Ozric Tentacles - Space for the Earth (2020)

Op het eerste gehoor toch weer jammerlijk nietszeggend. Vol vreemde maatsoorten, geprogrammeerde zachte jazzy drums, bliepjes en vloeiende gitaarsolo’s.

Ik mis de sterke muzikale thema’s en de power die op veel andere (vooral oudere) platen wel aanwezig waren. De drums zijn wederom weer te zacht ingemixt, net als op de voorganger. Ook de oosterse sferen waar ik enorm van houd bij de Ozrics ontbreken volledig.

Wel heel tof dat er een aantal ex-leden meedoen, maar juist daarom had ik er wat meer van verwacht.
Neemt niet weg dat het merendeel van dit album prettig wegluistert, maar helaas als niet veel meer dan achtergrondmuziek.

Echt anders dan de afgelopen platen is deze niet.

Technicians of the Sacred had tenminste nog analoge drums, maar verder is dit redelijk standaard post-2000-Ozrics.

Slecht? Nee!
Verrassend? Ook niet.

Middelmatig en nergens word ik echt enthousiast.
Wel fijn om de fluit weer te horen, maar zoals gezegd zijn de drumsamples weer meer van hetzelfde.

De gitaar en synthsolo's zijn ook wel okay. Maar het kan toch niet zo zijn, dat deze electronische spacerocksongs enkel dienen als basis voor Ed om over te soleren?
Echt pakkende songs ontbreken hier.
Ik denk dat de Ozrics gevangen zitten in hun eigen sound/stijl inmiddels.

Helemaal mee eens, en toch blijft het fijn/prima om naar te luisteren. De sequencer-based tracks waren er altijd al, maar altijd bleef het aanvoelen als een echte jamband. Dat gevoel is bij mij al sinds het album Spirals in Hyperspace weg.

Toch altijd Ed blijven volgen omdat er altijd weer een aantal aardige tracks op staan. Ditmaal vind ik het echter wel héél erg zweverig zonder echte diepgang. Het gevaar en de urgentie ontbreken volledig. En ik ben het met Mssr Renard eens dat pakkende songs ontbreken. De titeltrack heeft een leuk fluitthema maar voor de rest is het een brei aan spacegeluiden. Wat dus opzich best oké is..

Ik vond YumYum Tree wel okay, en Technicians ook wel.

Maar toen er een Silas, Ed en Nodens Ictus plaat ongeveer tegelijkertijd uitkwamen, viel me pas echt op hoe alles zo op elkaar lijkt.

Ben ook Hidria Spacefolk een tijd gasn volgen. Veel meer rock en jambased, maar die zijn niet meer. Die heten nu Hidria Horse ofzo.

Ja eens hoor, YumYum Tree en Technicians zijn prima.

Hidria Spacefolk heb ik helemaal aan het begin van hun carriere weleens geluisterd. Leuke band, maar halen het voor mij niet bij de Ozrics. Dat gezegd hebbende, van alle bands die ik ken zijn zij de enige die qua sound enigszins in de buurt komen!

jellylips

Mantric Muse - Mantric Muse (2012)

en

Bland Bladen - I Grévens Tid (2008)

al eens geprobeerd?

Tegenwoordig zit label Transubstans op Bandcamp, dus ze zijn daar te beluisteren en te kopen.

Klinken beide goed, thanks!

Er is nog een extra editie verkrijgbaar van deze plaat met een 30-minuten durende epic aan het slot:

Space for the Earth (The Tour That Didn't Happen Edition) | Ozric Tentacles | Kscope - kscopemusic.bandcamp.com

Toch (voorlopig) een halve punt erbij. Want ik luister ook weleens moderne muziek, en dan merk ik toch hoe The Ozrics wat mij betreft er met kop en schouders bovenuit steken. Qua productie, muzikaliteit en algehele benadering is dit toch wel de beste Indie-band ooit. Behalve dat, heeft geen enkele plaat mij ooit teleurgesteld.

Wat trouwens opvalt aan deze plaat, ten opzichte van bijvoorbeeld Curious Corn of Waterfall Cities is het gemak en de rust waarmee de songs worden gebracht. Dat maakt het toch wel echt een space-plaat. En dat is wat ik wil, wanneer ik Orics opzet.

Bovendien sluit Ozrics hier aan bij de grote groep artiesten in het pyschill, psydub en psybient-genre, en heeft hier inmiddels meer overeenkomsten inmiddels met Ott, Shpongle en Entheogenic dan met Gong of Camel in hun begindagen.

Heel eerlijk, het kan mij hoegenaamd geen reedtd schelen dat de albums de laatste pakweg 20 jaar allemaal ongeveer hetzelfde klinken en wellicht inwisselbaar zijn. Ik doe de beentjes op de bank en de oogjes dicht en voor ik Tsjechoslowakije achterstevoren kan spellen, zweef ik al boven het muzikale wolkendek richting nog hogere sferen. En dit album vormt daarop voor mij geen uitzondering. Tevens de enige band waarvan ik de Reggae-uitstapjes kan pruimen. Knap, want ik ben verschrikkelijk allergisch voor Reggae. Ik nies al als ik het moet schrijven…

The Ozrics maken geen reggae en hebben ook geen reggae verwerkt in hun muziek. Wat je bedoelt is wordt dub genoemd.

Lijkt me trouwens erg vervelend om allergisch te zijn voor een muziekgenre, vooral als het zo wijd verspreid is als reggae.

Het is verschrikkelijk. Of het nu Dub heet of niet…