Puscifer - Existential Reckoning (2020)

Als de Toolmania weer een beetje gezakt is kunnen we verder met de electro progpoprock van Puscifer. Het kabbelt allemaal prima voorbij en luistert mooi weg. Maar of dat er ook iets zal blijven hangen is niet verzekerd.

Ik heb hetzelfde gevoel als ik in 2011 had bij Radiohead's The King of Limbs: te veel elektronica en te weinig goede ideeën. Het maakt het album een beetje dun, vormloos, en armoedig. Een light versie van het vorige album, dat veeel beter is. Ik zeg dat niet graag, want ik heb ze hoog zitten.

Je omschrijft aardig het gevoel dat mij - helaas - ook bekroop bij beluistering van dit nieuwe album. Waar ik het vorige album als geheel mooi vond, zijn het hier slechts een paar nummers die interessant zijn, en de rest kabbelt inderdaad wel lekker voort zoals gigage terecht opmerkt, maar beklijft (nog) niet echt...

The Underwhelming en Bullet Train to Iowa zijn toch wel mooi, maar niet genoeg om het hele album naar een hoger niveau te tillen...

Ik vind het wel een goed album, dat met de luisterbeurt steeds beter wordt. Existential Reckoning is ook best goed ontvangen. Per nummer valt er veel te ontdekken. Natuurlijk niet te vergelijken met Tool maar het heeft iets aparts en dat bevalt me wel. Beste nummers tot dusver vind ik: The Grey Area, Apocalyptical, The Underwhelming, Bullet Train to Iowa en Fake Affront.

Ik vraag me trouwens wel af of te handhaven is dat alleen Maynard James Keenan Puscifer is want in het boekje staat dat Puscifer bestaat uit:
Maynard James Keenan
Mat Mitchell
Carina Round

En voorts: all songs written by Pusficer
Carina Round is ook een singer-songwriter.

Hier beland door een verwijziging die werd gemaakt naar dit album in een review van de nieuwe Steven Wilson (The Future Bites).
Prachtig album, en de vergelijking snap ik ook. Een erg electronisch geluid, maar de verwijzingen naar pop muziek liggen er hier wel beduidend minder bovenop als bij TFB.

Met Puscifer kon ik in het verleden niet zoveel, maar deze is werkelijk betoverend. Het album klinkt als een geheel, en werkt daardoor als een soort trip.

Gelijk maar even de LP besteld

Toch wel weer een interessante release van Puscifer. Volgens mij hun meest evenwichtige plaat waar ze duidelijk voor een vast geluid kiezen. De laatste drie nummers zorgen voor een geweldige einde met Bedlamite als hoogtepunt. Check zeker ook de live versie met de opkomende zon op de achtergrond. Hierzo

Iets kaler qua geluid en meer abstract dan voorganger Money $hot, al bevat ook dit album een grote reeks sterke tracks. Een wazig probeersel als Theorem hoeft voor mij niet zo, maar over het algemeen weet het hoofdzakelijk electronische songmateriaal wel te boeien, met de bezwerende stem van Maynard James Keenan zoals altijd als voornaamste trekpleister.