The Merrymen featuring Emile Straker - Caribbean Treasure Chest (1964)

sq, jij bent de enige stemmer, is dit wat,
User George brandde me een gewèldige sixties best of, gebaseerd op Nederlanse hitlijsten, en Big Bamboo, een leuke instrumental staat er ook op, vandaar mijn vraag.

Big Bamboo is inderdaad een van de grootste hits ooit geweest in Nederland. 19 weken in de (toen nog) Veronica top 40. Nummer 65 in de top 1000 die Radio Veronica uitzond in 1974, vlak voor het zendschip uit de lucht ging.

Het is géén instrumental. YouTube - The Merrymen - Big bamboo
De melodie is echter zo bekend dat er zeker meerdere instrumentals van bestaan, misschien ook wel min of meer tegelijk uitgebracht met deze (dat gebeurde in die tijd ook vaak), maar dit is dus de hitversie.

Met die vocale versie heb je ook wel de sfeer te pakken van het album, vroeg caribbean, met traditionals als Cu-cu-ru-cu-cu Paloma, dat op repertoire staat van elke latin groep, en Wreck of the John B, inderdaad een versie van Sloop John B die misschien nog net iets ouder is dan die van de Beach Boys.

Als met al klinkt het zoals ik nu het opschrijf misschien wel spannender dan het is, want als de meeste latin/world-music uit die tijd is dit met de roots van vóór de pop/rockmuziek. Dit lijkt bijvoorbeeld meer op Harry Belafonte dan op the Beach Boys. Island in the sun is ook een hit voor Harry Belafonte geweest.

Lang waren deze mannen het succesvolste dat Barbados aan de popmuziek heeft bijgedragen. Inmiddels prijkt als grootste artiest op de officiele toeristensite van Barbados... Rihanna

Big Bamboo was rond mei 1969 een enorme hit in Nederland. Kwam op de tweede plek terecht in de Top 40 en bleef inderdaad 19 weken in die lijst staan.
Het grappige is dat het een redelijk schunnig liedje is met een behoorlijk banale tekst welke erop neer komt dat vrouwen alleen van de big bamboo houden (google even op de lyrics).
Ik denk niet dat de meeste mensen in die tijd de tekst goed beluisterd hebben...

Ach 1969 (het jaartal op zich!) is ook het jaar van Je t'aime moi non plus van Jane Birkin en Serge Gainsbourg. Ik denk dat de mensen in 1969 a) heel goed wisten waar het over ging en b) ze dat verder niet heel erg kon schelen. Met wat er nog meer aan schunnigheid werd uitgebracht! Seksuele revolutie!

Dat gezegd hebbende, is dit een heel merkwaardig album om eens op te leggen, zeker als je je verder nooit in Calypso/Caraïbische muziek hebt verdiept. Van, ook nog eens, halverwege de jaren '60.
Maar het stemt op de één of andere manier vrolijk, het is heel vriendelijk. En je waant je in de Caraïben van 60 jaar geleden. Want zo oud is de muziek ook wel weer in te schatten.

Maar zo af en toe is het helemaal niet onaardig.
Ze hebben trouwens nog een hele discografie achter hun naam staan. En ik lees op de Wiki dat één van de oprichters in 2006 nog als eerste Caraïbische inwoner het Engelse kanaal heeft overgezwommen. Ik denk dat ik een verblijf op Barbados zou hebben verkozen.