Vandaag kwam ik een berichtje tegen over een recent concert van Heart en kreeg prompt zin in hun werk. Dat associeer ik met de zomer, met het mooie weer van vandaag en (meestal) de afgelopen weken is het dus weer eens tijd voor deze groep.
Dat gebeurde me ook rond 2015, toen ik hun discografie doorploegde en daarvan een compilatie brandde voor in de auto. Een uitgebreidere lijst maakte ik later op streaming.
Me destijds inlezende kwam ik bij hun tweede album
Magazine het verhaal tegen over de twee versies van de plaat. Een album dat de groep tussen het debuut en
Little Queen opnam. Dankzij de nodige ruzie met de platenbazen van Mushroom kwam het tot een breuk, waarna het label de plaat slechts een maand vóór
Little Queen uitbracht, namelijk april '77. Dat zonder toestemming van de groep. In Nederland verschenen
in deze versie bij Arista.
In '78 verscheen
Magazine echter alsnog met autorisatie van de bandleden, op MuMe te vinden als
Magazine [Authorized Version].
Nu gaat het dus over de editie van '77,
hier te horen. Een stevige, aangename start met
Heartless wordt gevolgd door een cover van
Without You, bekend van Harry Nilsson en een internationale hit in 1972. Te vroeg getimed, wat wordt goedgemaakt door de dromerigheid van
Just the Wine. Daarna het eveneens trage maar steviger titellied
Magazine. Gevarieerd opgebouwd, desondanks te lang voor de bijna 7 minuten.
Met het tweede akoestische lied
Here Song begint kant 2 fraai, meer traagheid in het dromerige én elektrische
Devil Delight.
Het slot is een dubbele live, ongetwijfeld een noodgreep van Mushroom omdat de groep met alle onenigheid geen zin had nog langer in de studio te zitten. Eerst de
Blues Medley, bestaande uit covers van
Mother Earth van Memphis Slim en
You Shook Me Baby van Willie Dixon. Goed gedaan met onder andere mondharmonica. Minder is
I've Got the Music in Me, bekend van The Kiki Dee Band (1974). De vocale vertolking van Nancy Wilson is prima, qua stijl is het nummer niet passend bij Heart.
Alhoewel ik mooie passages hoor, is deze versie van
Magazine mij te traag en eentonig en het aantal van vier covers is te veel voor een tweede plaat. Is de versie die wél met toestemming verscheen en veel bekender is, zoveel beter? Op daarnaartoe.