The Rolling Stones - Steel Wheels Live Atlantic City New Jersey (2020)

Eind mei 1990 gingen we met 10 studenten naar the Stones voor hun Steel Wheels Tour in Keulen. Het was een prachtige dag: blauwe lucht, zon, veel Weizen bier aan de Rijn. En toen moest het concert nog beginnen. We werden gelukkig eerst goed nat gespoten op het veld, zodat we weer wat nuchterder werden, waardoor we goed meekregen hoe fantastisch dit concert wel niet was. Het knappe was dat the Stones hier voor elkaar kregen dat je het idee kreeg dat het een kleinschaliger concert was. Dankzij het geweldige podium en alle effecten, het nog betere geluid en podiumbeest Mick Jagger.

Ik luister nu naar You Can't Always Get What You Want. Dat werd toen zo geweldig gespeeld, dat wij het op de terugweg minstens 10x achter elkaar hebben gespeeld in de auto en luidkeels meegezongen. Ook op dit concert Live in Atlantic City New Jersey is dat zo goed. En wat een fraaie setlist spelen ze hier, met geweldige gasten. Guns 'N Roses, Eric Clapton en the one and only John Lee Hooker.

Beginnen met Start Me Up, zoals ze hier doen vind ik de allerbeste plek in de setlist. Ook leuk is dat ze een flink aantal opvallende songs spelen, zoals Undercover of the Night wat ze uitstekend neerzetten. Salt of the Earth van Beggars Banquet wordt zelfs voor het eerst live gespeeld, tenminste dat zegt Mick erbij. Ze doen dit samen met Axl Rose en Izzy van Guns 'N Roses op een hele mooie manier. Van Steel Wheels spelen ze precies de sterke songs, met als favoriet van mij Rock and a Hard Place. Bluessong Little Red Rooster samen met Eric Clapton is echt geweldig! En direct daarna volgt Boogie Chillen van en met John Lee Hooker, wat wil een mens nog meer.

Het geluid van de vier LP's die ik heb is echt uitstekend. Ze zijn dan ook geperst bij Optical Media in Duitsland. De mastering is heel goed en de productie is kraakhelder. Het artwork is mooi gedaan en ja: er staan ook foto's op met de gasten. Zeer de moeite waard deze live release van the Rolling Stones!

Dit was altijd mijn favoriete bootleg, nu dus officieel uitgebracht. Ik heb zelf weer allerlei verschillende formats aangeschaft, maar tot nu toe alleen de blu ray volledig bekeken.

De blu ray is duidelijk stukken beter qua beeld en ook het geluid is aardig verbeterd, zo is er meer scheiding tussen de verschillende instrumenten en hoor je nu bijvoorbeeld veel duidelijker de solo's van Wood.

Toch genoot ik altijd meer van de bootlegs, dan van deze uitgave. Geen idee waar het 'm in zit. Het geluid lijkt ook wat scherper en om het op slechts twee cd schijfjes te krijgen (i.p.v. drie zoals op de meeste boots) is er geknipt tussen de nummers waardoor het live gevoel wat minder is.

Blijft weliswaar een goed concert, maar geef 'm voor als nog niet het volle pond.