Steve Hackett - Selling England by the Pound & Spectral Mornings (2020)

Bijna zeker beschouw ik Spectral Mornings (1979) als het beste album van Steve Hackett en Selling England by the Pound (1973) als vrijwel onbetwist hoogtepunt in de discografie van Genesis.
Daarmee zeg ik helemaal niets teveel, denk ik, en sluit ik aan bij het warm kloppende hart van een grote schare Genesis-liefhebbers.

Fraai is dat het hier live wordt neergezet met de opnametechniek waar in die jaren alleen maar van gedroomd kon worden. Daarbij, het live-effect van deze registraties, de interactie op het podium en met het publiek, wat soms een storende factor kan zijn, werkt hier wonderwel goed en versterkt de uitvoering.
Het is geen droge herhalingsoefening, maar een doorwrocht stuk opnieuw beleven van deze muzikale hoogtepunten met de solerende gitaar in het middelpunt. Dit is progrock van de bovenste plank.

Nu weten de fans dit allemaal natuurlijk al lang, maar ik wil er alleen nog maar even een streep onder zetten. De beleving van beide albums op deze dubbelaar doen zeker niet onder voor het origineel, al mis je af en toe een beetje de vocalen van destijds.
Hackett heeft met zijn band de afgelopen jaren een enorme productie gekend van live-podiumregistraties en recent ook enkele studioalbums. Steve Hackett is een bijzonder energieke artiest die nu, als zeventiger, de tijd van zijn leven lijkt te hebben. En technisch is blijven groeien door de jaren.

Daarmee kunnen we hem feliciteren: mooi om nog zo productief en creatief te zijn, maar voor mij is het niet nodig de stroom aan releases allemaal tegen elkaar af te zetten in minnen en plussen. De bijgeleverde DVD heb ik nog niet eens opgezet. Heel eerlijk gezegd heb ik daar ook niet zo'n behoefte aan. De audio-CD's zijn al indringend genoeg. En dat de goede man er voor zijn leeftijd nog zo goed uitziet, dat wil ik best aannemen.