Heather Nova - Live from the Milky Way (1995)

Heather Nova. Ik las ooit een keer de bewering dat elke heteroman die haar weleens heeft zien optreden een beetje verliefd op haar is geweest.

Ik heb haar een paar keer gezien en het boeide niet altijd, maar als het je pakt dan pakt het ook goed. Dan zou ik er nog hetero van worden. Dan laat je je meeslepen in de romantische droomwereld van het meisje uit Bermuda waarvan zelfs de verhalen over haar jeugd overlopen van romantiek.

Haar studio-cd's klinken soms net een beetje te geproduceerd. Maar gelukkig heeft ze ook veel livewerk uitgebracht. Deze EP (los verschenen en ook nog geheel op de single Maybe an Angel) laat dat nog het beste horen. Heather neemt je mee op een reis vol verlangen naar nachten met iemand op wie je verliefd bent, samen wijn drinkend en elkaar gedichten voorlezend over de zin van het bestaan en de liefde. Bij voorkeur op Bermuda zelf.

Nope - heb haar ooit een keer zien optreden (ten tijde van "Siren") en ik had net het tegenovergestelde. Helemaal geen last van knikkende knieën

Heather klinkt in haar liedjes als het meisje dat je eerst belooft van je te houden tot in "de eeuwigheid", om twee straten verder halsoverkop verliefd te worden op een ander.

En dan was er nog die single "You're gonna find someone new" met Eskobar. Ik had zoiets van: Huh? Wat is dit? Het klonk goed, daar niet van - maar het uitmaken met je vriend/vriendin om dan te vertellen "dat je wel iemand anders zult vinden" - da's vintage Nova, hé?

Ik was als tiener wél halsoverkop verliefd op PJ Harvey & Laura Nyro

Die eerste omdat ze me elektriciteit door m'n hersens joeg met haar nummer "Rid of me" - pfew, wat vond ik dat een pakkend nummer - smekend én spuwend tergelijkertijd.

En Laura - da's net de andere wereld, hé? "You don't love me when I cry" - één van de mooiste nummer die ik ken.

Laura wil ik geloven, Heather klinkt me nét te vaak als dat behaagzieke zusje van een klasgenoot

Deze zat bij mij in de origenele cd.
Bij de eerste limited edition van Oyster zat hij er als bonus bij.

Nee hoor, dat zijn (deels) andere tracks, o.a. Truth & Bone en My Fidelity.



Dat klopt dan weer wel, althans wat mij betreft. Heb destijds (1994?) in de Effenaar nog wel haar handtekening weten te bemachtigen. (Als verlegen tiener.) En van het concert op Lowlands, ook in die periode, herinner ik me alleen nog de steeds afzakkende bandjes van haar flodderjurkje.

En nu over deze CD:

Een leuke aanvulling op haar geweldige liveplaat Blow.

Met name Verona verdiende een stevigere versie dan die op Oyster.

Heerlijk rauw album i.v.m. de studio albums

Nog steeds!

Leuk live album, alleen wat aan de korte kant. jammer dat er maar 1 echt live album van haar is uitgebracht.

Niet bekend met Wonderlust?

Zeker wel!! Die is nog beter dan deze
Ik zei in mn vorig bericht al dat er maar 1 echt live album is van haar (Wonderlust dus)

Inderdaad zeer mooi live album.

En dan vergeet je dus 'Blow'.
En dat is natuurlijk de echte knaller.

Die is ook zeker niet slecht maar ik houd meer van live albums met een wat langere speeltijd.

Al is de speelduur van 'Blow' langer dan het album dat hier besproken word.