menu

Grandaddy - The Sophtware Slump ..... on a Wooden Piano (2020)

mijn stem
3,90 (15)
15 stemmen

Verenigde Staten
Pop / Rock
Label: Dangerbird

  1. He's Simple, He's Dumb, He's the Pilot (8:41)
  2. Hewlett's Daughter (4:31)
  3. Jed the Humanoid (3:56)
  4. The Crystal Lake (5:51)
  5. Chartsengrafs (3:55)
  6. Underneath the Weeping Willow (2:11)
  7. Broken Household Appliance National Forest (4:05)
  8. Jed's Other Poem (Beautiful Ground) (3:26)
  9. E. Knievel Interlude (The Perils of Keeping It Real) (1:48)
  10. Miner at the Dial-a-View (5:51)
  11. So You'll Aim Toward the Sky (4:50)
totale tijdsduur: 49:05
zoeken in:
avatar van Poles Apart
Tijdje terug al in het band-topic geplaatst, nu de plaat op de site staat hier ook maar eens doen voor alle liefhebbers van het originele album:

Grandaddy - Jed's Other Poem (Beautiful Ground) (Piano Version)

Enkel op vinyl?

avatar van Erikpol
subtiel die eigen hoes op de pianostandaard.

avatar van Poles Apart
redondo schreef:
Enkel op vinyl?

Nee hoor, ook gewoon op CD.

avatar van Venceremos
In februari pas toch, de fysieke release?

Erikpol schreef:
subtiel die eigen hoes op de pianostandaard.

Plus bijpassend tapijt.

avatar van Poles Apart
Venceremos schreef:
In februari pas toch, de fysieke release?

Inderdaad, 19 februari. Opa is de snelste niet meer.

avatar van Kaaasgaaf
4,5
Op papier niet meer dan een leuk extraatje om het porseleinen jubileum van deze cultklassieker te vieren, maar de uitwerking blijkt ijzersterk te zijn. Het wonderlijke van deze piano-uitvoeringen (gespeeld op de piano waar Jason deze nummers ooit op schreef) is dat ze eigenlijk niet eens zo heel veel verschillen van het studio-album. En dat terwijl de sound toch totaal anders, welhaast tegenovergesteld, is: The Sophtware Slump was het album waar Jason obsessief laag op laag op laag bouwde, dit is een verdwaalde synthflard in de verte daargelaten precies wat de titel belooft, bijzonder minimaal akoestisch dus. Maar de essentie, het bevreemd melancholische van teksten en melodieën, komt even sterk naar voren. Bovendien verliest Jason zijn humor nooit, waardoor het ook in deze sobere setting nooit loodzwaar wordt. Zo komen de bliepjes van A.M.180 even langs in The Crystal Lake - voordat je erbij stilstaat zijn ze alweer weg - en op de studioversie is dat ook het geval, maar daar zitten ze zo verstopt onder de wall of sound dat fans het pas na lange tijd ontdekten. In het kale landschap van deze versie kan je er niet omheen. Dat soort details maakt dat deze plaat meer biedt dan simpelweg een uitgeklede versie van een album, het is een volwaardige zusterplaat die je de nummers opnieuw laat leren kennen zonder iets van ongrijpbaarheid weg te nemen.

Gast
geplaatst: vandaag om 15:06 uur

geplaatst: vandaag om 15:06 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.