Mammal Hands - Captured Spirits (2020)

Nog 1 week wachten. Tot nu zijn er al vier songs via verschillende streamingkanalen gereleased. En het beloofd een erg mooie plaat weer te worden.

Ik heb de dubbelvinyl in pre-order en begin volgend jaar gaan wij deze heren live zien in Utrecht.

Terwijl ik dit schrijf luister ik naar het mooie, breekbare Little One.

Chaser en Ithaca vond ik al erg sterk, nieuwe single Little One is ook mooi - fijn, gevoelig nummer, echt een albumafsluiter. Ben benieuwd naar dit album

Ik ben in zeer korte tijd 'fan' van deze band geworden. Erg bijzonder, want ik ken niet veel moderne muziek.

Deze stijl van contemporary jazz weet mij wel echt te raken: GoGo Penguin, Ruby Rushton, Vels Trio, Fazer etc.

Hoe dan ook, erg knappe muziek (zonder bas), in een muziekwereld die wel erg gericht op zangliedjes en danspasjes.

Little One is een subliem stukje impressionistisch/minimalistisch neoklassiek/jazz. Waarlijk prachtig!

Ik zet in op 4*, tot ik echt de dubbellp binnen heb, want de beleving via lp is altijd bijzonderder dan streamen. Toch heb ik deze al integraal mogen beluisteren via: Captured Spirits | Mammal Hands - mammalhands.bandcamp.com

Nu een paar keer beluisterd, vind het steeds beter worden. Ik viel in eerste instantie een beetje over de sax die ik wat overdadig en overheersend vond, het overschaduwde de mooie piano en ritmepartijen ook sterk op dit album. Toch is het de sax die er een compositie en melodie uit weet te persen en karakter geeft aan de nummers. Groeimuziek.

Dat gebeurde mij bij Shadow Work. Ik was terughoudend en plotsklaps raakte het me. Nu kan ik niet meer zonder Mammal Hands....

Naarmate ik het vaker beluister begrijp ik beter het muzikale karakter, het samenspel, heb net hun bio gelezen en die spreekt me ook aan, hun werkwijze en muzikale invloeden, het is voor mij geen onbekend terrein. Ik kwam hen op het spoor door de muzieksite ‘written in music’. Ik zag ook dag ze in het BIM huis hebben gespeeld in 2018, wat had ik daar graag bij willen zijn.

Ik heb deze nu op bandcamp op nonstop.

Maar ik wacht met veel smart tot ik de dubbel-lp kan opzetten. Hij zal komende week wel aankomen, denk ik...

Vandaag kwam mijn limited edition clear vinyl dubbel lp binnen, met handtekeningen van de band. En het klinkt echt prachtig vanaf plaat.

De master en lacquer-cut zijn van Norman Nitzsche van CALYX en het valt mij op hoe ontzettend helder en warm het klinkt. Het album is opgenomen en gemixt in de (inmiddels) welbekende 80 Hertz studios en dat draagt ook bij aan de mooie, warme en volle sound. De platen van Matthew Halsall en GoGo Penguin werden daar ook opgenomen en gemixt.

Via discogs zijn dit soort gegevens makkelijker te vinden en te editten. Ook is makkelijk door te klikken om erachter te komen wat er allemaal waar is opgenomen en wie daar bij betrokken waren. Maar zolang ik het allemaal op MusicMeter erbij zet, komen we er ook. Nou ja, dat dus.

recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Mammal Hands - Captured Spirits - dekrentenuitdepop.blogspot.com

Mammal Hands - Captured Spirits
De Britse band Mammal Hands wordt in het hoekje jazz geduwd, maar Captured Spirits is veel meer dan alleen een jazzalbum en imponeert met flink wat avontuur en muzikaal vuurwerk

Captured Spirits van Mammal Hands is een fascinerend album dat alle kanten op schiet. Van rustgevende en bijna ambient klanken tot eclectisch muzikaal vuurwerk. De band past in het hokje jazz, maar de pianist, saxofonist en de drummer van de band verkennen ook andere genres en spelen bovendien de sterren van de hemel. Captured Spirits is een beeldend album dat wegdromen toestaat, maar het is ook een intrigerend album dat je tot op de laatste noot wilt uitpluizen. Ik loop de bak met jazz meestal voorbij, maar wat ben ik blij dat ik het nieuwe album van Mammal Hands niet heb laten liggen. Wat een prachtplaat.

Van jazz kan ik erg nerveus worden, zeker als het van de hak op de tak springt, wat in het genre zeker niet ongebruikelijk is. Ik had Captured Spirits van de Britse band Mammal Hands daarom in eerste instantie aan de kant geschoven, maar toen ik het album voor de zekerheid toch even beluisterde, was ik direct verkocht.

Mammal Hands staat te boek als jazzband, maar de jazz op Captured Spirits is meestal niet van het gejaagde soort. Het album opent met fraaie en rustgevende pianoklanken en het zijn pianoklanken die je verwacht in de neoklassieke muziek en in de ambient. Het wordt gecombineerd met een al even mooie bijdrage van een blazer, in het geval van Mammal Hands een saxofoon. Alleen de drummer van de band voert het tempo wat op en verrast met geweldige en soms onnavolgbare ritmes.

Mat name door het fantastische drumwerk is de openingstrack van Captured Spirits er een vol dynamiek en hoewel de pianoklanken en de bijdragen van de saxofoon niet heel veel variëren, laten ze zich uiteindelijk toch wat opjagen door de fascinerende ritmes. Mammal Hands heeft op haar nieuwe album niet heel veel meer nodig dan piano, saxofoon en drums, maar toch verveelt Captured Spirits geen moment. Het album van de Britse band heeft zo nu een voorzichtig rustgevende uitwerking, maar op hetzelfde moment gebeurt er zoveel spannends in de muziek van de Britse band dat je wegdromen nog maar even uitstelt.

Het begint overigens bij een stel geweldige muzikanten, want de pianist, saxofonist en drummer van de band kunnen er wat van. Het leidt in de jazz met enige regelmaat tot ongeremd muzikaal spierballenvertoon, maar bij Mammal Hands staan de songs centraal. Het zijn songs die het prima doen op de achtergrond, maar die volledige aandacht verdienen. Het zijn ook songs die niet zouden misstaan op een soundtrack, want de instrumentale songs van Mammal Hands beschikken absoluut over beeldend vermogen.

Captured Spirits is zeker niet over de hele linie een ingetogen album. In Late Bloomer gaat de band volledig los en schieten met name de drummer en de saxofonist alle kanten op. Ik ben er in de jazzmuziek meestal niet gek op, maar dit is prachtig vuurwerk. De drummer van de band kan ook nog op de tabla uit de voeten, wat de muziek van Mammal Hands een zetje geeft richting wereldmuziek.

Het zorgt ervoor dat de muziek die bestaat uit drie hoofdingrediënten met hier en daar een snufje elektronica verrassend veelzijdig is en je steeds weer weet te verrassen met nieuwe invalshoeken. Van kabbelende beekjes, fluitende vogeltjes en bijpassende rustgevende klanken tot buitengewoon enerverend muzikaal vuurwerk vol dynamiek. Het steekt allemaal zo ongelooflijk knap in elkaar dat je ook na meerdere luisterbeurten nog lang niet alles gehord hebt, waardoor het album maar aan kracht blijft winnen.

Met jazz wil het bij mij lang niet altijd lukken, maar van Captured Spirits van Mammal Hands krijg ik vooralsnog geen genoeg. Het is een prachtig album voor de kleine uurtjes, al is het dan even schrikken wanneer het toch even losbarst, maar ook de rest van de dag fascineert de muziek van het Britse drietal meedogenloos. Het is smullen voor liefhebbers van dit soort jazz, maar ook een ieder die de bak met jazz normaal gesproken voorbij loopt, zou dit echt eens moeten proberen. Erwin Zijleman

Het grootste verschil tussen deze en de vorige platen is dat Jordan Smart naast de saxofoon, ook een basklarinet bespeelt en dat er electronica aan te pas komt.

Verder lees ik vaak dat drummer Jesse Barrett ook tabla speelt . Maar eigenlijk is Jesse tabla-speler die ook drumt.

Ook las ik op Written In Music (slechte recensie trouwens) dat de heren lang over deze plaat hebben gedaan, wat ok niet waar is, aangezien Becoming uit 2018 is en de twee broers Jordan en Nick Smart intussen een album hebben geschreven en opgenomen onder de naam Sunda Arc Pagina niet gevonden.

Nieuwe video van Versus Shapes is uit: Mammal Hands — 'Versus Shapes' (Official Video) [Gondwana Records] - YouTube
Heb deze ook boven in de tracklijst gelinkt.

De nieuwe video voor Riddle is nu ook uit: Mammal Hands — 'Riddle' (Official Video) [Gondwana Records] - YouTube

Nog niet eerder heeft de band zoveel muziekvideo's opgenomen, maar gezien de pandemie die rondraast, snap ik het wel. Zo kunnen wij de band toch zien spelen, en heeft de band (hopelijk) wat inkomsten.

Binnen 5 uur al 11.000 weergaven, 144 likes en geen enkele neerwaartse duim. De band gaat goed!

Voor mij is dit de plaat van het jaar!
Top 10 van 2020

Toevallig dat de top-2 bestaat uit twee releases uit de Gondwana-stal. Toch wel één van favoriete labels van dit moment.

Mooi klinkt dit zeker, is mijn eerste indruk. Zeer mooi zelfs. Maar raakt het me daarom ook echt? Dat kan ik, na één luisterbeurt, nog niet definitief zeggen, maar bij vlagen weet dit trio topmuzikanten me wel te verrassen, en ik merk dat dit vooral voorkomt wanneer het tempo wat wordt opgedreven.

Om die reden zullen tracks als Late Bloomer en Into Sparks er in eerste instantie wel uitspringen. Deze gaat zeker nog eens in herhaling!

We beginnen de dag met het veelbesproken Mammal Hands en dat is geen probleem, want het gaat er in als zoete koek. Mijn eerste indruk dat het wat slappe en "poppy" jazz was blijkt te kloppen. Inprovisatie's kleuren amper buiten de lijntjes en vrijwel ieder nummer heeft een strakke en herkenbare "beat" hetzij electronisch of met piano etc. Dus het album toont weinig persoonlijk karakter want de improvisatie's (basiskenmerk van jazz!!) stellen bar weinig voor. Het syncopische karakter (basiskenmerk van jazz) wordt overschaduwt door de beat of een zichzelf herhalend thema...

Ik vind het vooral karakterloze muziek.
Op zich is het knap hoe ze de diverse invloeden (waar ze ook totaal niet geheimzinnig over doen, dus voor iedereen te lezen) in elkaar laten vloeien en de opnamekwaliteit is uitstekend. Maar er is ook overduidelijk best gedaan om het vooral zo mooi en glad mogelijk te laten klinken ...mooimakerij van de bovenste plank en daarmee geen straf om naar te luisteren maar ik heb mijn muziek toch graag met wat meer uitdaging en/of originaliteit (karakter dus)

Het glijd er makkelijk in, maar ook weer net zo makkelijk uit. Het raakt me niet.

Kun je dit jazz noemen? tsja....pop /wereld dekt de lading beter volgens mij, maar ik ben geen kenner

Er wordt alleen geen gebruik gemaakt van electronica, dus daar zit je mis, spoon.

Ik vind dat de drummer zich wat meer inhoudt dat de drummer van bijvoorbeeld GoGo Penguin. Wat dat betreft blijft alles keurig binnen de lijntjes. In het begin miste ik ook wat virtuositeit van de pianist. Maar ik vind dat alles keurig past en voor wat het is, vind ik het uiteindelijk prachtig en ook erg uniek, want ik ken verder alleen Portico Quartet die zeg een beetje deze richting op begeeft.

Verder is dit geen jazz natuurlijk. Maar dat vinden ze zelf vast ook niet. Ik noemde het al wereld/folk, en dankzij de singles en populariteit kun je het ook instrumentale pop noemen. Maar dat vind ik zelf weer afbreuk doen aan de authenticiteit.

GoGo Penguin blijft bij mij favoriet (interessantere drums, fijnere instrumentkeus, minder overlappende melodieën), maar Mammal Hands is zeker ook heel fijn. Ik zou dit trouwens nog steeds wel jazz noemen, maar ach, wat maken die hokjes eigenlijk uit.

Portico Quartet is ook fijn. Hidden Orchestra hoort ook nog in dat rijtje thuis en vind ik zelf ontzettend goed.

Het klinkt allemaal uitgebalanceerd, maar het glijdt wel wat langs me heen.
Het doet me wat denken aan Plaistow - MusicMeter.nl. Vermoedelijk vanwege tevens drums en piano in de gelederen.
Dus ik draai Plaistow - Titan (2015) - MusicMeter.nl er maar eens achteraan.

Leuk, ik houd van tips.

Na dit album is er ook een single uitgekomen, Chaser, met een interessante B-side, Prism. Dat is ook zeker een interessant nummer, spoor deze vooral op. Een ingetogen nummer met een duister randje, een kant van Mammal Hands die ik zelf vaker zou willen horen.

Je bedoelt deze: Mammal Hands - Chaser / Prism (2020, Vinyl) | Discogs

Die heb ik zelfs. Ik heb vier 7"-singles uit deze serie. Een heleboel zijn collector's items intussen.

En de lage stemmen blijven maar binnenstromen. Dit is nou één van die redenen dat ik er gewoon geen zin meer in heb. Omdat ik deze band even noemde als voorbeeld, blijven er nu 2,5* en 3* stemmen binnenkomen. Ik begin het een beetje zat te worden weer.

Ik heb vast wat gemist, maar het is toch prima als mensen dit zijn gaan luisteren?

Ja, het lijkt me logisch dat als je een plaat aanprijst en ook nog in een ander topic het als voorbeeld aanhaalt, mensen benieuwd zijn naar de plaat of willen horen waar al de heisa om draait.

Ook is het logisch dat na de ''fans'' die hier enthousiast zijn er steeds meer andere luisteraars komen en het gemiddelde daalt. Je ziet dat bijvoorbeeld ook gebeuren bij een Oranssi Pazuzu. Ik snap dat compleet.

Laten we nu deze plaat raiden:
Golem Mecanique - Nona, Decima et Morta (2020)
veel te hoog gemiddelde vooralsnog

Dat vind ik logisch, veel mensen luisteren er dan naar die er normaal niet naar zouden luisteren en dat kan dan net niet hun smaak zijn. Zelf zit ik op vier sterren, wat in dit geval wil zeggen dat ik de nummers heel prettig vind en er graag naar luister, maar dat het album echte uitschieters naar boven mist; geen enkel nummer beklijft op dit moment of blijft rond spoken in m'n hoofd. Wat niet erg is, en vier sterren is nog steeds een prima score.

schiettent? altijd prijs hiero

Klopt helemaal, geen idee hoe dat ertussen gekropen is. Ik bedoelde uiteraard de percussie die regelmatig wat rechtlijnig is.

Het was nog vroeg

Stond wel op mijn te-luisterenlijstje

Morgen gaan we naar Mammal Hands, hier hebben we echt lang naar uitgekeken. En nu mag het weer. UIteraard had ik het er allemaal voor over, dus ik zeur niet over het uitstellen.

Nu natuurlijk voorbereidend op het concert lekker plaatjes draaien. Heerlijk om deze te draaien, toch één van (voor mij) beste nieuwe bands, die ik ken.

Een zeer goed label dit Gondwana en deze band is er eentje om te volgen. Terwijl ik lig uit te zieken op de zetel is deze muziek toch balsem voor de ziel. Het soort jazz dat ik wel waardeer; niet teveel gefröbel of moeilijkdoenerij maar gewoon een mooie melodie neerzetten.