Laguerre/Noetinger - DnT (2020)

Met Myotis liet Anthony Laguerre ons vorig jaar al kennis maken met zijn onvoorspelbare staaltjes geluidsterreur. Onheilspellend wordt die ingeslagen weg vervolgd met het brok aan ellende DnT wat net zo lastig te schikken valt. Het is allemaal nog gestoorder, nu zijn metgezel Jerome Noetinger er nog onverklaarbare klanken aan toevoegt. Twee maniakale genieën die zichzelf tot het uiterste drijven. Als 48 uur eenzame opsluiting al zoveel waanzin oplevert, mag je van geluk spreken dat ze er geen maand voor uitgetrokken hebben.

Laguerre leeft zichzelf helemaal uit in met slagvuurwerk welke zo in een uit de hand lopende Nieuwjaarsnacht te plaatsen is. Noetinger balanceert ergens op het schemerige grensgebied van Industrial en avant-garde. Met de mix van dreigende rust en ingecalculeerde noise zetten ze een unieke sound neer. De eerste luisterbeurt is een ware marteling en stelt het gehoor op de proef, terwijl je vervolgens meegezogen wordt in de spannende abstracte verhaallijnen van een letterlijk sprakeloos geheel.

Bij het opbouwende kat en muis spel Vespertilion jaagt Laguerre met logge slagen en roffels Noetinger uit zijn schuilplaats. Een introductie gevolgt door de ontlading van een geluidsgoeroe die er de meest onnavolgbare klankenbrij aan toevoegt. Al piepend, jankend en blaffend ontwaakt het mechanische beest in de elektronica welke zich verzet tegen de ophitsende drumpartijen. Als een opgevoerde sirene werkt Éveil naar een migraine toe.

De schijnkalmte van Étage en Panne werkt ondergronds door om bij Frisson Furtif tot uitbarsting te komen. Steeds kwaadaardiger neemt de duivelse ambient je mee in een diep onaards krachtspel tussen de twee grootheden waarbij er niks gespaard blijft.

Le Lendemain de la Veille à l’Ouest heeft nog enigszins te ordenen passages in het geheel. In de verte klinkt nog iets door wat te herleiden is tot monnikenzang en de slopende beats zouden de basis kunnen vormen voor een drillende hiphop track. Maar al snel is het totale overzicht vervlakt tot een doorzeurende drone die doorbroken wordt met afstraffende weergaloze dreunen.

Zonder woorden is het een kakofonie aan verbannen geluiden met het tegen exorcisme aan liggende Masse Le Fer Du Son als indrukwekkend hoogtepunt. Reveil is de genadeklap, de afslachting van het lawaai als een hulpeloos wezen. Ik heb mijzelf nog nooit zo triomfantelijk door een slapeloze nachtmerrie heen gewerkt. Een unieke belevenis.

Laguerre/Noetinger – DnT | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com