Ekseption - Trinity (1973)

6 stemmen en een dramatisch gemiddelde voor deze topplaat van eigen bodem. Geweldige muzikanten, waarvan natuurlijk Rick vd Linden het meest in het oog springt.

Sterke prog-uitvoeringen van bekend klassiek werk ('Flight of the Bumble Bee'!), maar ook het eigen werk is van hoog niveau. Het enige smetje is 'Lonely Chase', dat had echt nog even op de tekentafel moeten blijven liggen.

Doet niet echt onder voor het bekendere werk van Ekseption.

heerlijke plaat. Favorieten zijn Toccata en Improvisation.

Van Ekseption's betere albums was dit wel dit laatste in die rij, maar ook de iets mindere uit die rij (tot '73) ook hierop hou ik toch het meeste van de bewerkingen van de klassieke meesters
Ook Rick v d Linden is een meester in Modern en Klassiek, en zijn eigen composities zijn vaak ook sterk
Favo's...Romance en zeker favo hierop is Toccata! Een van de laatste echt mooie Ekseption Classics

Behoort tot het betere werk van Ekseption, jazzy inslag en niet louter op klassiek geïnspireerd; Improvisation -what's in a name - vind ik persoonlijk het beste nummer op deze plaat; met knappe bas- en drumsolo erin verwerkt

Met Cor Dekker had Ekseption dan ook een geweldige bassist in huis.
Heerlijk baswerk op alle platen aanwezig.

Met voorganger Ekseption 5 (1972) is dit toch wel het beste wat de Haarlemse band te bieden had. Met naast de bekende klassieke vertolkingen een aantal sterke eigen composities. Dreams is van Tony Vos, man van Veronica's Tineke. Ekseption had heel wat aan de zoutwaterzender te danken.

Smile, Lonely Chase, Improvisation, Meddle en Finale III zijn geschreven door Rick van der Linden en zijn speels maar met een weemoedige ondertoon. We herkennen geleende melodieën in een eigen arrangement.

Het album is gevarieerd, contrastrijk, speels en creatief. En zo af en toe rockt het stevig. Van der Linden bereikt hier een hoogtepunt met een ongelooflijke toetsenbeheersing. Net zo ongelooflijk is het dat hij bij meerderheid van stemmen (in 1973 heerste er immers een groepsdemocratie) juist vanwege zijn zware stempel op het bandleven werd verwijderd uit de groep. De achtergebleven band moest nu volwassen worden op eigen kracht. En dat was goed, maar kostte moeite. En de verkopen daalden intussen naar marge-niveau. Daar werden ze bij label Philips toch wel zenuwachtig van.

Jaren later werd die breuk wel weer hersteld. Maar die explosieve kracht die Ekseption in de eerste vijf jaar in zich had moest gemist worden. Zo gaan die dingen. Alles gaat voorbij. Na de storm komt de stilte.

Maar Rick van der Linden heeft in de tussenliggende jaren wel 3 prachtige platen met Trace gemaakt. De laatste is dan wel weer bijna de gehele Ekseption line-up.

Dat is helemaal waar, terwijl Rein van de Broek, Hans (en Jan) Hollestelle, Jan Vennik en Hans Jansen verder gingen met de groep Spin, die aansluit op de plaat Mindmirror. Platen van beide projecten werden niet heel goed verkocht. De 2 albums van Spin hadden niet misstaan in het recente 13-boxje Planet Ekseption. Maar 13 is een mooi getal: 12 reguliere albums en een CD met B-kantjes en rariteiten.

Het moet nog even gezegd worden: de remaster 2025 van dit album klinkt opmerkelijk helder en goed. Die geluidskwaliteit kenmerkt overigens de hele box Planet Ekseption, maar met name de albums t/m 1976.

Het zesde album van Ekseption bracht enkele personeelswisselingen met zich mee: Dick Remelinck en Peter de Leeuwe werden uit de band gezet en vervangen door Jan Vennik en Pieter Voogd.
Op ProgArchives heeft 'Trinity' de hoogste score van alle Ekseption albums, namelijk een 3,93/5.
Maar één uitgebreide review, maar die is dan ook zeer positief. Ik vond nog een andere site 'vintageprog.com' waar ook alle Ekseptionplaten besproken werden, ook deze site is vrij positief over Trinity. En daar ben ik het ook wel mee eens.
Dit album, dat ik eerst op vinyl had, maar nu beluister ik de remastered versie van de boxset 'planet ekseption' klinkt bijzonder goed.
Door de dwarsfluit van Jan Vennik gaat het geluid weer wat richting het debuut. "The Peruvian Flute" is gebaseerd op een traditioneel Peruaans thema dat is omgevormd tot een acht minuten durend progressief rocknummer, variërend van jazzy, door blazers gedreven gedeeltes tot symfonische delen om vervolgens weer terug naar het vrolijke hoofdthema te gaan, gespeeld op fluit door Vennik. Zijn speelstijl doet wel wat denken aan die van Ian Anderson, iets wat sinds het debuut niet meer op een Ekseption-album te horen was. En tevens denk je vanzelfsprekend ook aan Focus. "Dreams" is een kort stuk waarin Jan Venniks fluitspel opnieuw te horen is, maar dit keer op een rustigere en dromerige manier. "Smile" is een mooi, klein deuntje geschreven door Rick van der Linden. "Lonely Chase" is een gestructureerde orgelsolo. De A kant is zo een heel afwisselend geheel.
En dat geldt tevens voor de B kant met daarin het langste nummer van de plaat: 'improvisation' . Deze 9 minuten durende improvisatie biedt ruimte voor jamsessies van alle bandleden, opgebouwd rond een Jethro Tull-achtig fluitthema van Jan Vennik. "Meddle" is een prachtig klein deuntje in middeleeuwse sfeer.
De versie van Rimsy Korsakovs "Flight of the Bumble Bee" barst van de energie en vrolijkheid en bevat indrukwekkend toetsen spel van van Rick van der Linden.
Het laatste nummer 'Finale III' is indrukwekkend mede vanwege het gastoptreden van het Nederlandse Kamerkoor.
Trinity behoort niet tot de meest bekende platen van Ekseption, ook de verkoop was minder dan de vorige plaat. Desalniettemin is het een uitstekende progplaat. Ook hier geldt dat in het buitenland dit beter gewaardeerd wordt dan in Nederland.
Het was tevens voorlopig de laatste plaat met Rick van der Linden. Hoewel hij de leider van de groep was en zeer bepalend wordt hij uit de groep gezet door de andere leden. Er volgt nog een heel gedoe rondom de naam 'Ekseption' , maar die gaat niet mee met Rick van der Linden. Hij gaat verder met 'Trace', een trio vergelijkbaar met ELP, die drie zeer gewaardeerde platen aflevert. Ekseption gaat ook door en ik ben reuze benieuwd naar het volgende schijfje uit de box, namelijk 'Bingo'. Is Ekseption zonder Rick van der Linden wel mogelijk of is het dan nog wel Ekseption ? Over een tijdje zal ik mijn mening daarover geven.