Action Bronson - Only for Dolphins (2020)

Action Bronson is de koning van de marketing. Prijsde hij zijn platen tijdens de vorige release nog tussen de $75 en $150 en vlogen ze zonder enige moeite, hoewel er volop commotie te horen was, stuk voor stuk binnen enkele minuten over de toonbank. Deze keer gooit ie het over een andere boeg en dropt hij zijn album in grote getalen, elke zogenaamde limited edition voorzien van een ‘uniek’ kleurtje, via strategisch gekozen aanbieders. Ook daarvan is er alweer een flink deel uitverkocht, en dat terwijl het publiek slechts 2 tracks had gehoord.

Zijn welbekende persona, zijn kookprogramma, online te volgen avonturen en natuurlijk zijn discografie spelen hier een grote rol in. Net als het blik aan populaire producers wat hij voor dit album heeft opengetrokken. Harry Fraud, The Alchemist, Daringer en DJ Muggs zijn namelijk niet de minste namen. En Action Bronson kan natuurlijk ook een aardig potje rappen, dus dat kan toch niet misgaan?

Op ‘Only For The Dolphins’ neemt Bronson de luisteraar mee op zijn jacht, verdiend over de rug van zijn meest trouwste fans, en vaart langs tropische bestemmingen, geniet van de ‘finer things in life’ en doet vooral waar hij zin in heeft. Tekstueel gezien is het album een regelrecht verlengstuk van elk willekeurig Action Bronson album. Dus hoop je op referenties over eten, opscheppartijen over alle duren spullen die hij bezit, stoere verhalen over die ene keer dat hij een beer versloeg en zelfkritische grappen over dat hij zijn tenen niet kan aanraken maar ondertussen wel elke vrouw er van langsgeeft, dan word je op je wenken bedient.

Het element van verrassing in Bronson's nieuwste kaskraker uit zich deze keer middels de soundtrack. Want wanneer je dobberend over de blauwe diepte aanmeert bij 's werelds uiteenlopende bestemmingen, hoort daar natuurlijk wel een passend riedeltje bij. De ene keer is dat in de vorm van een reggae ritme, een andere keer uit zich dat door oosterse samples in de beat te verwerken. Hierdoor krijgt elke track een eigen tintje en stoort het de luisteraar ook minder snel dat er verschillende producers hebben bijgedragen aan de soundtrack. Want ondanks hun enorme bekendheid krijgen ze het voor elkaar om een indruk achter te laten die net zo snel weer wegebt als hij gekomen is. En terwijl je gestaag doorkabbelt, ogen gesloten, het gevoel van de brandende zon op je huid, terwijl de landschappen aan je voorbij trekken, ontwaak je met de gedachte dat Harry Fraud toch wel een erg fijne producer is...

Het is de vraag of deze foute B-film over een jaar nog steeds herinnert wordt, maar wil je deze toch graag in je bezit hebben, dan ben je wel gelijk in het bezit van een originele Action Picasso en kun je ongelimiteerd fantaseren over verre oorden die je nooit zal bezoeken, de lekkerste gerechten die je nooit zal proeven en dat alles met het oh zo rustgevende geluid van golvend water op de achtergrond en flipper die je om de haverklap begroet.

JayM Leuk en vermakelijk stuk. Ik lees toch wel een flinke dosis sarcasme

Ik moet zeggen na een dag luisteren, dat dit zijn meest versatile album is tot nu toe! De afwisseling in sample use en stijl m, bevalen mij erg goed. Ik ben gewoon overtuigt van deze!

Thx! Ik moet toegeven dat het album tijdens het schrijven ook steeds beter begon te landen. We gaan zien waar die uiteindelijk terecht komt.

Ik kan hier niet zoveel mee. Al zijn laatste projecten voelen voor mij erg ongefocust aan en er hangt altijd een licht komisch sfeertje waar ik niet zoveel mee kan. Het sfeertje is opzich wel uniek en en de dolfijnen geluidjes zijn opzich best grappig, maar dit is niet genoeg om een album boeiend te houden.

Ik ben nog steeds de teleurstelling van Mr. Wonderful niet te boven een album waar ik echt stiekem op een classic hoopte van de beste man. De singles waren fantastisch en de rest toch weer middelmaat en slechte slapstick.

Ook op dit project staan er een paar aardige tracks. Latin Grammys, Golden Eye en een paar tracks aan het eind zijn dus wel aardig.

Ik ben speciaal voor dit album weer eens ingelogd. De nummers zijn zeer divers, wat goed past bij een multidimensionale artiest als Action Bronson. Dat is precies wat er voor mij mist bij veel hiphopartiesten die ik al volg vanaf de jaren '90, ze hebben veelal dezelfde typen teksten, concepten en beats op elk album. Het zijn dingen die wat mij betreft niet meer werken als iemand 40 of 50 jaar oud is, ze blijven vaak krampachtig verwijzen naar een image/levensstijl die op dat moment niet meer relevant is. Action Bronson is daarom een frisse wind, door het arsenaal aan onderwerpen, de humor en de creativiteit in punchlines en de manier hij teksten beeldend maakt, zie ik hem dit ook nog doen als hij 60 is.

Op elk Action Bronson album staan minstens 4 a 5 nummers die ik tot in den treure blijf draaien, zo is het ook bij dit album. Favorieten op dit moment zijn Vega, Sergio, Latin Grammys en Mongolia.

Sterk sample gebruik op deze plaat, het zet een consistente sfeer neer.

Ik had vanmiddag het nummer Latin Gammys opgezet. Dope nummer!
En nu toevallig het album van Harlem River Drive - Harlem River Drive (1971). Idle Hands wordt gesampled in Latin Grammy's.
Ik zal dit hele album van Action Bronson eens luisteren.

Vind het wel een toffe plaat eigenlijk. Mag Action Bronson z'n melige humor wel en de producties vind ik daar goed bij passen. Gelukkig verschijnen er zo nu en dan nog hiphopalbums waar ik met een dikke glimlach naar kan luisteren.

Waha die video van Latin Grammys. Zelfs met good old Berend Veneberg!