Stephan Eicher - Eldorado (2007)

Eind '07 gaf Eicher een concertje weg in Brussel. Zijn aanpak aldaar was symptomatisch voor zijn oeuvre.

Waar andere popmuzikanten keurig hun nieuwe songwaren uitstallen voor de potentiële popconsument, mixte Eicher vrolijk nummers door mekaar. Arrangementen werden dooreengehaspeld, refreinen werden gewijzigd ... er werd improvisatiegewijs een verdraaid verfrissend concert in elkaar gezet.

Eicher vermaakte zich uitstekend op het podium, je zag het - je voelde het aan de muziek. Werkelijk.

Wat is het toch met die muziek van Eicher? Het klinkt allemaal dartel, speels en uitermate verslavend.

Ik moet dringend op zoek naar meer muziek van Eicher

Terwijl ik je bijdrage hierboven las over Eicher die vrolijk nummers door mekaar klutst, arrangementen door elkaar haspelt en refreinen wijzigt, moest ik aan een songtitel denken : Ils ont changé ma chanson, een duet van 'm met mijn favoriete Belgische podiumimprovisator, Arno H.. Ik kende de titel van dat nummer wel, maar ik moet met enig schaamrood op de wangen bekennen dat ik het nog nooit gehoord heb

En waarom niet? -
Omdat ik altijd angstvallig zo veel als ik maar enigszins kon afstand wou houden van wat Stephan Eicher solo dan allemaal wel mag bekokstoofd hebben.

En waarom zou ik dat dan wel doen? -
Sinds jaar en dag heeft de enige plaat die Grauzone ooit gemaakt heeft een speciale plaats in mijn hart (en in mijn top-10) veroverd en dat is helemaal niet omdat Eisbär daar nu toevallig op staat. Stephan E. solo is helemaal anders heb ik me laten vertellen, maar toch vreesde ik er een beetje voor ik dat de magie van Grauzone doorprikt zou worden eens ik er een begin mee zou maken om verder door het oeuvre van deze man te gaan grasduinen.

En zou ik nu eens niet wat wijzer worden en stoppen met die flauwekul? -
Ja dus, en ik heb het altijd al stiekem gedacht, maar nu zie ik het weer eens in jouw berichtje en in mijn eerste luisterbeurten van deze plaat bevestigd... de man is een klinklaar genie!

Bespreking volgt heel binnenkort

Dimanche en décembre... mmmmm... wat een zaaaaalig nummer!! Wie daar nu eens niet vrolijk van wordt.., tja, die is... wel heel cynisch.

Toen iemand me eens vroeg waarom ik als diehard newwaver eigenlijk zo van de muziek van Van Morrison hield, antwoordde ik haar: "Beeld je in dat je op een dag opstaat om te zien dat je hele hebben en houden weggespoeld is door een tsunami, je lief je heeft verlaten en je beide ouders zijn omgekomen in een vliegtuigcrash. Draai vervolgens iets van the Van zoals And all the leaves on the trees are falling to the sound of the breezes that blow en je verdriet zou al minstens zal al 50% afgenomen zijn.
En om die reden hou ik van de muziek van Van Morrison"

En wel, om diezelfde reden hou ik van wat Stephan Eicher doet. Ik had het hier al eens aangegeven... er zullen ongetwijfeld mensen zijn die niet begrijpen wat ik nu toch zo goed vind aan simpele deuntjes begeleid met tekstfragmenten als:

"Mais tout est tellement compliqué"
(maar alles is zo ingewikkeld)
"Les fleurs se lèvent au mois de mai"
(De bloemen bloeien in mei)
"Après la pluie viendra l'été"
(Na regen komt zonneschijn) etc... etc...

Moet dat meer zijn? Neen, meer moet dat niet zijn

Mijn andere favoriet is het titelnummer Eldorado. Over het algemeen heb ik ook wel een lichte voorkeur voor de Franse lyrics boven de Zwuitse (of hoe noem je dat taaltje dat hij spreekt, een soort Zwitsers-Duits). De enige uitzondering daarop is het voorlaatste nummer Charly. Daar vraag ik me zodanig af wat hij allemaal zingt dat het mij intrigeert. En wat een leuke instrumenten allemaal!! Ik ken er allemaal niet veel van, maar klopt het dat er hier ook een tuba te horen is?

Laten we maar eens gauw beginnen met hier een 4* tegenaan te gooien

Leuke review Freddze, en wat een heerlijke cd!
Eindelijk een cd waarop alle liedjes me aanspreken, zelfs al spoel ik (I cry at) commercials vaak door uit ongeduld.
Ik ben juist erg van de Bernse liedjes (want dat is het eigenlijke Zwuits) op deze cd.
Dat is nogal een bekentenis van mij, want ik heb een grote passie voor het Frans en een lichte afkeer van Germaanse talen.
Stéphan Eicher presteert het echter zijn Zwuitse zinnen wonderschoon en zelfs bijna zwoel te laten klinken.
Wat je zegt over de goedkope therapie die je met deze cd in feite in huis haalt, onderschrijf ik wel. Ik geloof ook (uit de paar interviews die ik heb gezien of gelezen) dat de maestro zelf ook hoopt dat zijn liedjes de mensen een beetje kunnen troosten en opvrolijken.
Bij mij lukt het in elk geval wel. Na de ontdekking van deze cd denk ik ook dat ik me maar eens wat meer in zijn loopbaan ga verdiepen.