Enslaved - Utgard (2020)

Jettegryta is nog een stukje vetter dan het al eerder vrijgegeven Homebound. Met een knotsgekke 70's orgelsolo waardoor het nog altijd wat vreemde Monumension nog eens in beeld komt. Enslaved verrast niet maar zit gewoon wel weer puike songs af te leveren.

Erg goeie, verrassende song. Zo te zien wordt dit ook een plaat met, naar Enslaved-begrippen, vrij korte songs. Ik ben benieuwd!

Na het voor mij ietwat teleurstellende 'E' wint Enslaved mij als luisteraar weer helemaal terug met Utgard. De nummers zijn bondiger waardoor de nummers beter blijven boeien. Fires In The Dark opent het album nog wat moeizaam, maar vanaf het te gekke Jettegryta komt het album heerlijk op gang. Tegen de tijd dat kant B aan de beurt is, is de band warmgedraaid. Het tweede deel van de plaat is absoluut het sterkts met Urjotun, dat bol staat van de new wave-invloeden, het Voivod-achtige Flight of Thought and Memory, het meeslepende Storms Of Utgard (waar ik in de solosectie aan Pan.Thy.Monium moet denken) en de prachtige epische afsluiter Distant Seasons.

Helaas heeft mijn oranje gekleurde LP veel achtergrondruis en ga ik deze omruilen voor de zwarte variant. Hopelijk is die persing schoner.

Gisteren voor het eerst beluisterd (via Spotify, weliswaar), en maar meteen op LP besteld. Het is toch weer net wat anders; Enslaved laat weer een boeiend geluid horen en blijft geïnspireerd klinken, wat een hele prestatie is.

Gisteren voor de eerste keer beluisterd en ik kon er moeilijk grip op krijgen. Opvallend kort en bondig, maar de plaat gaat echt alle kanten op: blackmetal, prog, postpunk, krautrock. Net nog deze liveregistratie van een aantal nummers van de plaat gekeken en die vielen al beter. Het zou me niet verbazen dat dit echt een groeiplaat is.

Zelfde 1e ervaring (met Enslaved in het algemeen en dit nieuwe album in het bijzonder) hier. Klinkt erg interessant, maar moet idd nog wel doordringen. Heb er wel vertrouwen in; vanmiddag een 2e sessie...

Eerste indruk is goed. Bij Urjotun denk ik zelfs even terug aan het - door mij geliefde maar door velen verguisde - psychedelische en aardedonkere kunststuk Monumension.

Hier vandaag een derde luisterbeurt gehad en inderdaad het is een groeiplaat waar ik nog veel van ga genieten; minimaal 4 sterren (tot zover )...

Zeker een groeiplaat. Niet verrassend verder. Wel per draaibeurt fraaier.

Dat is natuurlijk afhankelijk van je referentiekader; voor mij juist wel verrassend aangezien dit mijn kennismaking met Enslaved is...

Mijn versie klonk echt nergens naar, maar ik weiger te geloven dat Enslaved zich inlaat met zo'n slechte productie. Wat wel vrij snel duidelijk wordt, is dat de band wederom erg indrukwekkend werk aflevert. Op dit album stuiteren de heren alle kanten op, komt het oude werk soms even terug, maar evengoed new wave achtige dingen. Dit alles zonder de eigen identiteit te verliezen, want het klinkt zelfs met nieuwe elementen nog op en top als Enslaved. Glorieus stoomt de band door op deze epische plaat. Het gitaarwerk is ijzersterk. Ook de keyboards voegen veel toe. Snel hiervan meer luisteren, want door het gebrekkige geluid vrees ik veel details niet gehoord te hebben. Wellicht nog een verhoging in de toekomst, maar in elk geval een hoge positie voor nu. Ook voor mijn jaarlijst!

Eindstand:
1. Riitiir
2. Axioma Ethica Odini
3. Utgard
4. Below The Lights
5. In TImes
6. Blodhemn
7. Eld
8. Frost
9. Mardraum
10. Ruun
11. Vertebrae
12. Vikingligr Veldi
13. Isa
14. E
15. Monumension

Daar komt op de valreep nog even een van de beste albums van het jaar hier langs. Enslaved slaagt er in om hun progressieve sound wederom te verrijken met enkele bijzondere invloeden (new wave zelfs op Urjotun, een van hun beste nummers ooit!) en levert een evenwichtig, gevarieerd en bovenal spannend album af. Het soleerwerk op Storms Of Utgard is om van te smullen, de zang van de drummer op Homebound is een prachtig warme klank als ondersteuning op de doorgaans wat killere vocalen, het album is heerlijk compact en nodigt uit tot op repeat zetten om meer details te ontdekken. Zeker een van Enslaved's beste albums en een van de betere albums van het jaar.

Eindstand:
1. In Times 4.5*
2. Utgard 4,5*
3. Riitiir 4.5*
4. Axioma Ethica Odini 4.5*
5. Below The Lights 4*
6. Blodhemn 4*
7. Eld 4*
8. E 4*
9. Frost 4*
10. Mardraum (Beyond The Within) 4*
11. Monumension 4*
12. Vikingligr Veldi 3.5*
13. Vertebrae 3.5*
14. Isa 3.5*
15. Ruun 3*
Eindscore: 3,97*

Utgard wil maar niet landen bij mij. Ik heb de plaat nu ettelijke malen geluisterd en elke keer blijft de conclusie dezelfde: ik hoor dat dit best goed is, maar ik voel het niet. Ik weet niet goed waar het hem in zit, maar misschien vind ik al die invloeden uit andere genres wel te gemaakt overkomen. Waardoor de spontaniteit verloren gaat. Ik denk dat dat het is. Ik hoop dat het kwartje nog gaat vallen, maar vooralsnog vind ik Utgard een flinke teleurstelling.

Enslaved is typisch zo'n band die tegen de grenzen van mijn muzikale tolerantie aan schurkt. Ze staan aangekondig voor het Prognosis festival en dat is voor mij een reden ze een kans te geven. Ik had eerlijk gezegd gerekend op een extremere aanpak, maar dat is in dit geval positief. Als tegenwicht van de extreme zang is er ook ruimte voor melodie en ook gewone zang. Nu vind het verder wel aardig klinken, maar voel nog geen behoefte meer van Enslaved te gaan luisteren. Laat ik eerst maar eens zien of dat het Prognosis festival verplaatst wordt en doorgaat.

Ik vind het weer een erg goeie plaat van Enslaved, die begonnen zijn met een nogal traditionele mix van black en viking metal, maar - zeker sinds Vertebrae - steeds meer het experiment zijn opzoeken. Ze hebben hun geheel eigen koers gevaren, waarvoor hulde.

Goed, dat maakt nog geen geslaagd album, natuurlijk. De Noren leiden je hier echter op drie kwartier tijd doorheen een indrukwekkende reist naar het mythische Utgard, en onderweg kan je ogen en oren de kost geven. Genieten is het wanneer ze, doorheen de progressievere stukken, ook regelmatig naar hun roots terugkeren, want in de basis blijft Enslaved toch een black/vikingband. Het experiment dat ze opzoeken, is wat mij betreft steevast geslaagd, of het nu om prog, industrial of new wave gaat.

Utgard is een prachtige toevoeging aan het imposante oeuvre van Enslaved. En iets zegt me dat de heren nog lang niet uitgespeeld zijn.

4 sterren