Ihsahn - Pharos (2020)
mijn stem
13 stemmen
Noorwegen
Metal
Label: Candlelight
-
Losing Altitude (4:06)
-
Spectre at the Feast (4:18)
-
Pharos (5:45)
-
Roads (5:31)
-
Manhattan Skyline (4:50)
met Einar Solberg
0
geplaatst: 3 augustus 2020, 21:11 uur
Na de ophef over de album art van Taylor Swifts laatste suprise release die wel veel leek op die van de single stridig van de 2020 ep Telemark smeedt Ihsahn het ijzer nu het nog heet is met een tweede ep in hetzelfde jaar.
De twee covers zijn van Portishead en AHA.
De twee covers zijn van Portishead en AHA.
0
geplaatst: 4 augustus 2020, 00:31 uur
Erg benieuwd naar de a-ha-cover met Einar van Leprous. Einar heeft daar absoluut de stem voor.
0
geplaatst: 10 september 2020, 19:54 uur
Don Cappuccino schreef:
Erg benieuwd naar de a-ha-cover met Einar van Leprous. Einar heeft daar absoluut de stem voor.
Erg benieuwd naar de a-ha-cover met Einar van Leprous. Einar heeft daar absoluut de stem voor.
Nou, die klinkt goed, hoor: Ihsahn - Manhattan Skyline ft. Einar Solberg - YouTube
Ben erg benieuwd naar de rest van het album; nog 1 nachtje slapen...
0
geplaatst: 13 september 2020, 23:38 uur
Lichtvoetige progrock, mooi uitgevoerd maar weinig verrassend.
0
geplaatst: 25 oktober 2020, 13:18 uur
Degelijke EP, waarbij vooral de covers opvallen. Mooie versie van Manhattan Skyline, Einar Solberg heeft daar de geknipte stem voor!
3 sterren
3 sterren
1
geplaatst: 25 oktober 2020, 13:24 uur
Ja, degelijk. Ik kom net als bij Telemark ook niet verder dan degelijk.
Eigenlijk is het maar saai wat Isahn de laatste tijd allemaal doet. Kwalitatief dik in orde maar mijn hemel, we zijn volgens mij nog slechts een paar passen verwijderd van het doordeweekse singer-songwritertje dat de ether komt bevuilen met zijn introspectieve verhalenvertellerij.
De covers is enkel interessant vanwege de keuze. Ernaar luisteren is weer iets anders. Daarbij kan ik echt niet warm draaien voor de quasi-emozang van die Einar Solberg. Wat is er toch gebeurd met het wolvengehuil van de meester zelve?
Eigenlijk is het maar saai wat Isahn de laatste tijd allemaal doet. Kwalitatief dik in orde maar mijn hemel, we zijn volgens mij nog slechts een paar passen verwijderd van het doordeweekse singer-songwritertje dat de ether komt bevuilen met zijn introspectieve verhalenvertellerij.
De covers is enkel interessant vanwege de keuze. Ernaar luisteren is weer iets anders. Daarbij kan ik echt niet warm draaien voor de quasi-emozang van die Einar Solberg. Wat is er toch gebeurd met het wolvengehuil van de meester zelve?
1
geplaatst: 25 oktober 2020, 13:26 uur
Hopelijk zijn het maar wat tussendoortjes en komt Ihsahn binnenkort (nu ja, volgend jaar of 2022 mag ook) met het échte werk. Dat hij het kan, werd al bewezen met platen als After en Eremita.
0
geplaatst: 25 oktober 2020, 13:32 uur
Toegegeven, het toegankelijke Amr vond ik ook nog erg sterk. Eremita en Das Seelenbrechen zijn voor mij wel de hoogtepunten uit 's mans solocarrière. Heel anders dan Emperor en toch verschrikkelijk intrigerend.
Er is altijd nog hoop.
Er is altijd nog hoop.
0
geplaatst: 26 oktober 2020, 23:28 uur
Na Telemark helaas de tweede weinig bijzondere EP op rij. De drie ingetogen nieuwe tracks zijn best mooi, maar hier en daar wel aan de saaie kant; de twee covers (van Portishead en A-ha) voegen daarnaast ook weinig toe aan de originele versies. Beste track is opener Losing Altitude.
* denotes required fields.
* denotes required fields.