Af en toe loop je tegen een band en een album aan die zo vanuit het niets je pad kruisen. Wanneer je dit onbekende vervolgens gaat beluisteren, komt er een stroom van superlatieven in je op. Het album overrompelt je en laat direct een geweldige indruk na. In de afgelopen week werd ik totaal verrast door de Britse formatie Compass. Ik had nog nooit van deze band gehoord en als Spotify het album "Our Time On Earth" niet in mijn Release Radar had gezet, dan was deze band voor dit moment totaal aan mij voorbij gegaan.
Tegenwoordig gebruik je Google als instrument om meer over deze band te weten te komen. Binnen een minuut kun je ontdekken dat Compass een Britse band is. De band is rondom de multi -getalenteerde gitarist en toetsenist Steve Newman gebouwd. Het is dan ook Steve Newman die het hele conceptalbum heeft geschreven en geproduceerd. Naast Newman bestaat de bezetting uit Ben Green (zang), Dave Bartlett (basgitaar) en Toni Lakush (drums).
Tijdens de eerste luisterbeurt viel het me al vrij snel op dat deze band zeker geen conventionele progressieve rockband is. Progressieve rock is misschien wel het genre waarmee dit album het kleinste raakvlak heeft. Er zijn verder AOR-, melodic rock- en zelfs pomprock-invloeden in te ontdekken. Je zou dit album het beste als een melodic rock album kunnen omschrijven. Een melodic rock album dat als ondersteunende elementen o.a. progressieve rock en AOR heeft.
Het album heeft een vrij heavy karakter en is behoorlijk gitaar-georiënteerd, de dubbele bassdrum wordt ook regelmatig ingezet om de nummers extra power te geven. Newman weet de ene strakke gitaarriff na de andere eruit te persen. Zijn soleerwerk is van de buitencategorie.
Veel nummers hebben een mooie-, melodieuze basis. In ieder nummer wordt deze flow doorbroken door prachtige symfo-achtige intermezzo’s. Elk nummer heeft echter een unieke sfeer en ze klinken allemaal fris. Het is zeker geen “copy-paste” album geworden. Integendeel.
Verder zijn de vocals op dit album echt fantastisch. Ben Green is een zanger die iedere band graag in de gelederen wil hebben. Hij heeft een groot bereik, zingt van het begin tot het eind zuiver en heeft af en toe een mooi scherp randje.
Wanneer ik naar het album luister hoor ik hier en daar zeker muzikale invloeden. Ik zal een aantal schoten voor de boeg doen: Dream Theater, Saga, Asia, The Dukes Of The Orient, Yes (80s style) en Pink Floyd.
Persoonlijk denk ik dat Compass met “Our Time On Earth” één van de beste debuutalbums van dit jaar heeft uitgebracht. Het is echt een ongekend sterk album dat van start tot finish weet te boeien. Vooral de verschillende atmosferen binnen het album maken dit album tot één groot spannend luisteravontuur.
Ik ga toch ook maar eens het eerdere werk van Steve Newman beluisteren. Eens kijken of ik voor nog meer verrassingen kom te staan. Je zou haast denken van wel.
“Our Time On Earth” is een indrukwekkend album, een album wat mij betreft geen zwakke momenten kent.