
3,5
dix
blur8 schreef:
Inderdaad is waardering behoorlijk afhankelijk van het tijdstip van beluistering.

Niet iets voor in de apres-skihut begrijp ik

avatar van kennie
4,0
Wat is Butterfly Kiss toch bloedmooi.

avatar van blur8
4,5
Ken je dat: gewoon op een onbeduidende moment op de dag hoor je muziek in het hoofd.
en vraag je je af, wat is dit ook al weer. Ik had het vanmiddag op de fiets.
Toch even vanavond nakijken wat nu zo is binnengekomen. zoeken zoeken zoeken....
eerste Fleet foxes check, dat was toch het laatste wat ik beluisterd had. nee hoor.
zoeken zoeken zoeken. Het was dus ''The Fading Light"

Toch grappig als ik zie dat zijn vorige album bij mij op 3,5 ster staat.
Van leuk, maar wellicht onbegrepen. naar schot in de roos.

Fijn dat er weer een nieuwe plaat is.
Paar nummers op spotify geluisterd en na de 1e tonen wist ik het al, deze moet ik hebben.
Zo mooi deze band, toen met "Madrigal" was ik er stil van, muzikaal en door het leed.
Luister nu naar Fete Foraine, ook zo'n bizar mooie plaat van ze.
Zag dat er een "yellow opague" vinyl versie is, vandaag maar besteld voordat die overal uitverkocht
Leuk de laatste tijd komen er prachtige platen uit met "kleurtjes", Thurston Moore, Working Men's Club, Motorpsycho, Trees Speak, Nadia Reid

Gast
geplaatst: vandaag om 07:47 uur

geplaatst: vandaag om 07:47 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.