Daniel Herskedal - Call for Winter (2020)

Schot in de roos van Mssr Renard. Erg fijne tip! Call for Winter bevat prachtige muziek die zich op het snijvlak van Jazz en Neo-klassiek bevindt. Ik moest regelmatig denken aan Nils Frahm en Nils Petter Molvær. Ice Crystals is tot nu toe mijn lievelingsnummer hier; zeker als die zware, grommende bastonen langskomen.

Schot in de roos Barney Rubble, dank voor de tip! Heerlijk hartverwarmende plaat dit, vol winterse 'buiten is het koud en guur, maar binnen knettert de haard'-vibes. Dankzij de subtiel-spannende composities blijft het ook de volle speelduur uitermate boeiend en zalvend. Ik heb er met andere woorden weer een nieuwe kandidaat voor mijn jaarlijstje van 2020 bij. Pepino ik hoop dat je klaar bent voor nog een muziektip van mij, en ook Johnny Marr zou deze zeker eens een kans moeten geven, ook al klinkt het niet eens zo Twin Peaks (hoewel, misschien ergens toch een beetje)!

Twee tips van Arthur op korte tijd, is het al kerstmis?

Merci makker, ik ga deze week zeker luisteren.

Ook hier maar eens begonnen met luisteren na het lezen van bovenstaande posts. Paar albums van Herskedal zijn mij bekend en bevallen me prima. Knap toch hoeveel jazzgiganten uit Noorwegen komen. Echt opvallend.

Herskedal laat op dit album wederom verfijnde, bijna etherische klanken horen. Geen alledaags jazzinstrument een tuba- bastrompet. Juist daarin schuilt wellicht zijn aantrekkingskracht. Album zit boordevol mooie percussie rondom dat instrument. Knap gedaan en wat mij betreft sluit hij aan in dat mooie rijtje van zoveel talentvolle jazzmuzikanten uit Noorwegen. Dikke voldoende.

Ik denk dat deze plaat toch redelijk uniek in zijn soort. Een soloplaat van een tubaspeler, noem eens een andere plaat?

Daniel Herskedal durft het wel aan. Hij speelt op deze plaat tuba en bastrompet en wat electronica wat resulteert in een sferisch, wat sombere plaat die elementen uit de ambient, klassiek, folk en jazz vermengt.

Dat het was somber is, komt door het thema. Daniel Herskedal pakt het concept winter en beschrijft deze in al haar facetten, zoals de sneeuwlynx, sneeuwvos of het hiken langs een gletcher.

Het is geen makkelijke plaat, maar ondanks de wat sombere ondertoon klinkt de plaat wel erg warm en ook bezwerend. Het is eigenlijk een warme deken voor een kil en koud landschap, waar hij ons doorheen leidt. Het is een knappe en gedurfde plaat.

Ik wijk af van andere luisteraars merk ik . De sound is zeker warm, maar de improvisaties van Herskedal vind ik weinig bijzonder, eigenlijk op het vervelende af.