Diamond Head - Lightning to the Nations 2020 (2020)

Veertig jaren na een legendarisch debuutalbum... de remake met nog het één en het ander.

Eerste beelden en geluiden:
- Diamond Head - It's Electric (Official Video) - YouTube
- Diamond Head - Am I Evil? (Official Video) - YouTube

Het vorige album The Coffin Train was een geweldige kraker in mijn beleving.

Nog meer beelden warempel: DIAMOND HEAD - No Remorse (Official Video) - YouTube, een cover van...

Lightning To The Nations 2020 by Diamond Head on Spotify - link.tospotify.com

Via android pakt mume de link niet meer

Bijzonder goed geslaagde remake van hun klassieker. En dan aangevuld met een paar toffe covers. Klinkt fris, fel en blijft lekker hangen. Ik heb ze in maart nog live mogen aanschouwen, stond als een huis.

Geweldige zanger, ook live inderdaad. Het is met deze remake wel even wennen, maar het zit prima in elkaar.
Edit: maar het blijft een coveralbum

Wat een ontzettend slappe hap is dit weer. Waarom wil je in hemelsnaam je oude klassieker opnieuw opnemen terwijl je er hoorbaar geen zin in hebt? Geen energie. Geen kracht. Helemaal niks van dat alles. En die uitgeblust klinkende zanger maakt het allemaal nog erger. Helpless klinkt als een door houtwormen opgevroten platte kar met vierkante wielen die door een manke ezel een weggeërodeerd bergpaadje opgetrokken moet worden. Hulpeloos. En dat was nou net één van de gaafste tracks van het origineel. Er is niets meer over van die speelsheid van het origineel. Hoe krijg je het voor elkaar?

Het andere klapstuk zou Am I Evil hebben geheten ware het niet dat Diamond Head meent de Metallica versie te moeten naspelen en daar dan vervolgens die murmelende zanger overheen laten kotsen.
Nu we het toch over Metallica hebben; ze worden hier nog even aangehaald middels een genadeloos krakkemikkige versie van No Remorse. Als dank voor de exposure die ze dankzij Metallica hebben gekregen zeker. Had het maar privé gehouden.

Het is dat we thuiswerken anders had ik de schaarse haren uit mijn hoofd getrokken dat ik dit uurtje kostbare tijd met ergernis aan Spotify heb zitten verspillen. Diamond Head is heden ten dage niets meer dan een roestige plaat voor de kop, Hooguit leuk voor op de bruiloft van je minst favoriete neef of nicht voor maximaal dertig mensen. Mits er veel drank in het spel is dan.

Ik blijf het tegen al die artiestjes zeggen: Laat je eigen klassiekers met rust. Tenzij je met de adrenaline in je donder op de planken staat. Of tenzij je met een spontane quarantaineversie op de proppen komt.

Live kwamen de "eigen" nummers van the Coffin Train ook beter tot zijn recht dan het oude spul met deze zanger. Maar dat kan ook aan de beperkte zangmelodieen liggen van Lightning to the Nations wat toch meer een metalplaat is dan de eerstgenoemde.

Nou goed, Edwynn, ik deel je kritiek op deze plaat zeker en vast, maar uit je commentaren op "die murmelende zanger" en "Diamond Head is heden ten dage..." maak ik op dat je vermoedelijk niet (goed) naar The Coffin Train geluisterd hebt? Dat album is namelijk een ijzersterke return to form voor deze oude rakkers, en de zanger kwijt er zich uitstekend van zijn taak.

Waarom ze in hemelsnaam ervoor gekozen hebben deze klassieker nog eens te herkauwen, en dan nog met zo weinig bevlogenheid (ik ga af op een paar nummers die ik willekeurig beluisterd heb), daar kan ik wel kop noch staart aan krijgen. De kans dat je je eigen originele opnames uit je hoogtijdagen vier decennia later evenaart, laat staan overtreft, is quasi nihil. Ik moet ook geen heropname van Master of Puppets of Number of the Beast horen van die respectievelijke groepen anno 2021. If it ain't broke...

The Coffin Train ken ik niet. Die tip zal ik ter harte nemen. Maar de zang alhier vind ik rampzalig slecht.

Diamond Head (2016) en Coffin Train zijn fantastisch! Ik hoop dat ze lekker op die voet doorgaan. Dit album nog niet in huis, maar DH's versie van No Remorse blaast het origineel van Metallica omver.

Rasmus Andersen is een fantastische zanger en Diamond Head (2016) en The Coffin Train (2019) zijn inderdaad fantastische albums. De oude Diamond Head was aardig in zijn tijd maar vooral nog bekend omdat de grootste metalband ter wereld hen altijd een invloed noemde en enkele nummers van hen opnam.

Diamond Head van nu heeft met hun twee vorige albums bewezen een sterke formatie te zijn. Van Lightning to the Nations 2020 heb ik zonet wat beluisterd. Klinkt goed al lijkt het niet altijd het gehoopte vuurwerk op te leveren. Daar is het oude materiaal wellicht niet krachtig genoeg voor.

Gitarist Brian Tatler zegt er dit over: “We thought it’d be great to re-record the debut album with this line-up and the modern technology available. The original album was recorded and mixed in a week, and we were very young, still 19/20 years old when it was recorded, so there’s a lot of that youthful energy. But we didn’t have the technique, time or craftsmanship to record it with the sort of power that we could now. So that was a real thing to savour: the opportunity to go in the studio and record these songs fresh and vibrant.”

Begrijpelijk want het potentieel dat Diamond Head altijd al had is er pas in de jaren '10 helemaal uitgekomen. Maar door iets uit het verleden te 'restaureren' gaat er ook altijd wat charme verloren. Niettemin is Lightning to the Nations 2020 een fijne toevoeging zo kort na The Coffin Train en zal het heropnemen hen ongetwijfeld inspiratie opleveren voor een nieuw album.

Ik heb vaak het idee dat er een album opnieuw wordt opgenomen vanwege de rechten of royalties van de muziek die tot aan dat moment niet geheel bij de band liggen. Maar misschien slaat dat nergens op.

die echter niet kan tippen aan Sean Harris. Hij haalt de nootjes keurig, maar mist een eigen geluid.